اخبار

«فارس» مهد ادیبان و دانشیان است. سرزمین گویش‌ها و سنت‌های گونه‌گون. جایی که گوشه‌گوشه‌اش فولکلوری مختص به خود دارد. پیشینه‌اش به هزاره‌های کهن می‌رسد. می‌توان در لایه‌لایه‌های کاوش‌های باستان‌شناسانه، به اعماق تاریخ رفت و حتی شاید از یکی از نخستین موطن‌های بشر سخن به‌میان آورد. ناحیه‌ای که در اصطلاح به آن «فارسِ تاریخی» اطلاق می‌شود.

سلیمان خاکبان گفت: رنسانس و سرمایه داری و عوامل درونی مثل حکومت، روشنفکران و روحانیت، علل پنجگانه‌ی جدایی حوزه و دانشگاه هستند.

«نویسنده رستم التواریخ کیست؟» در یکصد و سومین نشست مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب بررسی می‌شود.

یوسفعلی میرشکاک، شاعر معتقد است: نخستین شاعری بود که اجمالاً دریافت کلام موزون در جهان مدرن بازدارنده است و بازگرداننده. او در یاددداشتی به بررسی شعر و زبان شاملو پرداخته است

مجید غلامی جلیسه، مدیرعامل موسسه خانه کتاب در آئین تکریم از مدیر انتشارات اساطیر با بیان این مطلب که پژوهشگران به فعالیت‌های نشر اساطیر مدیون هستند به ویژگی‌های جربزه‌دار اشاره کرد.

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در آئین تجلیل از عبدالکریم جربزه‌دار، مدیر نشر اساطیر فرهیختگی، جسارت، مدیریت و مثبت‌ا‌ندیشی را از ویژگی‌های این ناشر دانست و تاکید باید برای خطری که نشر را تهدید می‌کند فکری کرد.

رانس که با حضور حمید بعیدی نژاد سفیر جمهوری اسلامی ایران در انگلستان برگزار شد، سخنرانی تامل برانگیزی را برای حاضران قرائت کرد

محمد قاسمی‌پور، مدیر دفتر مطالعات و فرهنگ پایداری امور استان‌های حوزه هنری در نشست تخصصی «خاطره‌نگاری» با بیان این مطلب که خاطره امری انسانی و متمرکز بر فکر و ذهن انسان است تاکید کرد موفقیت‌ها در عرصه خاطره‌‌نگاری نتیجه همدلی با صاحبان خاطره است.

هنر به‌عنوان شکلی از زندگی، نسبت تازه‌ای‌ میان اثر هنری، مخاطب، خالق اثر و جهانی که در آن اثر ارائه می‌شود را نمودار می‌سازد؛ عامل مشترک میان این مؤلفه‌ها زبان است. مرزهای زبان بازتابانندۀ وضع واقع و بیان‌کنندۀ مرزهای جهان ما می‌باشد. چگونگی اندیشه‌های ما دربارۀ وضع امور و جهان توسط ساختار زبان تعیین می‌گردد. مشخصاً درک واقعیت فقط از طریق زبان میسر می‌گردد و اندیشیدن به جهان بیرون از نظام زبان غیرممکن است.

محمد بقایی، نویسنده کتاب «زندگینامه، آرا، نظرات و خاطرات میرزا حسن رشدیه» می‌گوید: رشدیه چندین مدرسه می‌سازد؛ گاهی مدرسه‌اش را با بمب منفجر می‌کنند. گاهی به او شلیک می‌کنند. گاه پایش را می‌شکنند و او همچنان ادامه می‌دهد و موفق به تربیت شاگردانی می‌شود که رد پای آن‌ها را در انقلاب مشروطیت هم می‌بینیم.