اخبار و گزارش

سیدصادق سجادی، معاون پژوهشی مرکز دایره‌المعارف بزرگ اسلامی در نشست بررسی «کارنامه کتابدار، کتابشناس، مترجم؛ کیکاووس جهانداری» گفت: ترجمه‌های جهانداری عموما مورد مراجعه اهل تحقیق بود و آثاری که با وسواس برای ترجمه انتخاب می‌کرد به ویژه در بخش تاریخ از آثار درجه نخست در نوع خود بی‌نظیر است. سیدصادق سجادی گفت: باید بگویم بنده در طی سال‌های طولانی که در دانشگاه، فرهنگستان، مرکز دایره‌‌المعارف بزرگ اسلامی و مراکز فرهنگی متعدد دیگر مشغول بودم کمتر انسانی به سلامت نفس، حسن خلق، نجابت و شرافت زنده‌یاد جهانداری دیدم.

علی بهرامیان، مدیر اسناد مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی در نشست بررسی «کارنامه کتابدار، کتابشناس، مترجم؛ کیکاووس جهانداری» گفت: افرادی مانند جهانداری، ایرج افشار، عباس زریاب‌خویی، احمد تفضلی و عبدالحسین زرین‌کوب و محمد دانش‌پژوه خود را وقف فرهنگ ایران کرده بودند و این وقف هم به دلیل علایق ناسیونالیستی و شونیستی نبود بلکه اندیشه انسان‌دوستی آنها را به فرهنگ ایران ربط می‌داد.

صبح چهارم‌ بهمن مجتمع فرهنگی ورزشی وزارت کشور میزبان برگزاری دومین سمپوزیوم مناسبات فرهنگی، تاریخی و اجتماعی ایران- قفقاز بود. نشستی که با حضور استادانی از بخش‌های گوناگون جامعه دانشگاهی و اجرایی درباره چگونگی مناسبات ایران و قفقاز برگزار شد. بخش پایانی این سمپوزیوم با سخنرانی سیدجواد طباطبایی همراه بود. آنچه در ادامه خواهید خواند بخشی از صحبت‌های طباطبایی در این نشست است.

:انجمن جامعه‌شناسي ايران، عصر يكشنبه چهارم بهمن ماه، ميزگردي را با عنوان «دين و شادي» برگزار كرد. در اين نشست، سارا شريعتي، استاديار گروه جامعه‌شناسي دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران، حسن محدثي استاديار دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركز و سروش محلاتي، پژوهشگر ديني معاصر به بررسي نسبت دين با شادي در جامعه ايران پرداختند. شريعتي، با تاكيد بر اينكه جامعه به سوگ و سرور به شكل توأمان نيازمند است و تقويم نمي‌تواند تقويمي سراسر سوگواري باشد، گفت: تا زماني كه زيرساخت‌هاي اجتماعي براي تاييد شادي‌هاي فردي ما وجود نداشته باشد هيچ تئولوژي نمي‌تواند براي ما شادي‌آور باشد، نكته ديگر اينكه ما نيازمند ساخت الگوهاي شادي هستيم و اين نكته يكي از مهم‌ترين سرفصل‌هاي جامعه‌شناسي مدرن است كه به نظر مي‌رسد ما در تحقق آن ناتوان هستيم. ساخت اين الگوها نيز به خواست مردم و به استفاده از فرهنگ خود آنها نياز دارد. تا زماني كه ما اين تاييد را از متن اجتماعي خود نگيريم و مدام در برابر تناقض‌هايي كه در ذهن خود ساخته‌ايم قرار بگيريم، شادي به يك مساله اجتماعي تبديل مي‌شود و ديگر يك بحث روانشناسي نيست و به ناچار بايد جامعه شناسان در انجمن جامعه‌شناسي درباره آن بحث كنند.

حضور سالار عقیلی در یکی از شبکه‌های ماهواره‌ای، واکنش مسئولان موسیقی کشور را به دنبال داشت. از یک طرف مدیر امسال جشنواره موسیقی فجر که مدیرعامل خانه موسیقی نیز هست از حذف او از جدول این دوره از جشنواره خبر داد. از سوی دیگر سخنگوی خانه موسیقی به این اقدام اعتراض کرد و در یک سوی ماجرا هم سخنگوی وزارت ارشاد گفت که هنوز تصمیم قطعی گرفته نشده است.

کتاب «امیرکبیر و ناصرالدین شاه» به عنوان اولین اثر انتشارات «کتاب رایزن»، کتابی است که توسط دکتر سید علی آل داود تألیف و تدوین شده است. سید علی آل داود در سال 1321 در خور بیابانک، شهری در حاشیۀ کویر مرکزی ایران، دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان جا و سپس در دبیرستان ادب اصفهان گذراند و برای ادامۀ تحصیل رهسپار تهران شد و در دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران ادامۀ تحصیل داد و پس از فراغت چند سالی در رشتۀ جامعه شناسی درس خواند.وی هم زمان با دانشجوئی، چندی در بنیاد فرهنگ ایران زیر نظر دکتر پرویز خانلری به کارهای پژوهشی پرداخت و سپس برای مدتی حرفۀ وکالت را برگزید.

کمتر کسی را می‌توان یافت که ساکن پایتخت باشد، اما نداند که خیابان انقلاب و حوالی‌اش بیش از همه به چه مشهورند! بله، همان بورس کتاب که به طور حتم شما هم همزمان با خواندن این دو سطر آن را ناخودآگاه زیر لب زمزمه کرده‌اید. اغلب تهرانی‌ها می‌دانند که اگر رد پای چندان پررنگی از کتابفروشی‌ها در محل زندگی‌شان نباشد، حداقل می‌توانند دل‌شان را به این خیابان و رهگذران کتاب به دستش خوش کنند. خیابانی که در آن می‌توان هم کتاب‌هایی از روزگار دور را یافت و هم کتاب‌هایی که تنها چند روز بیشتر از انتشارشان نمی‌گذرد و حتی کتاب‌های به اصطلاح زیرزمینی

کاوش در قلعه شاهدژ اصفهان شواهدی را برای باستان‌شناسان آشکار ساخت که برخلاف اطلاعات مندرج در منابع تاریخی نشان از وجود سه مقطع تاریخی شامل دوره ساسانی، قرون اولیه اسلامی و دوره سلجوقی داشت.

در پي درگذشت استاد ابوالحسن نجفي، آيت‌الله هاشمي رفسنجاني پيام تسليتي صادر کرد. متن پيام به اين شرح است:

در جنوب استان تهران، در مرز استان قم، در پهنه تمدن‌ساز ری، میان انبوهی از محوطه‌های باستانی پیش از تاریخ، در تقاطع شاهراه‌های شرق و غرب و جنوب و شمال ایران، بر کناره بزرگراه قم به گرمسار و در دل طبیعتی بکر که هنوز با دود کارخانه‌ها و ازدحام خودروها خو نگرفته، بنایی عظیم اما مهجور به چشم می‌آید؛ بنایی که گرچه دست روزگار، چین و چروک‌های بسیار برچهره‌اش نقش کرده اما ذره‌ای از زیبایی‌اش نکاسته. رنجور است اما باوقار؛ خسته است اما پرصلابت و عظیم و در عین حال فروتن. او را مادر کاروانسراهای ایران لقب داده‌اند و براستی که چنین است. اگر زیگورات چغازنبیل مادر معابد ایران است؛ اگر تاریخانه دامغان، مادر مساجد ایران است؛ و اگر پل کشکان مادر پل‌های ایران است، «دیر گچین» نیز-بی‌چون و چرا - مادر کاروانسراهای این سرزمین است.