شهریورماه امسال، چهارمین دوره کارشناسی ارشد رشته واژهگزینی و اصطلاحشناسی که در دفترچه انتخاب رشته آزمون ارشد، در زیر گروه زبانشناسی قرار دارد، در پژوهشکده مطالعات واژهگزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی آغاز شده است. رشتهای که کمتر کسی در جامعه، از سازوکار این آن و درنهایت حرفه واژهگزینی اطلاع دارد. سوالات بسیاری پیرامون شیوه واژهگزینی، دستهها و گروههای مختلف و حتی نتیجه و برونداد آن مطرح است که شروع این دوره بهانهای شد تا با نسرین پرویزی، معاون گروه واژهگزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی به گفتوگو بنشینیم و درباره این دوره و سوالاتی که پیرامون واژهگزینی مطرح است، اطلاعاتی کسب کنیم. این گفتوگو را در ادامه میخوانید.
سخنگوی شورای شهر تهران اعلام کرد: مراسم بزرگداشت «روز تهران، روز پایتخت ایران اسلامی»صبح روز شنبه 14 مهرماه جاری در محوطه سردر باغ ملی پایتخت برگزار خواهد شد.
درد است که داشته های هنری سرزمینت در قفس خاطره ها سپرده شود ، عمری را با هنری در آمیختم که اکنون نبض آن به سختی می زند، در این عصر فراموشی باید تدبیر اندیشید تا هنرهای دستی از جمله ترمه بافی حفظ شود.
بررسی باستان شناسی بخش دیهوک و دهستان پیرحاجات طبس به شناسایی 224 اثر تاریخی شامل بافت های قدیمی، بنا، محوطه، غار، راه قدیمی، معدن، کوره ذوب، قبرستان قدیمی و سنگ نگاره با قدمت محدوده زمانی دوران پیش از تاریخ تا پهلوی اول منجر شد.
درحالیکه در بافت اروپایی، ظهور مفهوم «روشنفکر» (intellectual) عموماً به ماجرای دریفوس و دادخواست سیاسی مشهور دریفوس «manifeste des intellectuels»[۱]در سال ۱۸۹۸ (که هویتی جمعی به ایدۀ «روشنفکر» داد) برمیگردد، اما در بافت ایرانی، هیچ رخدادی وجود ندارد که بتوان آن را بهعنوان سمبل ظهور «روشنفکر» در نظر گرفت.
انجمن آثار و مفاخر فرهنگی افتخار دارد به مناسبت بیست و سومین سال درگذشت مرحوم دکتر محمدجواد مشکور، مورخ، ادیب و اسلامپژوه برجسته، مراسم بزرگداشتی را با حضور علما، استادان، فرهیختگان و دوستداران علم و دانش برگزار نماید
سبائیه یا سبئیه نخستین فرقه از غلاة بودند که در اسلام پدید آمدند و آشکارا به لعن و دشنام ابوبکر و عمر و عثمان و بعضی از اصحاب پیغمبر پرداخته و به خدائی علی و جاودانی او و بازگشت وی بدین جهان قائل شدند پیشموای این دسته عبدالله سبا بود از این جهت آن فرقه را سبائیه گویند. همۀ علمای رجال و ملل و نحل و انساب عبدالله سبا را پسر سبا نوشته اند و ابن حزم اندلسی او را از مردم حمیر دانسته و عبدالله سبای حمیری می خواند.
ایرانشهر، نام عام سرزمینهای ایرانزمین است که در اساطیر ایرانی و متون پهلوی، به سرزمین روشنایی و قلمرو اهورهمزدا شناخته شده است؛ همین نگرش در کتابهای جغرافیایی دورۀ اسلامی و متون ادب فارسی تکرار شده که نتیجۀ چنین نگرشی، ایرانشهر را همچون یک مرکز برای جهان کهن میانگارد که تقدّس دارد و باید از دستاندازی اهریمنان مصون ماند.
دیوها و مخلوقات اهریمنی بخشی جدایی ناپذیر از اساطیر و باورهای ایرانیان باستان را تشکیل می دهند، در واقع پیشینیان ما برای هر کدام از رذیلت ها و پدیده های شر، قائل به دیوی خاص بودند و آشکار شدن هریک از این عناصر شرور و ویران گر را به آن دیوها نسبت می دادند. از جمله پدیده هایی که ایرانیان برای آن دیوی خاص قائل بودند، پدیدۀ مرگ است؛ پدیده ای که آن را به استویهاد یا دیو مرگ منسوب می کردند.
الف) در باب کلمۀ تاریخ، این اتفاقنظر هست که از قرون سوم و چهارم هجری وارد حوزۀ فرهنگ اسلامی شده است. پیش از آن، رایجترین کلمات در باب مفهوم تاریخ، اصطلاحاتی چون ایام، اخبار و سیره بوده در آثاری همچون الملوکالمتوجه من حمیر و اخبارهم و قصصهم و قبورهم و اشعارهم از وهببنمنبه (متوفی ۱۱۴ق) سیره رسولالله(ص) از محمدبن اسحاق (م۱۵۰ق) کتاب اخبار بکر و تغلب از هشام کلبی (م۲۰۴ق)؛ اما محمدبن عمر واقدی (م۲۰۹ق) از نخستین کسانی است که اصطلاح تاریخ را به کار گرفت. مهمترین اثر او کتاب «التاریخ و المغازی» است و نیز ابوعبدالله محمدبن سعدبن منیع (م۲۳۰ق) که کتب متعددی دارد منجمله کتاب التاریخ.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید