اخبار

نشست علمی «از نسخه تا متن: اهمیت دست‌نویس‌های شاهنامه در تصحیح انتقادی متن» به همت معاونت پژوهش کتابخانه مجلس و با حضور امیر ارغوان، دانش‌آموخته زبان‌های باستانی دانشگاه تهران و پدرام زیبانژاد، دانش‌آموخته زبان‌های باستانی دانشگاه علامه طباطبائی و با دبیری دکتر امید سروری، نسخه‌شناس و متن‌پژوه برگزار شد.

کتاب «سخن‌های دُربار؛ سی گفتار درباره فردوسی و شاهنامه» نوشته محمد رسولی منتشر شد.

این کتاب کوشیده شاهنامه را نه‌تنها به‌عنوان یک اثر ادبی و حماسی، بلکه به‌مثابه منبعی ارزشمند برای شناخت نگرش ایرانیان کهن به پزشکی، بیماری، درمان و جایگاه پزشک بازخوانی کند، رویکردی که می‌تواند افق تازه‌ای در مطالعات شاهنامه‌پژوهی و تاریخ علم در ایران بگشاید.

امروزه مسئله هویت یکی از دغدغه‌های فکری بسیاری از اندیشمندان عرصه های دینی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی است؛ چه، آن را شرط لازم توسعه پایدار می دانند. هویت ایرانی نیز از این قاعده مستثنی نیست و با توجه به اهمیت زبان در میان عناصر هویت ساز و نقشی که شاهنامه در این راستا دارد، نوشتار زیر به بسط موضوع می پردازد.

افسانه هفتواد و کرم خوش‌یمن او، پلی میان اسطوره و تاریخ بم و کرمان است؛ روایت کهن و جذابی که می‌تواند هم میراث فرهنگی را زنده کند و هم جاذبه‌ای تازه برای گردشگری شهر بسازد.

چنان‌که متونِ ادبی فارسی و پژوهش‌های شاهنامه‌شناسان نشان می‌دهند، نامِ «کوروش» آن‌گونه که امروز انتظار می‌رود، در شاهنامه به ‌صورتِ صریح و مستقل حضور ندارد یا جایگاهِ برجسته‌ای نیافته است. فهمِ این پدیده برای مطالعاتِ تاریخی - ادبی حائز اهمیت است، چراکه نشان‌دهنده چگونگیِ شکل‌گیریِ حافظه تاریخی، عواملِ برجسته‌سازی یا حذف شخصیت‌ها و تعامل میان اسطوره و تاریخ در متن‌های حماسی است.

محمد رسولی شاهنامه پژوه و تاریخدان: شهرها و مناطق جغرافیایی متعددی در شاهنامه وجود دارد که می تواند آغازگر مطالعات باستان شناختی باشد.

در حاشیه سیزدهمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب دوشنبه، نشست مشترک ادبی ایران و تاجیکستان با حضور استادان و ادیبان دو کشور برگزار شد. در این برنامه پنج سخنران از دو کشور به ارائه موضوعات ادبی پرداختند.

یک شاهنامه‌شناس و حقوقدان با تأکید بر لزوم پژوهش در مفاهیم حقوقی شاهنامه بیان داشت: حقوق عمومی در ایران پیش از باستان وجود داشته و بسیاری از اصول آن در شاهنامه فردوسی مطرح شده است.

در میان آثار منظوم ادب فارسی، شاهنامه جزو نمونه‌های معدودی‌است که پیش از آن که به ستایش پیامبر اسلام بپردازد، به تفصیل از مراتب آفرینش یا موضوع جهان‌شناسی سخن رانده است. بنابر جهان‌شناسی شاهنامه به کمک توانش‌هایی که خداوند به آدمی داده است، چون خرد و جان و گمان و چشم، نمی‌توان خداوند را دریافت...