سجاد آیدنلو، پژوهشگر، گفت: ویژگی برجسته شاهنامه در قیاس با آثار ملل دیگر (یونان، هند و اروپایی)، «وجه ملی» بسیار پررنگ آن است. بسیاری از حماسههای دیگر، روایت درگیریهای درونقومی است، اما شاهنامه گزارش جانفشانی یک ملت به نام ایران در برابر سرزمینهای دیگر است. گزارشهای مستند داریم که از دوره صفویه، ایرانیان در میدان جنگ با عثمانیها شاهنامه میخواندند و این کار روحیه شجاعت به آنها میداد.
خِرَد در شاهنامه تنها یک فضیلت اخلاقی یا ابزار پندآموز نیست، بلکه ستون نظم هستی، معیار مشروعیت قدرت و نیروی پیونددهنده انسان با جهان و سرنوشت است.
تصحیح جلال خالقی مطلق نمونه درخشانِ شیوه متنشناسی در زبان فارسی است؛ چنانکه نوآوریهای روشمند او، معیار تصحیح متن را در ادبیات ما دگرگون و متعالی کرد.
شاهنامه در خوانشی فراتر از یک منظومه حماسی، به سندی زنده از تاریخ فرهنگ و تمدن ایران تبدیل میشود؛ متنی که در آن از آرایش سپاه و آیینهای جنگی تا درفشها، سلاحها، موسیقی رزمی، محاصرهی دژها و رفتار با اسیران، نشانههایی روشن از نظم اجتماعی و نظامی ایران کهن دیده میشود. این نگاه، شاهنامه را نه فقط روایت پهلوانی، بلکه تصویری از سازوکار یک تمدن دیرپا معرفی میکند.
نوروز راز بقای ماست؛ یادگار روزی که جمشید با تدبیر خود، حیات را از چنگ یخبندانی سهمگین نجات داد. امروز در آغاز سال ۱۴۰۵، بیایید قصه خروج انسان از دژ باستانی و طلوع دوباره آفتاب را بخوانیم.
هویت ایرانی، سازهای استوار و کهن است که ریشههای آن در اعماق اساطیر هزارساله و حافظه تاریخی یک ملت دوانده شده است. در فراز و فرودهای تاریخ، هرگاه که کیان این سرزمین در معرض تندباد حوادث و هجوم بیگانگان قرار گرفت، این «شاهنامه» بود که همچون دژی مستحکم، زبان، تاریخ و منش ایرانی را از زوال رهانید. هویت ایرانی در نگاه فردوسی، نه یک امر نژادیِ صرف، بلکه منظومهای از خرد، عدالت و پایداری است.
یکی از دلایل و انگیزههایی که سبب میشود درباره اهمیت اثری سترگ همچون «شاهنامه» به تکرار صحبت شود این است که قدر و ارج آن، آن چنان که باید نزد مردم و مسئولان شناخته نشده، یا به عمد نادیده گرفته شده است.
سیونهمین نشست تخصصی شاهنامهپژوهی با محوریت آزمودن زال توسط دانشمندان دربار منوچهرشاه، برگزار شد و در آن ابعاد علمی، مدیریتی و اجتماعی این روایت در شاهنامه فردوسی بررسی شد.
نشست علمی «از نسخه تا متن: اهمیت دستنویسهای شاهنامه در تصحیح انتقادی متن» به همت معاونت پژوهش کتابخانه مجلس و با حضور امیر ارغوان، دانشآموخته زبانهای باستانی دانشگاه تهران و پدرام زیبانژاد، دانشآموخته زبانهای باستانی دانشگاه علامه طباطبائی و با دبیری دکتر امید سروری، نسخهشناس و متنپژوه برگزار شد.
کتاب «سخنهای دُربار؛ سی گفتار درباره فردوسی و شاهنامه» نوشته محمد رسولی منتشر شد.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید