رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران با تاکید بر اهمیت شاهنامه فردوسی، این اثر حماسی را دانشنامه ادبی و ملی و همچنین مجموعه ای از معرفت آغازین مردم ایران دانست.
مفاهیمی چون نوعدوستی، تکریم همسایه و کمک به مستمندان از جمله مهمترین مفاهیمی هستند که در دین اسلام بارها به اجرا و ادای آنها توصیه شده و تجلی این معارف را می توان در آیین های «رمضونیکه» و «ارَک و برَک مردمان سیستان به نظاره نشست.
حکیم میرزا مهدی الهی قمشهای، فرزند ابوالحسن، فیلسوف، عارف، عالم، مترجم و شاعر با تخلص «الهی»، در سال 1280 هجری شمسی در قمشه از توابع اصفهان به دنیا آمد.
حسین انتظامی دستیار ارشد وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی روز گذشته (سهشنبه 24 اردیبهشت) در مراسمی که به مناسبت روز بزرگداشت فردوسی و پاسداشت زبان فارسی در دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد، در سخنانی با بیان اینکه زبان و البته خط فارسی جنبه هویت بخش و امنیتآفرین برای ما دارد، وظیفه دستگاههای فرهنگی، تبلیغاتی، علمی و همچنین آموزش و پرورش را در این زمینه مهم خواند.
35سال پیش در چنین روزهایی در اردیبهشتماه سال 63، حبیب یغمایی درگذشت، روزنامهنگار، شاعر و نویسندهای که عموم مردم، بیشتر او را با شعر «روباه و زاغ» در کتاب فارسی سوم دبستان به یاد دارند و میشناسند؛ در حالیکه سابقه مطبوعاتی او، کم از شاعریاش ندارد. سردبیری و انتشار مجله سیاسی و ادبی «یغما» در 31 سال متوالی مهری بر تایید این سابقه مطبوعاتی و از کارهای کمنظیر در تاریخ مطبوعات ایران است.
حکیم ابوالقاسم فردوسی نمونه اعلای حماسهسرایی نه تنها در ایران که در جهان به شمار میرود. شاهنامه، اثر بیبدیل این شاعر، گنجینهای است که تاریخ و فرهنگ ملت ما را در خود حفظ کرده و ما را به ریشههای فرهنگیمان وصل کرده است. شاهنامه کتابی است که مربوط به هر روز زندگی ما است و باید در آن جاری باشد اما اینکه یک روز به نام فردوسی در تقویم ثبت میشود، نمادی است که ما را بیش از پیش به فردوسی و اثر گهربار او معطوف میکند.
ديپلماسی قدمتی به بلندای تاريخ حكومت (دولت) دارد و به اين ترتيب ديپلمات همواره در كنار حكمران بوده است. عرصهی سياست، آداب روابط سياسی و شخصيت بازيگران سياسی، برای بيشتر مردم حوزه ای مرموز و محاط در هاله های اسرارآميز است. آن چه در برداشت عمومی از اين قلمرو مشترك است، وجود امتيازات اغواكننده و شخصيت غالباً زيرك٬ برنامه ريز، مدبر٬ بی رحم و گاه عدالت پيشهی سياست مداران است.
عنصر رنگ از عناصر ویژهای است که میتوان از طریق شناخت ویژگیها، خاصیتها و تأثیرات آن، از روی بسیاری از رمزها پردهبرداری کرد و به رازهای پنهان بسیاری از پدیدهها دست یافت. در شاهنامه فردوسی 4197 بار عنصر رنگ مورد توجّه قرار گرفتهاست. از این تعداد 3267 مورد ازنظر مفهومی نیز بیانگر معنای رنگ است.
شاهنامه ی حکیم توس، دایرةالمعارف بزرگی است که فرهنگ و تاریخ کهن ایران زمین را در بردارد. یکی از هزاران مفاهیم ارزشمند معنوی که در این اقیانوس فراخ گستر و ژرف عمق به زیبایی و شیوایی موج می زند، نیایش پروردگار یگانه است. بازتاب گسترده ی این کردار معنوی در شاهنامه نشان از آن دارد که نیایش همچون خداجویی، از نخستین روزگاران شکل گیری تمدن بشری کرداری پسندیده و همراه با باور و اعتقاد در فرهنگ مردم ایران زمین بوده است
بررسی و مطالعه طومارهای نقالی به عنوان بخشی مکتوب از سنت حماسی روایی شفاهیِ در باور انسان های ابتدایی نام با ذات منطبق است؛ زیرا انسان ابتدایی فکر می کرد ارتباط بین نام و شخص یا شیء موسوم به آن قراردادی نیست و نام جزوی از وجود خود اوست و نیروهای شر می توانند از این طریق به او آسیب برسانند. این نوع نگاه به نام مختص مکان خاصی نیست و در همه جوامع وجود دارد و قواعد خاصی نیز با عنوان تابوی نام بر این جوامع تحمیل شده است.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید