من از ١٠سالگی به سمت موسیقی گرایش پیدا کردم. در آن زمان رادیو به شکل حالا وجود نداشت و من صدای ساز زندهیاد استاد حسن کسایی را از طریق رادیویی که در بعضی مغازهها پخش میشد به شکل گذری میشنیدم و طبعا علاقهمند میشدم. وقتی علاقهام به ساز جدی شد، تصمیم گرفتم هرطور که شده، استاد حسن کسایی را پیدا کنم. در آن زمان، نی به شکل هفتبند زده میشد و تنها نوازندهای که در این حیطه وجود داشت استاد کسایی بود اما در آن سالها، دسترسی به ایشان با توجه به سن و سال من ممکن نبود. بنابراین سعی کردم نی را به شکل گوشی بیاموزم. پدر من ارتشی بود و ما فقط چند سال در کرمان زندگی کردیم و بعد از آن به خاطر شغل پدرم به شیراز رفتیم، اما در شیراز استادی در این زمینه وجود نداشت، البته در دیگر رشتههای موسیقی هم استادی وجود نداشت تا دستکم بتوانم به آموختن نت بپردازم.
ترجمه در ایران، همچون هرکجای دیگر، یکی از راههای بروز دگرگونیهای بنیادین در ساختهای فرهنگی و بالتبع، دگرگونی در ادبیات بوده است و بنابراین تاریخ ترجمه، به نوعی تاریخ تحول نثر و نظم و کلا تاریخ تحولات ادبی را هم در خود مستتر دارد؛ همچنانکه تاریخ تحول دیگر امور مرتبط با فرهنگ و اندیشه را. نوشتن این تاریخ البته کاری است دشوار، چرا که بسیاری از منابع مربوط به آن، به ویژه در بخش مربوط به روزگاران قدیمتر، از میان رفتهاند و یا مخدوش به دست ما رسیدهاند.
«از فردوسی تا شاملو»، عنوان مجموعه مقالاتی است از محمد بقایی (ماکان) که بهتازگی در نشر اقبال منتشر شده است. آنطور که از نام کتاب هم برمیآید، مقالات کتاب به شاعران فارسیزبان از دوره کلاسیک تا دوره معاصر پرداختهاند. کتاب شامل ١٣ مقاله است و هر مقاله به یک شاعر اختصاص دارد؛ اولین مقاله به فردوسی مربوط است و آخرین آن به شاملو و به نظر میرسد عنوان کتاب نیز بر همین اساس انتخاب شده اگرچه شاید این عنوان بسیار کلیتر از تعداد شاعرانی باشد که در این کتاب به آنها پرداخته شده و بهعبارتی جای بسیاری کسان دیگر در این بین خالی است.
«مالیخولیای غزل» با عنوان فرعی «نوآوریهای مولانا در غزلیات شمس بههمراه آسیبشناسی قالب و زبان»، عنوان کتابی است نوشته رضا روزبهانی که مدتی است از سوی نشر قطره منتشر شده است. در این اثر کوشیده شده تا نوآوریهای مولانا در قالب غزل نشان داده شود. نویسنده در پیشگفتار کتاب توضیح داده که در آغاز قرار بر این بوده که تحقیقی مفصلتر در این باب انجام شود و نوآوریهای شاعران کلاسیک فارسی در محدوده غزل و قالبهای کهن، از حیث زبان و قالب، مورد بررسی قرار گیرد. این تحقیق بر آن بوده تا شعر شاعرانی مثل مولانا، سوزنیسمرقندی، بیدل دهلوی و طرزی افشار را مورد بررسی قرار دهد اما به دلایلی و از جمله عدم همکاری ناشری که قصد چاپ این پژوهش را داشته، کار نیمهتمام میماند و ازاینرو نویسنده تصمیم میگیرد با محدودکردن کتاب
در سال ١٣٢٥ نخستین کنسرت ارکستر سمفونیک احیاشده تهران به رهبری پرویز محمود، با کمک هنرجویان دانشکده هنرهای زیبا در سالن دانشکده حقوق برپا میشود. برگزارکننده اصلی این برنامه جوانی است دانشجوی سال سوم رشته نقاشی و شیفته موسیقی کلاسیک و آرزوی دیرینهاش این است که ویلنیست شود. این آرزو در او چنان ریشهدار است که برای فراهمکردن هزینه یادگیری ویلن، شبها در غذاخوری دانشکده کار میکند. شیفتگی این جوان به بتهوون وصفناپذیر است؛ چنانکه سیما و حالت چهرهاش بیشباهت به بتهوون نیست و صادق هدایت نیز که در این ایام در اتاقی در دانشگاه تهران روزگار میگذراند، او را بتهوون مینامد. نام این جوان محسن وزیریمقدم است و مقدر است که دریافتش از موسیقی کلاسیک را با جادوی رنگ و تصویر بیان کند و بدل به اوْلین نقاش ایرانی شود که تابلوهایش تجسم تصویری موسیقی کلاسیک و مدرن باشد. در نمایشگاه اخیر وزیریمقدم در گالری اعتماد، به مناسبت مرور ٧٠ سال زندگی هنری این نقاش، آنچه دیده میشد هارمونی چشمنواز فرم و رنگ و حجم بود و فضای نمایشگاه، همنوایی باخ، بتهوون و بارتوک را طلب میکرد.
در سال ١٩٢٢ و پیرو انقلاب اكتبر ١٩١٧، زمانی كه بلشویكها حكومت روسیه را به دست گرفتند، اتحاد جماهیر شوروی شكل گرفت. از آن زمان به بعد شوروی سعی كرد نفوذش را در مناطق مركزی و شرقی اروپا گسترش دهد. اما نظامی كه آنها اعمال میكردند سركوبگر بود و نویسندگان آزاداندیش مورد هدف سركوبهای این نظام قرار میگرفتند. برخلاف تقلاهای حكومت برای ساكت كردن چنین نویسندگانی، برخی از آنها دست به خلق آثار بهیادماندنیای زدند.
دن لانگو نویسنده، شاعر، نمایشنامهنویس و همچنین نظریهپرداز ادبی، جامعهشناس و روزنامهنگار است. او در سال ١٩٦٩ در شهر بوتوشن رومانی متولد شد. رمانهای «من خدمتگزار كمونیسم هستم» و «بهشت جوجه» و مجموعه داستان كوتاه «مبارزه برای بلغم» نام او را به عنوان یكی از موفقترین نویسندههای معاصر رومانی ثبت كردند. اكثر آثار وی در مورد تاثیر دوران كمونیسم بر زندگی فردی و اجتماعی افراد هستند و او با اتكا بر طنز ناب خود در زیباترین شكل ممكن این دوره از تاریخ رومانی را به تصویر كشیده است.
بیش از شش دهه از روز دانشجو میگذرد، عمر جنبش دانشجویی البته بیش از اینهاست و به طول عمر نهاد مدرن آموزش عالی در ایران است. در این چند دهه دانشجو و دانشگاه فراز و نشیبهای گوناگونی را از سرگذرانده و دچار تغییرات و تحولات گستردهای شده است. دغدغهها و آرمانهای دانشجویان اما همچنان به قوت خود باقی است، اگرچه شیوه بیان و نحوه عملیاتی شدن آنها از سوی دانشجویان با تحولات جدی مواجه شده است.
١٦ آذر؛ روز دانشجو، نماد هویت و تشخص دانشجوی ایرانی است. ٦٢ سال از آن روز که خون «سه آذر اهورایی» بر صحن دانشکده فنی دانشگاه تهران شتک زد، گذشته است اما با وجود همه فرازوفرودهای تاریخی، هنوز این روز مظهر حیات و معناداری دانشجو و دانشگاه است. هیچ چیز در این بیش از شش دهه، بیتغییر نمانده است؛ نه دانشجو، نه دانشگاه و نه سبک زندگی و زیستبومهای آن. اما یک چیز بهصورت ثابت و پایدار، خط ممتدی را از آن روز تاریخساز تاکنون ترسیم کرده است: میل به آزادی. هر روایتی که از این روز در دورونزدیک حافظهها بهجا مانده است جز روایت آرمانخواهی، آزادیطلبی و عدالتجویی نیست.
٨١ سال از تأسیس دانشگاه تهران گذشته است؛ تشکلهای دانشجویی مختلفی با رویکردها و مطالبات متفاوت شکل گرفتهاند و در برخی از رویدادهای سیاسی تاریخ معاصر هم اثرگذار بودهاند. در همه این سالها فعالیتهای دانشجویی در چارچوب این تشکلها و آنچه بعدها از آن تحت عنوان «جنبش دانشجویی» نام برده شد، با نگاهی فراجنسیتی موردبحث و بررسی قرار گرفته است.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید