هویت ایرانی، سازهای استوار و کهن است که ریشههای آن در اعماق اساطیر هزارساله و حافظه تاریخی یک ملت دوانده شده است. در فراز و فرودهای تاریخ، هرگاه که کیان این سرزمین در معرض تندباد حوادث و هجوم بیگانگان قرار گرفت، این «شاهنامه» بود که همچون دژی مستحکم، زبان، تاریخ و منش ایرانی را از زوال رهانید. هویت ایرانی در نگاه فردوسی، نه یک امر نژادیِ صرف، بلکه منظومهای از خرد، عدالت و پایداری است.
یکی از دلایل و انگیزههایی که سبب میشود درباره اهمیت اثری سترگ همچون «شاهنامه» به تکرار صحبت شود این است که قدر و ارج آن، آن چنان که باید نزد مردم و مسئولان شناخته نشده، یا به عمد نادیده گرفته شده است.
سیونهمین نشست تخصصی شاهنامهپژوهی با محوریت آزمودن زال توسط دانشمندان دربار منوچهرشاه، برگزار شد و در آن ابعاد علمی، مدیریتی و اجتماعی این روایت در شاهنامه فردوسی بررسی شد.
نشست علمی «از نسخه تا متن: اهمیت دستنویسهای شاهنامه در تصحیح انتقادی متن» به همت معاونت پژوهش کتابخانه مجلس و با حضور امیر ارغوان، دانشآموخته زبانهای باستانی دانشگاه تهران و پدرام زیبانژاد، دانشآموخته زبانهای باستانی دانشگاه علامه طباطبائی و با دبیری دکتر امید سروری، نسخهشناس و متنپژوه برگزار شد.
کتاب «سخنهای دُربار؛ سی گفتار درباره فردوسی و شاهنامه» نوشته محمد رسولی منتشر شد.
این کتاب کوشیده شاهنامه را نهتنها بهعنوان یک اثر ادبی و حماسی، بلکه بهمثابه منبعی ارزشمند برای شناخت نگرش ایرانیان کهن به پزشکی، بیماری، درمان و جایگاه پزشک بازخوانی کند، رویکردی که میتواند افق تازهای در مطالعات شاهنامهپژوهی و تاریخ علم در ایران بگشاید.
امروزه مسئله هویت یکی از دغدغههای فکری بسیاری از اندیشمندان عرصه های دینی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی است؛ چه، آن را شرط لازم توسعه پایدار می دانند. هویت ایرانی نیز از این قاعده مستثنی نیست و با توجه به اهمیت زبان در میان عناصر هویت ساز و نقشی که شاهنامه در این راستا دارد، نوشتار زیر به بسط موضوع می پردازد.
افسانه هفتواد و کرم خوشیمن او، پلی میان اسطوره و تاریخ بم و کرمان است؛ روایت کهن و جذابی که میتواند هم میراث فرهنگی را زنده کند و هم جاذبهای تازه برای گردشگری شهر بسازد.
چنانکه متونِ ادبی فارسی و پژوهشهای شاهنامهشناسان نشان میدهند، نامِ «کوروش» آنگونه که امروز انتظار میرود، در شاهنامه به صورتِ صریح و مستقل حضور ندارد یا جایگاهِ برجستهای نیافته است. فهمِ این پدیده برای مطالعاتِ تاریخی - ادبی حائز اهمیت است، چراکه نشاندهنده چگونگیِ شکلگیریِ حافظه تاریخی، عواملِ برجستهسازی یا حذف شخصیتها و تعامل میان اسطوره و تاریخ در متنهای حماسی است.
محمد رسولی شاهنامه پژوه و تاریخدان: شهرها و مناطق جغرافیایی متعددی در شاهنامه وجود دارد که می تواند آغازگر مطالعات باستان شناختی باشد.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید