اخبار

صد و چهاردهمین شماره مجله بخارا با مقالاتی از ژاله آموزگار، محمدعلی موحد، محمدرضا شفیعی کدکنی، محمدرضا باطنی، نصرالله پورجوادی، بهاءالدین خرمشاهی و… منتشر شد.

شیخ محمد خیابانی از آزادیخواهان و مجاهدین دوره انقلاب مشروطه ایران در تبریز بود که با یاران، دوستان و همفکران خود در تمام مراحل نهضت و مبارزه با نیروهای استبداد حضوری فعال داشت. به مناسبت سالروز شهادت شیخ محمد خیابانی مروری بر روایت منابع تاریخی درباره این بزرگمرد ایرانی داشته‌ایم.

کتاب «گذری بر جهان فرهنگی انسان» به مناسبت هشتادمین سال تاسیس نهاد مردم شناسی توسط پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری منتشر شد.

پنجمین شماره فصلنامه نقد کتاب «قرآن و حدیث» ویژه بهار 1395 به سردبیری دکتر محمد‌علی مهدوی‌راد با 11 مقاله از سوی موسسه خانه کتاب منتشر شده است.

مخبرالسلطنه یکی از رجال سیاسی تاریخ معاصر ایران است که در طول دوران فعالیت‌های سیاسی خویش، با وجود مشغله‌های سیاسی، هیچگاه از نگارش آثار مختلف بازنایستاد و از این‌رو آثار زیادی در زمینه‌های مختلف از خود به جای گذاشت. به مناسبت سالروز درگذشت وی نگاهی کوتاه به برجسته‌ترین آثار وی داشته‌ایم.

نویسندگانی چون فاکنر، جویس، ویرجینیا وولف و مارسل پروست ذهنی پیچیده دارند و نباید انتظار داشت که رمان هایشان ساده و خواندن آن ها آسان باشد. پروست توانسته است نگاه ما را به جهان تغییر دهد؛ به خاطر جستجویش برای همه چیز، به خاطر تلفیق داستان و اندیشه، به خاطر احساسات اش، به خاطر ذهنیت اش درباره ی تعدد و تنوع هر اتفاق و هر احساس و بالاخره به خاطرالهه های نقابداری که در جهان پیرامون ما زندگی میکنند. لحظات زندگی پروست، تجربه ها و معاشرت هایش تاثیر به سزایی در سرنوشت پردرد او داشتند و همین پیچیدگی افکار و تجربیات اش است که پایه و در واقع ساختار رمان سترگ «در جستجوی زمان از دست رفته» را تشکیل می دهند.

در طول چند دهه اخیر، بسیاری از مردم ایران با خواندن مجموعه 10 جلدی «تاریخ اجتماعی ایران» مرتضی راوندی با تاریخ ایران آشنا شدند؛ تهیه این مجموعه، حاصل تلاش 50 ساله رواندی بود و وجه تمایز آن با سایر تواریخ، تلاش راوندی برای توجه به وجه اجتماعی تاریخ ایران بود ـ چیزی که معمولا در تاریخ‌نویسی حکومت‌محور ایران، از آن غفلت شده بود.

کتاب «فلسفه تراژدی؛ از افلاطون تا ژیژک» نوشته جولیان یانگ توسط انتشارات ققنوس منتشر شد.

قدیمی ترین عبادتی که سراغ داریم مسئله قربانی است، سابقه قربانی از حج بیشتر است. انسان با قربانی کردن، آنچه خود دارد را با خدا تقسیم می کند.

در سال های 1812 و 1813 ترجمه ای از دیوان حافظ در دو جلد برای اولین بار بوسیله hammer منتشر گردید، سال 1813 برای گوته سالی وحشتناک، پر از یاس و حرمان و بالاخره سراسر اندوه و رنج بود و این وضع پیوسته او را آزار می داد و به همین جهت پس از مراجعت خود در صدد جستجوی مامنی مطمئن برای فرار از این اضطراب و پریشانی و ناراحتی روحی خود بود و این مامن قلمرو حکومت klayrot بود که گوته می توانست در آنجا با فراغت خاطر بمطالعات خویش ادامه دهد