اخبار

بوشهر از بنادر بزرگ و مهم ایران مى‏باشد كه قریب به یك‏صد سال است به‏عنوان مركز بنادر جنوب كشور شناخته شده. قبل از ظهور و ورود دین اسلام به ایران، بندرى به‏ نام بوشهر اساساً وجود نداشته است و آبادى در دو فرسنگى سمت جنوب بوشهر در ساحل دریا بوده كه آنجا را (ریشهر) مى ‏نامیده ‏اند. به قول مؤلفین "فارسنامه ناصرى" و "گنج دانش"، بوشهر از زمان كریم‏خان زند رو به آبادى گذاشت و در زمان ناصرالدین ‏شاه رو به عمران بیش‏تر گذاشت و از بنادر تجارى مهم محسوب شد.

جمال ‏الدین فرزند محقق خوانساری معروف به آقاجمال «محقق خوانساری» یکی از بزرگ‏ترین علمای شیعه در قرن دوازدهم هجری است. وی در بیت علم و حکمت، نشو و نما نمود و سنوات عمر خود را در اصفهان سپری نمود. آقاجمال از محضر پدر دانشمند خویش و محقق سبزواری و دیگر اساتید اصفهان به کمالات علمی نائل آمد. وی در علم کلام، منطق، فلسفه، حکمت، فقه، اصول، تفسیر و... پس از پدر، یگانه عصر خویش گشت؛ معظم‏له نیز به محقق خوانساری معروف است و با مدقق شیروانی معاصر و در یک ترازو.

صفحه اول روزنامه های امروز شنبه 11 خرداد

تبحّر شگفت‌انگیز استاد بدیع‌الزّمان فروزانفر در ادب فارسی و عربی، طبعاً انتظار اهل تحقیق را از ترجمه‌های ایشان افزایش می‌دهد، امّا متأسفانه نمونه‌های چندانی از ترجمۀ ایشان در دست نیست و جز ترجمۀ رسالۀ حیّ بن یقظان از ابن طفیل و ترجمۀ منظوم چند شعر ، برخی آیات، احادیث و عبارتهای عرفانی ، ضمن تألیفات استاد، ترجمۀ دیگری از او فعلاً به دست دوستدارانش نرسیده است و سال‌هاست که دیدۀ مشتاقان در حسرت دیدار «ترجمۀ کامل قرآن مجید» به قلم استاد به راه مانده است.

یکی از مهم‌ترین ویژگی های کشورهای صاحب تمدن و فرهنگ، غنای رفتارهای آیینی و نمایشی آمیخته با رخدادهای ملی، مذهبی و یا تقویمی آن جوامع به شمار می‌رود. کشور ایران با پیشینه تاریخی و مذهبی خود که از جمله کشورهای صاحب تمدن به شمار می رود، مملو از رفتارهای آیینی و نمایشی است که در تار و پود زندگی مردمان این سامان تنیده شده است. رفتارهای آیینی و نمایشی که در فرم فرهنگ شناسانه، جامعه شناسانه و نفوذ به لایه های فرهنگ عامیانه قابل رصد است.

همزمان با ایام شهادت حضرت علی (ع) و در دهمین برنامه موسوم به «سه‌شنبه‌های فرهنگی» از یکی از قدیمی‌ترین و نفیس‌ترین نسخ خطی نهج البلاغه در مشهد رونمایی شد. در خراسان رضوی این مراسم ظهر روز سه‌شنبه هفتم خردادماه در محل موزه قرآن و نفایس و هدایای مقام معظم رهبری در حرم مطهر امام رضا (ع) و با حضور جمعی از مسئولان و علاقمندان برگزار شد.

مرسوم زمانه ما این است که یک خدمت برجسته، بر دیگر خدمات بزرگان سایه می‌افکند و هر گاه سخن درباره آنها به میان می‌آید همان تک اشتهار را برمی‌شمریم و برگ‌های دیگر کارنامه او را یادآور نمی‌شویم. میرزا سیّدحسن رشدیه بزرگمرد تاریخ فرهنگ ایران را همگان به «مدرسه‌‌آفرینی» می‌شناسند. این در حالی است که این نامور کارنامه مؤثری در عرصه چاپ و نشر دارد.

کتاب «گفتارهایی در تاریخ و فرهنگ» برگزیده‌ای است از مقالات فتح‌الله مجتبایی در حوزه دانشنامه‌نگاری که طی سه دهه فعالیت او در مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی به رشته تحریر درآمده‌ است.

علامه محمد قزوینی، از محققین و مصححین بزرگ چند قرن اخیر ایران است، که کمتر نظیری داشته است. قزوینی که به گفته برخی از صاحب‌نظران پدر تصحیح به روش علمی و کتابشناسی در ایران لقب گرفته است؛ در تصحیح متون کلاسیک تحولی شگرف ایجاد کرده است و تصحیح «مرزبان‌نامه»، «تاریخ جهانگشای جوینی»، «دیوان حافظ»، «چهار مقاله نظامی عروضی» و دیگر آثار توسط او، راه جدیدی در تصحیح متون باز کرده که ادامه این مسیر تصحیحات متون کلاسیک فارسی دیگر را به دنبال داشته است.

برای بسیاری از ما هنوز این واقعیت تاریخی روشن نشده است که جشن دوهزاروپانصدساله چه نقشی در تاریخ جدید و درعین‌حال قدیم ایران داشته است. شاید دلیل عمده‌اش این باشد که ورود به این‌گونه مباحث همیشه حساسیت‎هایی را در بین محافل سیاسی‌ برانگیخته است.