به باور کوروش کمالیسروستانی، فردوسی و جلال خالقیمطلق هر دو عاشق ایران بودند و هر دو باورمند که زبان پارسی ستون استوار هویت ملی ماست. آنها سرنوشتی مشابه نیز داشتند.
مهری بهفر در روایتی آمیخته به اندوه و احترام، از روزهای پرالتهاب رفتن استاد جلال خالقیمطلق و خاطرهٔ گفتوگوی بازیگوشانه با ایشان دربارهٔ «رستم و اسفندیار» میگوید. این یادداشت ضمن تبیین جایگاه بیبدیل تصحیح خالقیمطلق در تاریخ ادب پارسی، به بررسی میراث ماندگاری میپردازد که فراتر از یک تصحیح ساده، عمق و غنای تازهای به جهان شاهنامهشناسی بخشید و نام استاد را با جان حماسهٔ ملی ایران پیوند زد.
نهصد و چهل و دومین شب از «شبهای بخارا» برای ادای احترام به ۹۰ سالگی استاد جلال خالقیمطلق، بزرگترین شاهنامهپژوه معاصر اختصاص یافت تا نیمقرن مجاهدت علمی مردی که شناسنامه ملی ایرانیان را از غبار تحریف پیرایش کرد، ستایش شود.
نهصدوچهلودومین شب از شبهای مجله بخارا به شاهنامه و یادی از دکتر جلال خالقیمطلق اختصاص یافته است که در ساعت پنج بعدازظهر پنجشنبه دهم اردیبهشت ۱۴۰۵ در تالار استاد جلیل شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار میشود.
تصحیح جلال خالقی مطلق نمونه درخشانِ شیوه متنشناسی در زبان فارسی است؛ چنانکه نوآوریهای روشمند او، معیار تصحیح متن را در ادبیات ما دگرگون و متعالی کرد.
خبر درگذشت جلال خالقیمطلق بیهیاهو منتشر شد اما برای جامعه ادبی و دانشگاهی ایران، خاموشی او به معنای بسته شدن یکی از مهمترین فصلهای شاهنامهپژوهی معاصر است؛ فصلی که با دقت، وسواس و تعهدی کمنظیر نوشته شد.
یکی از دلایل و انگیزههایی که سبب میشود درباره اهمیت اثری سترگ همچون «شاهنامه» به تکرار صحبت شود این است که قدر و ارج آن، آن چنان که باید نزد مردم و مسئولان شناخته نشده، یا به عمد نادیده گرفته شده است.
علاقۀ خالقی مطلق به «شاهنامه» از زمانی آغاز شد که پسردایی کشتیگیرش، موقع تمرین یا قبل از نرمش، «شاهنامه» میخوانده است. این علاقه به «شاهنامه» بعدها شکل تخصصی به خود گرفت و دست آخر خالقی مطلق چنان درگیر «شاهنامه» شد که حدود پنجاه سال از عمر خود را بر سر تحقیق در این اثر سترگ و تصحیح انتقادی آن گذاشت و سعی کرد نسخهای معتبر و تا جای ممکن نزدیک به نسخۀ اصلی فردوسی، از «شاهنامه» ارائه دهد.
کاظم موسوی بجنوردی نوشت: «استاد دکتر جلال خالقی مطلق، دور از خاک وطن در نهم اسفند در ٨٨ سالگی رخ در نقاب خاک کشید و غم فقدان او با هیاهوی جنگ درآمیخت. خدمات او به زبان فارسی و فرهنگ ایرانی چنان سترگ است که تا همیشه بر تارک این سرزمین میدرخشد. او پژوهش در باب فردوسی و شاهنامه را از حیث علمی و جهانی در جایگاهی بلند نشاند.»
جلال خالقیمطلق، ادیب، ایرانشناس و بزرگترین شاهنامهپژوه معاصر، امروز نهم اسفندماه ۱۴۰۴ درگذشت.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید