اخبار

کیوانی: از آنجایی که ادبیات، مانند هر رشتۀ دیگر، پیشینه‌ای دارد که ممکن است عمر آن صدها سال به عقب‌تر برگردد، می‌توان گفت که پشتوانۀ هر ادبیاتی گذشتۀ آن است. به تعبیری دیگر، آبشخور ادبیات هر دوره، به نوعی و به درجاتی، ادبیات ما قبل آن است و ادبیاتِ بی ریشه قابل تصور نیست.

زاهدی که سخنان خود را با بیت «صیقل‌گر آیینۀ تجدید، قدیم است / نتوان به نوی غافل از این ساز کهن رفت» از عبدالقادر بیدل دهلوی آغاز کرد، گفت: در این حکمت که نماینده بزرگ سبک هندی در شعر فارسی با طبع خود زیور بسته است، به یک قانون ازلی زندگی جامعه بشری اشاره رفته است که آن را قانون وراثت گویند و آن نه فقط در طبیعت بلکه در روزگار اجتماع نیز قائم است.

دادبه گفت: نزدیک به 30 سال پیش آقای ایرانی فهرستی از میراث مکتوب در دست داشت و در اختیار اهل فن قرار می‌داد و در تلاش بود که مرکزی برای احیای میراث مکتوب و ادامه کار بنیادهایی همچون بنیاد فرهنگ ایران پدید آورد، تا امر مهم احیای این میراث بر زمین نماند و ادامه پیدا کند و چه هدف نیک و خجسته‌ای بود.

بلوکباشی ضمن تبریک روز اسناد ملی و میراث مکتوب به اهل قلم و دوستداران فرهنگ ایران، گفت: هویت ملی مردم هر سرزمین برآمده از فرهنگ مردم آن سرزمین در حیات تاریخی آنهاست و در شناخت هویت ملی و بازسازی خویشتن تاریخی خود، ما ناگزیر از رویکرد به آثار و دستاوردهای گذشتگان هستیم.

میراث مکتوب، سند هویتی هرکشوری است. اگر مردم کشوری بخواهند به تاریخ خود افتخار کنند، سند مهم آن میراث مکتوبی است که در طول سال‌ها در محدوده تمدنی خاص تألیف شده است. ایران به عنوان یکی از کشور‌های مهم تمدنی دنیا آثار مکتوب بی‌نظیری را در خود جای داده است.

به گزارش روابط عمومی مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب، یکصد و پنجاهمین نشست از سلسله نشست‌های این مؤسسه، به بزرگداشت روز اسناد ملی و میراث مکتوب اختصاص خواهد داشت.

دوشمارۀ 87-86 فصلنامۀ «گزارش میراث» به عنوان نشریۀ تخصصی حوزۀ نقد و تصحیح متون، نسخه‌شناسی و ایران‌شناسی، از سوی مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب منتشر شد.