کامران فانی، کتابشناس و پیشکسوت کتابداری، نورالله مرادی را فردی فراموشنشدنی در دنیای کتاب و کتابداری عنوان کرد و گفت: او یکی از شخصیتهای برجسته و ماندگار این حوزه است؛ همچنین ابراهیم عمرانی نیز در این مراسم از برگزاری جایزه سالیانه «دکتر نورالله مرادی» در حوزه آرشیو خبر داد.
جشن یکصدمین سال سلطنت قاجار در ذیحجه سال 1293 ه.ق به مدت 5 روز و به روایت ناصرالدین شاه توضیح نگارنده: همه جا در متن خاطرات ناصرالدین شاه ،منظور از "مردم"، اطرافیانش هستند ، مثلا در همین متن در توصیف جشن به قول خودش قرن قاجار می نویسد " سکه قرن را که در ضرابخانه در نهایت خوبی زده بودند به همه مردم دادیم" منظورش مردم کوچه و بازار نیست بلکه دوله ها و سلطنه هاست، خیر مردم سهمی نداشتند.بذل و بخشش های شاهانه برای خواص بود و مردم در فقر و تنگدستی بسر می بردند.
غلامحسین ابراهیمیدینانی، استاد بازنشسته فلسفه اسلامی دانشگاه تهران در نشست «من» و «جز من» با اشاره به اینکه «عقل» متواضعترین امر در عالم هستی است، گفت: فلسفه اسلامی، شرح «انا الحق» منصور حلاج است.
کتابی که مروان راشد تصحیح، ترجمه، تحلیل و تفسیر کرده است در یکی از دو نسخه اساس کار او با عنوان تلخیص الکون والفساد نامیده شده است. مستند این نام معلوم نیست، کما اینکه دقیقاً روشن نیست ریشه نسخه های این کتاب به چه سنت و یا سنت های فلسفی می رسد؟ از آنجا که در یکی از دو نسخه موجود، متن های دیگری از ابن سینا موجود است، با وجود آنکه این متن خاص در آن نسخه به ابن سینا نسبت داده نشده، اما برخی از محققان پیشتر این کتاب را به ابن سینا منسوب می کردند.
فتحالله مجتبایی با اشاره به اولین برخورد خود با آثار و اندیشههای کنفوسیوس گفت: وقتی آراء و افکار کنفوسیوس را میخواندم احساس میکردم که در حال خواندن بوستان و گلستان سعدی هستم و گویا دقیقاً همان مطالب به سعدی الهام شده است.
در زمان مرگ هگل در ابتدای دههی ۱۸۳۰، رویارویی پوزیتیویستی با بنای عظیم فکری او آغاز شده بود؛ آگوست کنت پیشوای این جریان بود، او در فاصلهی ۱۸۳۰ تا ۱۸۴۲ کتاب ششجلدی «درسهای فلسفه اثباتی» را تدوین کرد و در آن با طرح علم جدید جامعهشناسی، بنیادهای نظریهی دیالکتیکی جامعه را مورد حمله قرار داد، سپس کتاب چهارجلدی «سیاست اثباتی» که در ۱۸۵۱ تکمیل شد، هدف طرح نظری خود را با صراحت بیشتری تبیین کرد: هدف، خاتمه بخشیدن به هگلگرایی و برکنار داشتن نظریهی اجتماعی و سیاسی از آثار «فلسفهی منفی» بود.
گزارش مراسم بزرگداشت مقام علمی آیتالله رفیعیقزوینی 18 فروردین مراسم بزرگداشت مقام علمی سیدابوالحسن رفیعیقزوینی، علامه و فیلسوف بهعنوان یکصدو پنجاهمین آیین پاسداشت مشاهیر ایران برگزار شد. رفیعیقزوینی یکی از قلههای فکری و معنوی مکتب تهران است که توجه دوباره به ابنسینا را سرلوحه کارهای فلسفی خویش قرار داده است. او که استاد مشاهیر معاصری نظیر سیدحسین نصر نیز بوده، چند صباحی است که یاد و خاطرهاش در ایران گرامی داشته میشود. در مراسمی که برگزار شد مهدی محقق، رئیس انجمن آثار و مفاخر ایران از فضای علمی و فلسفی ایران و دیگر کشورها و ارج و قرب آن نزد علمای ایرانی سخن گفت. سیدحسین مصطفوی، رئیس گروه فلسفه و کلام دانشگاه امام صادق نیز درباره فضای علمی کلاسهای درس او سخن گفت
«چهکسی به من خواهد گفت که آیا چیزی به خط پایان رسیده است یا نه؟» این جمله اظهارتاسفی است که در نوشتههای لئوناردو باآن برخورد میکنیم. نقاشیها، طراحیهای او بر کاغذ، بررسیهایدقیق او در حرکت انسان و دیگر موجودات و هزاران یادگار دیگر از او امروز بهشدت بر زندگیما تأثیرگذارند، با اینحال بایدگفت که لئوناردو از چیزهایکوچک آغاز کرد. او به قطعاتفراموششده و خُرد جهان چشمدوخت و توجهکرد.
محل قرار خانهای است كه روزگاری اقامتگاه آیتالله طالقانی بوده است. خانهای قدیمی با حیاطی بزرگ حوالی چهارراه صفیعلیشاه كه امروزه محل كار و فعالیتهای دختر آن مرحوم شده است. پایین كارگاه خیاطی است و بالا محل جلسات. بعد از چند دقیقه دكتر محمد مهدی جعفری هم به ما میپیوندد. استاد نهجالبلاغه و قرآنپژوه كهنهكار سالهای بسیاری است كه دیگر در تهران اقامت ندارد.
انجمن جامعهشناسی ایران در ادامه سلسلهنشستهای خود پیرامون جامعهشناسان ایران و جامعه ایرانی در بررسی و نقد آثار و افکار غلامعباس توسلی به نقد و بررسی کتاب «جستارهایی در جامعهشناسی معاصر» میپردازد.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید