اخبار

سخنان بسیاری پیرامون دلیل جایگاه ویژۀ حافظ در جامعۀ امروز ایران می‌شنویم. یكی از دلایلی كه این جایگاهِ خاص را به‌عنوان محبوب‌ترین شاعر ایران به او می‌بخشد آمادگی غزل‌هایش برای واكنش‌های سازگار با معیارهای نقد مدرن در فرهنگ‌های غربی است. از این منظر است كه با نخستین گام در آشنایی با برخی از خصلت‌های مدرنیسم، از میان تمام شاعران فارسی‌زبان، به حافظ برمی‌خوریم برخورد حافظ با زبان برخوردی «مدرن» است.

کتاب میر سیّد علی همدانی: پژوهشی در احوال و آثار، به قلم حاتم عصازاده، محقق تاجیک، توسط پژوهشگاه فرهنگ فارسی ـ تاجیکی منتشر شد. امیر سیّد علی بن شهاب، معروف به میر سیّد علی همدانی، عارف و عالم و شاعر ایرانی قرن هشتم و از مبلغان عمدۀ اسلام در کشمیر هند و از بزرگان سلسلۀ کبرویه بود که بیش از ۱۱۰ اثر به وی منسوب است. از او به‌عنوان «امیر کبیر» و «شاه همدان» نیز نام برده‌اند.

این کتاب درصدد است مبانی و محورهای سیاسی و دینی (اجتماعی) نثر فارسی را با تأکید بر آثار تاریخی در ایران پس از اسلام تا قرن دوازدهم بررسی و تحلیل نماید. مجموع کتبی که در ایران پس از اسلام نوشته شده، به دو زبان فارسی و عربی است و کمتر فیلسوف یا ادیب یا مورخ و نویسنده است که در این عهد در ایران زیسته باشد و دیوان شعر عربی نداشته یا ابیاتی از او نقل نشده باشد.

تاریخ پوشاک، بخشی از تاریخ تمدن و فرهنگ انسان است. برای آگاهی از شیوه پوشش در ایران، باید تاریخ فرهنگی مردمان این سرزمین کهن را بررسی کنید، زیرا به واسطه آن مي‌توان آگاهی‌هایی ارزشمند درباره سير دگرگونی تاريخي، زيبایی‌شناسي، اعتقادات، طبقات اجتماعي و پيشرفت صنعت به ويژه نساجي و پارچه‌بافي دوره‌های تاریخی به دست آورد. برگزیدن رنگ و نقش‌ روي پارچه و تزيين لباس، شناساننده قوميت، شخصيت، باورها و منزلت اجتماعي است

حوادث تاریخی به ویژه آنها که قرنها از وقوعشان می‌گذرد، در ابتدا دهان به دهان و سینه به سینه نقل می‌شده‌اند تا مگر روزی سپیدی کاغذی را به سیاهی زنند. حادثه کربلا یکی از همان وقایع است. و البته تراژیک ترینشان. شاید نزدیک‌ترین نوشته به تاریخ وقوع این حادثه، مقتل‌الحسین، مکتوبی از «جابربن یزید جعفی» باشد که در حدود سال 130هجری درگذشته‌ است و یا مکتوبی با همین نام از «ابومخنف لوط بن یحیی».

اگر بگویند معاهده‌ای میان دو کشور بْهارَت و هلاس منعقد شده است، شنونده ایرانی چه تصوری از این دو کشور دارد؟ و یا اگر بگویند در کدام هنگام جنگی بین دویچلند و پولسکا اتفاق افتاد، چه جوابی می‌توان بدان داد؟ و نیز اگر بگویند فرهنگ دو کشور نیهون و ژونغوآ تحت تأثیر متقابل یکدیگر بوده است، شنونده چه تصوری از این کشور‌ها خواهد داشت؟

چند روزی است که بحث بر سر عملکرد خانه موسیقی، به عنوان یگانه نهاد صنفی حامی هنرمندان این حوزه، در میان مدافعان و منتقدانش بالا گرفته و هر روز افکار عمومی از یک سو و مخاطبان خاص حوزه موسیقی از سوی دیگر، شاهد تحولی تازه در این زمینه هستند.

پیشداوری‌ها تا چه حد در «سرنوشت» و «مناسبات روزمره» ما اثرگذارند؟ علیرضا شیرازی‌نژاد: اولین نشست از مجموعه سخنرانی‌های «دیگری و دیگر هراسی» با سخنرانی دکتر محمدرضا حسینی بهشتی و دکتر ایرمگارد پین، 13 دی ماه به همت «پژوهشکده فرهنگ معاصر» و «انجمن فلسفی میان فرهنگی ایران» در محل سالن اندیشه پژوهشگاه علوم‌انسانی و مطالعات‌فرهنگی برگزار شد؛ مدیریت این نشست را دکتر علی‌اصغر مصلح، دانشیار گروه فلسفه دانشگاه علاّمه طباطبایی برعهده داشت و دو سخنران این جلسه سعی کردند بر موضوع «پیش‌داوری» در برخورد با دیگری بحث خود را متمرکز کنند.

صفحه اول روزنامه های امروز دوشنبه 21 دی

از آن جا که اکثر روزنامه های سال های مشروطه خواهی سياسی يا اجتماعی بودند، دانستن سرگذشت روزنامه نگاران از چند روی سودمند است و يکی از آنها، اين است که نمونه ای از صورت و سيرت مبارزان آن دوره در اختيار خواهيم داشت. زادگاه ۱۷۸ تن از ۲۰۶ روزنامه نگارمعلوم است: در ميان ايالت های آن روزی ايران، آذربايجان با ۴۲ روزنامه نگار بالاترين مقام را دارد (۲۴% از کل). اين خطه وسيع و پر جمعيت را می توان با ايالت فارس (که بوشهر هم جزء آن بود) با تنها ۱۳ و يا خراسان که با تنها ۹ روزنامه نگار مقايسه کرد. مناطق کوچکی همچون کاشان و پيرامون آن با ۱۰ و اراک و اطرافش با ۸ تن، مقام برجسته ای در پرورش روزنامه نگار داشته اند.