اخبار

در ادامه نشست‌های منطقه‌ای گفتگوهای فرهنگی آسیایی که سال گذشته در سه کشور هند، مالزی و قزاقستان برگزار شده بود، نخستین اجلاس بین‌المللی گفتگوهای فرهنگی آسیایی با شعار «تنوع فرهنگی، فرصت‌ها و ظرفیت‌های تعامل، همکاری و همگرایی» و با حضور بیش از ۷۰ تن از نخبگان و شخصیت‌های برجسته علمی، فرهنگی و دانشگاهی از بیش از ۲۰ کشور آسیایی، ۲۳ تا ۲۵ دیماه جاری، از سوی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و با همکاری ۵ دانشگاه و مرکز علمی کشور در تهران و شهرستان‌های مشهد، بابلسر و همدان، برگزار می‌شود.

این فرهنگ شامل بیش از شصت هزار واژه و اصطلاح بلوچی و معنی آنها به فارسی است. این فرهنگ، نخستین فرهنگ بلوچی-فارسی است که چاپ و منتشر می شود و حاصل بیست سال تحقیق و تلاش طاقت فرسای مولف است. اساس کار این فرهنگ بر مبنای گویش غربی و مکرانی است، این گویش در میان گویش های بلوچی نوعی معیار به شمار می آید.

نظریۀ استعارۀ مفهومی را می توان دیدگاهی از استعاره در نظر گرفت که در آن ساختمان معنای استعاری صرفاً به این نکته می پردازد که چه گونه استعاره ها از هم بستگی در تجربه یا از شباهت بین حوزه های تجربی می خیزند. در هر دو، معنای استعاری را می توان مشتق از یک مجموعۀ تناظر، یا نگاشت ، منظم میان این دو جنبه تجربه در نظر گرفت. اما شواهد موجود نشان می دهد که این گفته ساده انگارانه و نارساست، و یک دیدگاه پیراسته تر مورد نیاز است.

استاد ابراهیم قنبری مهر، استاد محمد اسماعیلی و عاشیق سلجوق شهبازی سه تن از نامداران موسیقی ایران، به‌عنوان «گنجینه زنده بشری در موسیقی ایرانی» در فهرست حاملان میراث ناملموس (نادره‌کاران) معرفی شدند.

بسیاری از تحقیقات ثابت کرده است که اطلاعات روی ژن‌های انسان قابل ذخیره هستند. در حال حاضر محققان در پروژه‌ای موسوم به «حافظه اسید هسته‌ای» درباره تبدیل کتابخانه‌های سنتی به کتاب‌خانه‌های ژنی کار می‌کنند.

نشست معرفی و بررسی کتاب «اسطوره‌های کهن فولکلور در قرآن» نوشته آلن داندس، عصر دوشنبه 18 دی‌ماه با حضور محمد جعفری قنواتی، نویسنده و پژوهشگر حوزه فرهنگ عامه، ابوالفضل حری، نویسنده، پژوهشگر و منتقد ادبی و مریم حسین گلزار، مترجم کتاب در سرای اهل‌قلم برگزار شد.

تاریخ اجتماعی ایران و به طور اعم و دوره قاجار به طور اخص، کمتر بررسی شده است. موضوع این مقاله، زندگی خصوصی در اواخر دوره قاجار، به ندرت مورد اشاره واقع گردیده است. احتمالاً از آن رو که موضوعی است که درباره آن مطالب دست اول چندانی وجود ندارد. گزارش جامعی از زندگی مردم از هیچ طبقه و صنفی موجود نمی باشد.

تاریخ نگاری ایران در قرن بیستم در خصوص همبستگی دولت ملی تا حد زیادی به واسطه پروژه های سیاسی بحث انگیز شکل گرفته است.(تاریخ نگاری) نوشتن درباره مردمی است که از مرحله ای منفعل به مردمانی با اراده و مصمم بلوغ یافته اند (تبدیل شده اند) که از طریق دولتی مدرن با مرزهای باثبات و مشخص ملی که قاطعانه بر گذشته ضبط شده و ساخته شده و ماندگاری تکیه دارد که این گذشته به طور قوی و بیش از پیش از طریق سیاست کنونی بازسازی شده است.

«این‌جانب اشرف‌الملوک امینی‌مجدی (فخرالدوله) دارنده شناسنامه شماره یکهزار و هشتصد و سی‌وسه صادره از بخش طهران فرزند مرحوم اعلیحضرت مظفرالدین‌شاه قاجار طاب ثراه به‌طور مختصر به تنظیم این وصیت خود مبادرت نموده نظر به این‌که اغلب دارایی خود را در حیات خودم تقسیم و در اختیار فرزندان خود گذارده و به تصرف آنها داده‌ام

«مطابق سند تحول بنیادین قرار است وزارت آموزش و پرورش از یك نهاد علمی و آموزشی صرف به یك نهاد فرهنگی و تربیتی تبدیل شود و به «وزارت تربیت رسمی و عمومی» تغییر نام دهد و بر اساس این تغییر نام، نگاه به رویكردهای آن، چه در آموزش و پرورش و چه در جامعه تغییر یابد.» همین یك جمله از سوی «علیرضا كاظمی»، معاون فرهنگی و پرورشی وزیر آموزش و پرورش كفایت می‌كرد تا بحث تغییر نام وزارتخانه آموزش و پرورش خبرساز شود.