اخبار

عبدالطیف عباسی از منشیان فاضل سده دهم و یازدهم هجری شبه قاره است. عمده آثار او در زمینه تصحیح و شرح مثنوی معنوی و حدیقه سنایی است. او در تصحیح این متون، به نوعی شیوه حمدلله مستوفی را در تصحیح شاهنامه پیش گرفته و آن را کامل تر کرده است. روش کار او اگر چه اب اصول و رویکردهای انتقادی و مقبول امروز در تصحیح متون شباهت هایی دارد اما تفاوت هایی اساسی نیز دارد که اعتبار علمی تصحیح او را زیر سوال می برد.

واقعیت‌های تاریخی بسیار جان‌سخت‌اند. متعاقباً نمی‌توان آن را از میان برداشت. حقیقت تاریخی هرگاه شناخته‌ شده و بر زبان رانده شود نا‌وابسته به آنکه چه کسی آن را شناخته و یا انکار کرده به حیات خود ادامه می‌دهد. حقیقت و اعتبار آن آشکارا این‌همان نیستند و ازاین‌رو نیز مانند شناخت و باور تمایزپذیرند. چنانکه برتولت برشت در سال ۱۹۳۴ علیه فاشیست‌های آلمانی نوشت، اگر فرادستان به هر وسیلهٔ در دسترس، با ابزار تروریستی و نیز به‌ زور رسانه‌ها، با توان مالیشان و نیز فشار دیپلماتیک علیه شناخت حقیقت و اشاعهٔ آن مبارزه کنند و آن را به یاری سنت‌ها، پیش‌داوری‌ها، عادت‌ها و بلاهت خلق‌ها فرودست نگاه‌ دارند رسیدن به آن بسیار دشواری‌آور است.

ارسطو برای اولین بار در کتاب بوطیقای خود دلیلی را نظام بندی می کند که بر اساس آن ما می بایست در اثر هنری شاهد هماهنگی باشیم، اما چون بیشتر بحث های فلسفی دیگر این بحث نیز در واقع از رابطه ی اجزا با کل نشات می گیرد که در افلاطون وجود داشت ا،گر چه افلاطون آن چه را که به این موضوع بسیار نزدیک یا درواقع همان است را به نام تناسب ، دلیلی بر ارزش هنری آن چیز نمی داند، باید این بحث را نیز از افلاطون آغاز کنیم.

در سال هشتصد و بیست و دو هجری گروهی به نمایندگی دولت تیموریان، در زمان بایسنقر، به چین مسافرت کردند که سفر آنان دو سال و ده ماه و پنج روز به درازا کشید. در این سفر، دیدنی‌ها و اطلاعات سودمندی در زمینه‌های گوناگون از جمله اطلاعاتی پیرامون موسیقی چین و ایغور با خود آوردند که بخشی از آن در کتب تاریخی از ‌جمله مطلع السعدین و زبدة التواریخ ثبت شده است. هنگام عزیمت این کاروان سیاسی ـ فرهنگی از هرات، بایسنقر (فرزند شاهرخ) به خواجه غیاث‌الدین - از صاحب‌نامان نقاشی مکتب هرات - سفارش می‌کند تا هر‌چه را روزانه می‌بیند ثبت و یادداشت کند.

در کتابِ سودمَندِ بررَسیهایی دربارۀ أَبورَیحانِ بیرونی به مُناسبتِ هزارۀ ولادتِ او که شورایِ عالیِ فرهنگ و هنر در شهریورماهِ ۱۳۵۲ هـ. ش. انتِشار داده است و بر گُفتارهایِ پِژوهشیانۀ دانِشیٖ مَردانی چون علّامه اُستاد مُجتبیٰ مینُوی ـ تَغَمَّدَهُ اللهُ بِغُف۟رانِه ـ و گروهی از دیگر أَفاضِلِ دانِشگاهِ آن دوران در بابِ أَبوریحانِ بیرونی اِشتِمال دارد، رساله ای هم از اُستادِ شهید شادروان آیةالله شی۟خ مُرتَضَیٰ مُطَهَّری ـ أَس۟کَنَهُ اللهُ بُح۟بُوحَةَ جِنانِه ـ به چاپ رسیده است زیرِ نامِ «پُرسشهایِ فلسفیِ أَبوریحان از بوعلی»

داختلاف زمانی تهران و تورنتو هشت‌ساعت‌ونیم است. غلامحسین نامی، نقاش، مؤلف و مدرس دانشگاه با آنکه آن‌سوی جهان قرار دارد اما برای مسائلی که مربوط به هنر ایران باشد، این اختلاف زمانی را نادیده می‌گیرد و حدود یک ساعت درباره تأثیر هنرستان‌ها و روزگاری که به گفته خودش از لذت‌بخش‌ترین دوران کاری‌اش بوده‌اند، صحبت می‌کند. او علاوه‌بر تدریس در دانشگاه، در هنرستان هم آموزش داده و به واسطه همین موضوع راوی خوبی برای تحلیل وضعیت هنرستان‌هاست. بهانه گفت‌وگوی ما با او حذف رشته نقاشی از هنرستان‌ها بود اگرچه چند روز پس از آن خبری دیگری آمد و عنوان شد که نقاشی در هنرستان‌ها می‌ماند. بااین‌حال این گفت‌وگو بهانه‌ای شد تا درباره تبعات عملی‌شدن این کار و تأثیر هنرستان‌ها در سیستم آموزشی ایران صحبت کنیم.

پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با مشارکت مؤسسۀ ترجمۀ ادبیات کرۀ‌جنوبی همایش شعر ایران و کره‌جنوبی را با حضور شاعرانی از این دو کشور برگزار می‌کند.

کارگاه طراحی و سخنرانی های هفته هنرهای تجسمی لهستان با همکاری سفارت لهستان از یکشنبه 12 اردیبهشت به مدت 3 روز درکتابخانه و سالن اجتماعات موزه‌ هنرهای معاصر تهران برگزار می شود.

نماينده «پروژه تصحيح و ترجمه به انگليسي الهيات شفاي ابن سينا» در دانشگاه اسکوالا نرماله سوپريوره ايتاليا با حضور در کتابخانه و موزه ملي ملک و بازديد و مطالعه قديم‌ترين نسخه شفا اثر ابن سينا، جزييات اين پروژه را تشريح کرد.

سرويس فرهنگي، هنري: مراسم نكوداشت زنده‌ياد استاد محمدابراهيم باستاني‌پاريزي همراه با رونمايي از كتاب «آيينه‌دار دوران» (تصوير نوشته‌هايي به ياد استاد) در خجسته روز معلم 12 ارديبهشت از ساعت 15 تا 18 در سالن گنجينه ساختمان آرشيو ملي سازمان اسناد و كتابخانه ملي ايران برگزار مي‌شود.