اخبار و گزارش

سید‌عباس قائم‌مقامی، رئیس هیات‌موسس مجلس اعلای شیعیان آلمان و استاد واحد علوم و تحقیقات در گفت‌وگو با «فرهیختگان» ضمن تجلیل از نقش موثر دانشگاه آزاد اسلامی در سیستم‌آموزش عالی کشور گفت: « از ابتدای تاسیس واحد علوم و تحقیقات در این واحد تدریس می‌کردم و هنوز هم این همکاری ادامه دارد. انصافا مدیریت عالی دانشگاه آزاد اسلامی با درکی که از مساله آموزش و مخصوصا نرم‌های جهانی آموزشی داشته و دارند، با حساسیت بالایی در این واحد مدیریت، برنامه‌ریزی و تدریس را هدایت می‌کنند.»

سومین سه‌شنبه نوامبر هر سال در تقویم جهانی با عنوان روز جهانی فلسفه نامگذاری شده است. در ایران، این روز به‌عنوان سالروز بزرگداشت علامه طباطبایی انتخاب شده است و هر ساله اهالی فلسفه در این روز، گرد هم می‌آیند تا در مورد مسائل مبتلا به جامعه خود «فلسفه‌ورزی» کنند. بنابر این رسم مألوف، 24 آبان ماه، در مؤسسه حکمت و فلسفه ایران نشستی با عنوان «اعتدال و عقلانیت در دنیای معاصر» برگزار شد.در این نشست استادانی همچون دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی، استاد فلسفه اسلامی انجمن حکمت و فلسفه ایران، دکتر مصطفی محقق داماد، عضو پیوسته فرهنگستان علوم ایران، دکتر یوسف اباذری، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه تهران، دکتر عبدالحسین خسروپناه، رئیس مؤسسه حکمت و فلسفه ایران و دکتر محسن جوادی و پروفسور لگنهاوزن حضور داشتند.

صفحه اول روزنامه های امروز دوشنبه 1 آذر

ند کتابفروشی باقی مانده در راسته ناصرخسرو و بازار، محدوده پل کریم خان که با همان چند کتابفروشی‌اش به اندازه خیابان قدیمی انقلاب اسم و رسمی پیدا کرده، مغازه‌های مملو از کتاب روبه‌روی دانشگاه تهران و حتی کتابفروشی‌های کوچک و بزرگ دیگر شهرها و استان‌های کشور، بعد از مدت‌ها روزی متفاوت را تجربه کردند؛ روز یا بهتر است بگوییم، جشنی که عنوان «کتابگردی» را یدک می‌کشد.

نخستین سفرنامه اربعین با عنوان «درنگی در نجف» حاصل سفر زیارتی جواد کلاته عربی از سوی انتشارات احیا روانه بازار نشر می‌شود. جواد کلاته عربی گفت: کتابی با عنوان «درنگی در نجف» در دست انتشار دارم که در قالب سفرنامه به موضوع «اربعین» می‌پردازد.

لوریس هایکازی چکناواریان در روز کتابگردی (27 آبان‌ماه) با حضور در نشر ثالث عنوان کرد: اهالی فرهنگ و هنر به کتابگردی علاقه دارند و از این اتفاق مثبتِ فرهنگی باکمال افتخار، استقبال می‌کنند.

نشست «تاملی در باب اومانیسم» به همت گروه تاریخ و تمدن غرب، پژوهشکده غرب‌شناسی و علم‌پژوهی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی با حضور مهدی بنایی، عضو شورای علمی گروه غرب‌شناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و رضا داوری‌اردکانی، رئیس فرهنگستان علوم در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار شد. آنها در بحث‌شان به این مهم پرداخته‌اند که آیا اومانیسم امری متعلق به جهان مدرن است یا نه؟

اریخ معاصر ایران سرشار از اتفاقاتی است که می‌توان درباره آنان پژوهش‌های گسترده‌ای انجام داد و نکات فراوانی مطرح کرد. اما آنچه باعث به وجود آمدن این اتفاقات می‌شود بی‌شک انسان‌های دخیل در این حوادث هستند. تاریخ معاصر ایران همان اندازه که از اتفاقات بزرگ و کوچک لبریز است، از آدم‌های تاثیرگذار نیز خالی نبوده است. از قضا مورخان نیز به چهره‌های معروف بسیار پرداخته‌اند. در این میان اما آدم‌های تاثیرگذاری بر روند تاریخ ایران بوده‌اند که چندان به آنان پرداخته نشده است.

می‌گویند دنیای امروز دنیای اطلاعات است، اما دنیایی که دیگر کاری از دست اسناد و منابع مکتوب برنمی‌آید؛ البته نه که کاری از دست اسناد و مدارک برنمی‌آید، بلکه منظور این است که آنچه در ذهن و ضمیر افراد است بسیار زودتر از آنچه بدان می‌اندیشیم، خودنمایی می‌کند، پس شایسته است تا دیر نشده آنچه را دیده و تجربه کرده‌ایم با دوستان و بلکه علاقه‌مندان دانستنش، در میان بگذاریم. این مقدمه را گفتم که تأکید کنم انتقال دیده‌ها و تجربه‌کرده‌های افراد چقدر اهمیت دارد. گاهی این اهمیت مربوط به نفس «تجربه» است، یعنی همان که انسان‌ها در درازنای تاریخ برای رشد و بالندگی از آن بهره برده و می‌برند، هرچند که اندک بوده باشد؛ گاهی نیز این اهمیت مربوط به «موضوع تجربه» است، یعنی آنچه دیده، لمس کرده و در نهایت تجربه‌اش کرده است و این موضوع آنگاه اهمیت بیشتر می‌یابد که جهات مختلف موضوع تجربه نیز حائز اهمیت باشد. شاید بهتر باشد ساده‌تر منظورم را بیان کنم.

بررسی، تفسیر و نقد هر پدیده نه‌فقط نیازمند تفکر زاینده و پشتوانه تئوریک است، بلکه منوط به شناخت و تعریف دقیق ماهیت و زمینه اثر است. صرفا شباهت اثر به اثری دیگر یا آنچه امروز کپی‌برداری می‌دانیم، نمی‌تواند به‌تنهایی و در هر موردی معیار و مبنای قضاوت و ارزش‌گذاری باشد. معماری یعنی آفرینش فضایی در زمینه‌ای خاص که باید پاسخ‌گوی زیستی/روانی و ادراکی مخاطب انسانی خود در بازه‌ای از زمان باشد. چنانچه معماری را زبان معمار بدانیم، هدف منطقی آن گفت‌وگو با مخاطب انسانی و فرم اثر واژگانی است که محتوای این گفت‌وگو را انتقال می‌دهد.