اخبار

کتاب «سلامت در شاهنامه: بررسی ابعاد چهارگانۀ سلامت از دیدگاه سازمان بهداشت جهانی (WHO) در شاهنامۀ فردوسی» نوشتۀ امیرحسین الهیاری با مقدمه دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن از سوی انتشارات مولی چاپ و منتشر شد.

در دو، سه دهه گذشته، توجه به غنای تاریخ عکاسی ایران، با بررسی عکس‌ها و منابع تصویری و همچنین کتاب‌ها و دستنوشته‌های مربوط به عکاسی دوران قاجار، توجه پژوهشگران و مدرسان دانشگاهی در ایران و خارج از کشور را به خود جلب کرده و کتاب‌های مرجع و مقاله‌های بسیاری نیز در این زمینه نوشته شده است.

محمود شالویی در مراسم بزرگداشت حکیم نظامی که در دانشگاه آزاد اسلامی اهواز برگزار شد، گفت: حکیم نظامی در قالب داستان‌های عاشقانه، اندیشه حکمت‌آمیز خود را بیان می‌کند؛ به‌عنوان نمونه، «لیلی»ای که نظامی معرفی می‌کند با آنچه که دیگران بعد از او معرفی کرده‌اند، کاملاً متفاوت است؛ چراکه او جمیله جهان است.

در بیستمین گردهمایی باستان‌شناسی ایران از توجه به پسکرانه خلیج فارس و لزوم کاوش در چگاسفلی به عنوان اولویت‌های باستان‌شناسی سال آینده یاد شد.

این سنگ‌نوشته در کنار یکی از «قلاع سه گنبدان» روی صخره کنده‌ای نگاشته شده که این قلاع (قلعه شکسته، قلعه استخر، قلعه اشکنوان) خود تاریخ دیرینه‌ای در سرزمین پارس، پشت سر گذاشته‌اند.

با التفات به انعقاد تفاهم نامه‌های همکاری بین دانشگاههای ایران و دانشگاه‌های پاکستان، هند، بنگلادش، افغانستان و سایرکشورها، گسترش همکاری در زمینه انتشار نشریات و منشورات و آثار علمی در جهان فارسی و گسترش مبادلات علمی بین پژوهشگران کرسی‌های زبان و ادب فارسی و ایران شناسی، پیشنهاد می‌شود.

يک رسم نابجایی به ويژه يکی دو دهه است در اسلامشناسی معاصر غربی معمول شده و آن اینکه نتايج تحقيقات در يک زمينه تاريخی از طريق محدود کردن آن در يک نظام آماری و بر اساس انتخاب چند محيط آماری دنبال و برجسته می شود.

مجلس استقبال در ادب پارسی فراوان است و برخی از آنها از منظر تاریخ ادبیات، کشف ما فی الضمیر و درونیات شاعر و اوضاع و احوال اجتماعی حاکم بر شاعران در یک دورۀ ادبی مشخص (Social context) اهمیّت علمی بسیار دارند. اما مجالس استقبالی شاعران چیست و اساساً چه تعریفی می توان از آنها ارائه داد؟.

مراسم نکوداشت عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی و استاد و مدیر قطب علمی فردوسی و شاهنامه دانشگاه فردوسی مشهد، دکتر محمدجعفر یاحقی، برگزار شد.

در این کتاب کوشیده شده تا مسیر حرکت جامعه ایران در تحول هویتی مورد مطالعه قرار گیرد. بر اساس بررسی‌ها گاه مستقیم مسئلۀ هویت و ریشه‌های عمیق اصالت رنگ‌ورو می‌یافت و گاه تحول جامعه «سیاسی یا فرهنگی» در مکان و زمان خاص مورد بررسی واقع می‌شد. این امر در دوره‌های متأخر به‌ویژه در عصر قاجار و پهلوی که بیشترین تأکید نگارنده بر آن است، چشمگیری بیشتری پیدا کرد و شاید یکی از دلایل آن محتوای هویت و چگونگی آن در زمان‌های حاضر باشد.