اخبار

فراخوان چهارمین دوره جایزه «دکتر محمد مقدم» منتشر شد.

سیف فرغانی یکی از بزرگ‌ترین شاعران منتقد اجتماعی اواخر سده هفتم و اوایل سده هشتم به شمار می‌رفت که توانست با صراحت لهجه و شجاعتی مثال‌زدنی در اشعار خود طبقات گوناگون جامعه از سلاطین، وزرا و کارگزاران حکومت تا کسبه و بازاری را مورد انتقاد قرار دهد.

بیهقی حس یا احساس تاریخ داشته است. مقصود از حس یا احساس تاریخی انگیزۀ درونی و عشق باطنی بدانستن تاریخ و تحقیق و ضبط آنست و بیهقی این حس را داشته است و تاریخ خود را بداعی این احساس و شوق باطنی نوشته است

نشست «لذات دیداری و شنیداری نزد ابن‌سینا» با سخنرانی امیر مازیار به صورت مجازی برگزار می‌شود.

جلال الدّین محدّث ارموی یکی از محققان توانا ایرانی بود که توانست با تلاشی خستگی‌ناپذیر بیش از ۷۰ کتاب از آثار کهن شیعی را تصحیح و ترجمه کند. از جمله این آثار می‌توان الغارات، تفسیر گازر، شرح غررالحکم و النقض را نام برد.

«سوانح» نوشته احمد غزالی با ترجمه پاتریسیا پیک-سرناگلیا و با همکاری رضا رکویی با پیشگفتاری از نصراله پورجوادی توسط انتشارات هارمتان در ۲۷۹ صفحه و با قیمت ۲۶ یورو در فرانسه منتشر شد.

مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب، سیصد و شصت و پنجمین اثر از آثار خود را به انتشار کتاب «غزوات سلطان سلیم (گزارش اسیر ایرانی جنگ چالدران از فتح مصر و شام به دست سلطان سلیم اوّل عثمانی)» تألیف قاضی‌زادۀ اردبیلی (درگذشتۀ ۹۳۰ ه.ق) اختصاص داده است. این اثر را طاهر بابائی تصحیح و تحقیق کرده است.

بهروز گودرزی با اشاره به این‌که شاه عباس بی‌تردید موفق‌ترین پادشاه سلسله صفوی برای محافظت از مرزهای شرقی بوده است، گفت: یکی از نکات مهمی که در این کتاب گفته شده و تا کنون کمتر کسی به آن توجه داشته است مسئله شیوه حکمرانی حاکمان در مرزهای غربی ایران است و در این امر ابداعی وجود دارد که کمتر کسی به آن توجه کرده است.

علی آل‌داود می‌گوید: توجه به ریشه و پیشینه منابعی که معرف چگونگی شکل‌گیری حقوق در ایران باشد بسیار مهم است. تعداد بسیار کمی از اسناد شاید به اندازه 10درصد در کتاب‌های تاریخ معمول درباره مشروطه و قاجار آورده شده باشد ولی اکثر اینها برای عموم و جامعه محققان ناشناخته است.

اول آبان‌ماه به عنوان «روز ملی بزرگداشتِ ابوالفضل بیهقی، پدر نثر پارسی» نامگذاری شده است؛ هر چند که عنوان «پدر نثر پارسی» قدری اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد زیرا ابوالفضل بیهقی اگر چه نثر را در هزار سال پیش به درجه‌ای از زیبایی و شیوایی رساند که بعدتر سعدی و حافظ، شعر را اما سعدی و حافظ نیز اوج‌دهندگان غزل بودند نه پدر آن. اعتلا بخشیدند و پدر نبودند.