اخبار

شيخ عبده داراي آثار و تاليفات بسياري است. آثاري كه يا به صورت كتاب چاپ يا به شكل مقاله در مجله العروة‌الوثقي و ديگر مجلات به چاپ رسيده است. در اين ميان چند كتاب او را به اختصار بررسي مي‌كنيم.

محمد عبده در ميان ايرانيان عمدتا به عنوان « نامورترين مريد سيد جمال الدين» شناخته مي‌شود. كتاب «سيري در انديشه عرب» كه يكي از نخستين آثار در مورد او به فارسي است، چهل صفحه را به زندگي و انديشه او اختصاص داده است و نويسنده، او را در ميان سه جريان فكري اصلي در جهان عرب، يعني پيروي از تمدن غرب، تجددخواهي ديني و ميهن‌پرستي مصري، جزو دسته تجددخواهان فكري معرفي كرده است.

از سوی انجمن فلسفی میان فرهنگی ایران با همکاری پژوهشکده فرهنگ معاصر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی جلسه پنجم سلسله سخنرانی های دیگری و دیگرهراسی با سخنرانی دکتر بیژن عبدالکریمی و دکتر داوود اسپرهم درباره موضوع «دیگری و خود هراسی» و «دیگر هراسی و آموزه‌های عرفانی» برگزار می شود.

چرا با گذشت ٧٠٠ سال از شعرهای حافظ، اشعار او هنوز قلب مخاطبان ایرانی‌اش را شعله‌ور می‌کند؟ سؤالی که گزارشگر «ان‌آر‌پی‌نیوز»، با حضور در حافظیه شیراز تلاش دارد پاسخی برای آن پیدا کند. او در این گزارش می‌نویسد: «حافظ در شیراز؛ جایی که ٧٠٠ سال پیش در آنجا زندگی می‌کرد دفن شده است. اما با گذشت سال‌ها از زندگی او، این شاعر فارسی‌زبان هنوز مورد احترام بسیاری از مردم ایران است.

بازخوانی آرای شیخ محمد عبده در سالروز درگذشت او محمد عبده، متفكر و مصلح مصری، شاگرد سیدجمال‌الدین اسدآبادی بوده و با داشتن تفكرات مصلحانه و اصلاح‌گرایانه، استبداد داخلی و استعمار خارجی را عامل عقب ماندگی مسلمانان می‌دانست. یكی از نكات اصلی تفكر عبده این بود كه عقل و شرع را با یكدیگر هماهنگ می‌دانست. وی برخلاف برخی متفكران دینی متاخر مصر از جمله محمد عابد الجابری، نصر حامد ابو زید و محمد اركون كه كاملا سكولار هستند و نهاد دین را از نهاد سیاست جدا می‌دانند، بین دین و سیاست رابطه عمیقی برقرار كرد و درصدد اصلاح خلافت عثمانی بود. عبده سكولار نبود و چون بحث تصحیح حكومت دینی را مطرح می‌كرد تفكرات او با تفكرات آنها تفاوت ماهوی داشت.

صفحه اول روزنامه های امروز یکشنبه 9 اسفند

یکی از توانایی‌های شگفت‌آور انسان این است که می‌تواند ظاهر خود را کاملاً برخلاف آنچه هست نشان دهد و ظاهرش آینه باطنش نباشد. به عبارت دیگر انسان می‌تواند به خاطر دستیابی به منافع خود، بین ظاهر و باطنش، بین بود و نمودش، بین قلب و قالبش و بین کردار و گفتارش فاصله بیندازد؛ یعنی انسان قادر است در حالی که قلبش از کینه و نفرت کسی مالامال است، به او اظهار دوستی و محبت کند و در همان حال که به چیزی ایمان ندارد، خود را مؤمن به آن نشان دهد.

جلال الدین دوانی (م 908) یکی از دانشمندان بلند پایه و پرآوازه مکتب شیراز پیش از صفوی است. وی در این رساله سه صفحه ای، اجمالی از برنامه درسی طلبه ها بیان کرده که خواندنی است. جلال الدین دوانی (830 ـ 908 هـ. ق) از فیلسوفان و عالمان شیرازی قرن نهم / و اوائل قرن دهم هجری است که شهرت در روزگار خود و پس از آن داشت و چنان که از سال وفات وی آشکار است، روزگار صفویان را درک نکرد.

یکی از ویژگی‌های مهم شاهنامه آن است که این کتاب سند قومیت و نسب‌نامۀ ایرانیان است و ریشه‌های آنان را تا گذشته‌های اسطوره‌ای و افق پهناور زمان‌های باستان پی می‌گیرد. در پاسخ به چرایی اهمیت این گذشتۀ دور باید گفت طبیعت بشر اقتضا می‌کند که می‌خواهد احساس شخصیت و اصالت خویش را واکاوی کند و وجود و جایگاهش را در این جهان توجیه نماید، نیز تکیه‌گاهی تاریخی برای خود بیابد؛ در نتیجه در راستای نیازمندی شخص به غرور و شخصیت، ملت هم نیازمند غرور و شخصیت ملی است.

کتاب نقد عرفان های صوفیانه نوشته حجت الاسلام حسین روحانی نژاد از سوی انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی منتشر شد.