اخبار

نشست «تقی‌زاده‌های جدید و وضع منورالفکری در ایران» با حضور شخصیت‌هایی همچون آیت الله رشاد و حمید پارسانیا در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی برگزار می‌شود.

«ویلهلم واسموس لورنس آلمانی همراه دلیران تنگستان» نوشته هندریک گروتروپ با ترجمه جواد سیداشرف از سوی نشر ققنوس منتشر شده است. این کتاب براساس مدارک موجود در پرونده اداری ویلهلم واسموس در وزارت خارجه آلمان نوشته شده است.

مورخان و صاحبان خرد و اندیشه در ایران و غرب در قرن نوزدهم و بیستم نسبت به تاریخ گذشته‌ ایران، مردم و فرهنگ آن، بسیار اندیشيده‌اند و در پی رسیدن به حقایق و وقایع تاریخ ایران‌زمین، نکته‌ها و گفته‌های تازه‌ای را کشف کرده‌اند.

انسان‌شناسی و فرهنگ به اطلاع علاقه مندان می‌رساند که بیستمین نشست از دوره ششم سلسله نشست‌های یکشنبه های انسان‌شناسی و فرهنگ (نشست 163) را برگزار می‌کند. در این نشست آقای دکتر علی بلوکباشی (پژوهشگر، نویسنده و عضو شورای‌عالی انسان‌شناسی و فرهنگ) دربارۀ « چهارشنبه‌سوری، جشن عروج ارواح» سخنرانی خواهند کرد. فیلم مستند این جلسه متعاقباً اعلام خواهد شد. از علاقه‌مندان دعوت می شود که در این نشست شرکت کنند و در اطلاع‌رسانی این نشست سهیم باشند.

چهارم شعبان سال ۴۴۰ هجری قمری، عارف و شاعر نامدار ایرانی؛ ابوسعید ابوالخیر چشم بر جهان بست و چهارم شعبان امسال که سال ۱۴۴۰ هجری قمری است، دقیقا هزار سال از آن روز می‌گذرد؛ به همین دلیل مرکز فرهنگی شهر کتاب بعد از ظهر چهارشنبه ۲۱ فروردین‌ماه، که مصادف با ۴ شعبان است، نشستی با عنوان «هزاره ابوسعید ابوالخیر» برگزار کرد.

برخی صاحب‌نظران معتقدند که آثار منثور ادبیات فارسی به اندازه آثار منظوم آن مهم‌اند،اما توجه بیش از حد به آثار منظوم ادبیات کلاسیک فارسی، باعث مغفول ماندن آثار نثر شده است. اما باید دید همه مسئله همین است...؟

​شب محمدعلی بهمنی از سلسله «شب‌‌های بخارا» در تهران برگزار خواهد شد. به همت مجله بخارا و بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار (کانون زبان فارسی) «شب محمدعلی بهمنی» شاعر و ترانه‌سرای معاصر به مناسبت تولد 77 سالگی وی، روز سه‌شنبه 27، فروردین ماه ساعت پنج بعدازظهر در تهران، کانون زبان فارسی واقع در خیابان ولی‌عصر، سه‌راه زعفرانیه، خیابان عارف‌نسب، پلاک 12 برگزار می‌شود.

آیا برچسب‌های مختلفی که بر موسیقی‌ها زده می‌شوند معانیِ موسیقایی دارند؟ در صورتی که جواب مثبت باشد باید بتوانیم عناصرِ موسیقایی‌ای را برای تمایزِ این موسیقی‌هایی که به واسطه‌ی برچسب‌های متمایز از یکدیگر متمایز شده‌اند برشماریم. در غیر این صورت، ممکن است در جستجوی چیستی این تمایزگذاری‌ها بتوان از معیارهای غیرموسیقایی، شامل اجتماعی، سیاسی، شعری، یا انواع دیگر نام برد.

وقتی صحبت از آغاز پیدایش یک تمدن می شود سنجه های اعتباربخشی دانش ما الگوهایی را برای این ردیابی معرفی می کند. هربار با نگریستن به پس پشت خود انسان هایی را می بینیم که در یک چیز علیرغم تفاوت های فرهنگی، جهان‌بینی و زیست‌جهان‌شان با ما مشترک هستند؛ و آن موجودیتی است که با آن خود را می نامیم: انسان. انسان امروزی به رغم تمامی دژخیمی و ددمنشی‌هایی که از خود نشان می دهد و آن هم در دهه های نخستین بیست و یکمین قرن تاریخ خودانگاشته‌اش که با انواع کشتارها، جنگ ها و نسل‌کشی‌ها، هستی اش را بدان زینت می‌کند.

کاوه بیات نمونۀ روشنی از تاریخ‌پژوه و سندپژوه حرفه‌ای مستقل از نهاد آکادمیک در ایران است. او نه تحصیلات دانشگاهی در رشتۀ تاریخ دارد و نه وابستگی به نهاد دانشگاه. بااین‌حال آثار او در جنبش‌ها و تحولات اجتماعی تاریخ معاصر ایران و تاریخ منطقۀ قفقاز همواره پژوهش‌هایی حرفه‌ای، استاندارد و قابل قبول، هم در حوزۀ عمومی و هم در دانشگاه ایرانی بوده است.