اخبار

کتاب «تماشا در عصر صفوی؛ آیین‌ها و اقتدار تشیع» نوشته ژان کالمار با تجربه یداله آقا عباسی به تازگی در نشر نمایش منتشر شده است. ژان کالمار از پژوهشگران عصر صفوی است که از تمام وجوه فرهنگی و اجتماعی و سیاسی، این دوره را مورد کاوش قرار داده است. کتاب «تماشا در عصر صفویه» بخشی از پژوهش کالمار است که به آیین‌های نمایشی این دوره پرداخته است. با یداله آقاعباسی به گفت‌و‌گویی پرداخته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

ایران همواره در گذر تاریخ دستخوش ناملایماتی بوده است، گاهی زلزله شهرها را ویران می‌کند و زمانی سیل خانه‌ها را شسته و با خود می‌برد! بناهای باستانی و تاریخی نیز از این فاجعه جان سالم به در نمی‌برند و زخمی بر پیکره‌هایشان نقش می‌بندد.

از دوران صفویه تا پیش از تشکیل ارتش نوین، ایران هرگز نتوانست قشون متمرکز و سراسری و دائمی داشته باشد. هر از چندگاهی با برآمدن پادشاهی توانا مانند نادرشاه و آقامحمدخان به تشکیل قشون قدرتمندی دست زده و جغرافیای وسیع ایران را حراست کرده، ولی با مرگ آن پادشاه همه چیز از میان رفته و وضع به جای نخست برگشته است. زیرا ایران در این دوره با جمعیت کم و اقتصاد ضعیف، توانایی برقراری چنین ارتشی را نداشت.

نخستین شب بخارا در سال 1398 به «رمان عربی» اختصاص یافته است و طی آن محمد جواهر کلام و عظیم طهماسبی در ساعت درباره رمان عربی سخنرانی خواهند کرد.

شهر کتاب به مناسبت هزارمین سال درگذشت ابوسعید ابوالخیر، همایش بررسی آثار و اندیشه‌های ابوسعید ابوالخیر، همراه با بزرگداشت فریتس مایرخاورشناس و پژوهشگر سوئیسی و نویسنده‌ کتاب «ابوسعید ابوالخیر: حقیقت و افسانه» را برگزار می‌کند.

شرح گلستان سعدی به کوشش عابد شکورزاده با حمایت مالی علی‌اصغر دادبه موفق به دریافت جايزه بارگاه سخن در تاجیکستان شد.

تلاش شایسته ستایش پژوهشگر بی‌حاشیه، فرهیخته و منتقد منصف دور از هوچی‌گری‌های رایج روزگار، دوست بسیار عزیزم کامیار عابدی در به تصویرکشیدن واقع‌بینانه شعر و شخصیت زنده‌یاد دکتر محمد مقدم، بنیانگذار گروه زبان‌شناسی دانشگاه تهران و شاعر دهه‌های دور، واقعا جای آفرین‌ها و درود دارد. درودی از سر صمیمیت، و از همان درودهای بسیار صادقانه نویسنده کتاب محمد مقدم!

دیرینگی نوروز در فرهنگ ایران و آسیای غربی خود باعث پیدایش مضامن اساطیری در ادوار گوناگون شده است. هر چند نمی توان تاریخی قطعی برای پیشینه نوروز قائل شد، اما رگه هایی از اساطیر نوروزی مربوط به هزاره نخست پ.م. و اعصار بعد را می توان یافت.

در روزگارانی بس کهن، در این سرزمین نیز همچون بسیاری از سرزمینهای دیگر، گاهشماری بر مبنای «ماه» بود. چون هر کسی می توانست با چشم خود بر شمارش روزهای آن بپردازد و دگرگونیهای آن همچون دگرگونیهای خورشیدی نبود که آگاهی از آن در انحصار گروهی ویژه باشد. حتی در روزگارانی بس کهن تر، مردمان ساده دل، ماه را گرانمایه تر از خورشید می پنداشتند؛ چون بنا بر باور آنان نورافشانی خورشید درخشان تر، هم پای ماه نبود، چو ماه در دل تاریکی شب را به روشنی می آراست، در حالی که خورشید زمانی می درخشید که روز روشن بود۱!

نقش دهقانان در سده‌های نخستین دوران اسلامیدهقانان در سده‌های نخستین دوران اسلامی نقش سیاسی، اجتماعی- فرهنگی مهمّی در ایران داشته‌اند. فداکاری‌ها و از خودگذشتگی‌های آنان از سویی و تدابیر خردمندانه آنان، از سوی دیگر، موجب جلوگیری از خونریزی‌ها و تخریب‌های تازیان در بسیاری از نقاط ایران شد. وطن‌دوستی و علاقه‌مندی آنان به آداب و رسوم و زبان ایران بود که فرهنگ این سرزمین پایدار و مستقل ماند و زبان فارسی جای خود را به زبان عربی نسپرد و تعهّد آنان به حفظ روایات کتبی و شفاهی ایران باستان بود که ضامن دوام و بقای داستان‌های حماسی، تاریخی و عشقی ایران باستان شد.