وى فرزند ارجمند حاج سیدعلىاكبر (اشرفالواعظین) معروف به اكبرشاه مى باشد که در ماه ذىالقعدةالحرام سال ۱۳۱۴ق در تهران متولد شده و در حجر والد ماجد تربیت كامل یافته و مقدمات اولیه را در مدرسه پامنار تهران خوانده و در سال ۱۳۲۶ق با والد مبرورش مشرف به عتبات عالیات شده و طی مدت دو سال در كربلا توقف و تحصیلات سطوح متوسطه را در نزد مرحوم فاضل مرندى و شهرستانى خاتمه داده است.
ابومعشر جعفر بن محمد بن عمر بلخی، حكیم و منجم، در ابتدا در بغداد از محدثین بزرگ بود و با فلسفه و حكمت و علوم عقلی مخالفت میكرد ولی بعدها به این علوم متمایل گردید و به مدارج بالایى در آنها دست یافت. ابومعشر در اثر همت عالی و تلاش خستگیناپذیر خود، در تمامی شعب حكمت، خصوصاً ریاضیات، نجوم و هیئت دارای بصیرتی فوق العاده بود و استاد كل و سرآمد اهل فن به شمار میرفت.
صفحه اول روزنامه های امروز دوشنبه 13 خرداد
«شورای پژوهشی باستانشناسی در اداره کل میراثفرهنگی استان تهران راهاندازی شد تا تصمیمهای باستانشناسی در استان تهران با خرد جمعی و براساس همفکری باستانشناسان اجرائی شوند.»
اسناد موجود در زمینه فرهنگ عامه و مطالعات پژوهشی در حوزه نمایش های آیینی ایران؛ نمایشی ترین و کهن ترین شیوه روایت های آیینی و باستانی کشورمان را متعلق به هنر «نقالی» می داند. جایی که برای نخستینبار اجرای این هنر آیینی ما را به دوران ساسانی و هنگام آماده شدن لشگر برای مواجهه با دشمنان ارجاع می دهد.
شنبه، نوزدهمین روز از ماه مبارک رمضان سال 1398 شمسی و 1440 هجری قمری، در فضای مجازی نامه و یا دستخطی بازنشر و باعث بسی تعجب شد. چرا این روز عزیز، آن هم بعد از گذشت یکصد و شصتو نه سال؟! نامه را با هم میخوانیم:
نشست نقد و بررسی کتاب «دانشگاهها در قرون وسطی» تالیف ژاک ورژه، ترجمه امیر رضایی برگزار میشود. در این نشست امیر رضایی مترجم، مقصود فراستخواه، رضا ماحوزی و جبار رحمانی به عنوان سخنران حضور دارند. پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی این نشست را ۲۷ خردادماه ساعت ۱۴ تا ۱۶ در محل سالن دکتر قانعی راد واقع در خیابان پاسداران، خیابان شهید مومن نژاد (گلستان یکم) شماره ۱۲۴ پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی برگزار میکند.
«ایران بین ناسیونالیسم اسلامی و سکولاریسم» اثری تازهترجمهشده از ونسا مارتین است که پیشتر کتاب «دوران قاجار» او که با دو ترجمه و از سوی دو ناشر به بازار عرضه شده بود، توانسته بود توجه علاقهمندان به حوزه تاریخ و بهویژه تاریخ اجتماعی دوران قاجار را به خود جلب کند.
این توضیحات گویای آن است که تاریخ «فلسفۀ حصولی»۱۹ از مهمترین مؤلفههای شناختهشده در حوزه اندیشۀ غربی است و به طور طبیعی و بنیادین نیز تضاد آن با تاریخِ «حکمت حضوری»۲۰ در ایران همیشه امری اجتنابناپذیر بوده است. بهراستی چگونه میشود که کارل یاسپرس بهراحتی از تمام واقعیتهای تاریخی خصوصاً تمایز شرق و غرب چشمپوشی میکند و «دورۀ محوری» باستان را به آغاز تاریخ فلسفه در یونان ربط میدهد؟
«حکمت متعالیه» عنوان نظام فلسفی صدرالدین محمد شیرازی، مشهور به ملاصدرا و صدرالمتألهین است. ملاصدرا در هیچ یک از آثارش این نام و همچنین نام دیگری را برای اشاره به نظام فلسفی خود به کار نبرده، بلکه آن را در نامگذاری مهمترین اثر مکتوب فلسفیاش «الحکمه المتعالیه فی الاسفار العقلیه الاریعه» به کار برده است؛ اما این کتاب نیز که پس از او مشهورترین اثرش شناخته شده، به اسفار اربعه معروف است و کمتر کسی از آن با نام «الحکمه المتعالیه» یاد میکند. استفاده از این تعبیر بعد از او، صرفاً برای اشاره به نظام فلسفی وی، متداول شده است.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید