اخبار

وضعیت سیاسی ایران در آغاز عصر ناصری با مرگ محمد شاه در ششم شوال ۱۲۶۴ ق در عمارت محمدیه شمیران که امروزه به باغ فردوسی مشهور است، شکل گرفت. ناصرالدین شاه شانزده ساله در ۲۱ ذیقعده به همت میرزا تقی خان وزیرنظام آذربایجان به تهران رسید و اوضاع از هم پاشیدهٔ مملکت را از مادر خویش مهدعلیا تحویل گرفت

با تبدیل عمارت "بدیع‌الحکما" در همدان به موزه علوم پزشکی، امیدواری‌ها برای حفظ و نگهداریِ این بنای ارزشمند افزایش یافته است.

نخبگان علمی به خاطر نقش موثر در پیشرفت و آبادانی، به عنوان ثروت اصلی ملی به شمار می روند، بر همین اساس کشورهای پیشرفته با تمامی ابزارهای تبلیغاتی، تشویقی مادی و معنوی درصدد جذب و حفظ این قشر آینده ساز هستند.

احادیث و روایات مربوط به مهدویت توسط بسیاری از علما و محدثین بزرگ و نامی اهل سنت نقل شده و برخی از علمای اهل سنت نیز به متواتر بودن اخبار و روایات مهدویت اذعان داشته و اعتراف کرده اند.

«در كشتزارهاي ميان اصفهان و شيراز در تابستان هم ترياك مرغوب توليد مي‌كنند. چون هواپيما در ارتفاع كم پرواز مي‌كرد، مزرعه‌هاي خشخاش با رنگ سرخ روشن شقايق سوزان (گل‌خشخاش) در ميان تلألو سپيد برگ‌ها در آفتاب، هرچند كمي محو، ديده مي‌شد». آكي‌ئو كازاما نخستين وزير مختار ژاپن در ايران که میانه سال‌های ۱۳۰۸ تا ۱۳۱۱ خورشيدي به ایران آمده است، در کتاب «سفرنامه كازاما» با چنین توصیفی، به وضع کشت تریاک در ایران آن روزگار می‌پردازد.

معاون صنایع‌دستی کشور گفت: چه گلیم سیرجان و کلاش مریوان ثبت جهانی بشود چه نشود، آنچه اهمیت دارد این است که این دو شهر، نمایندگان خوبی برای ایران محسوب می‌شوند.

به نقل از روابط عمومی سازمان هنری رسانه‌ای اوج، سی و هفتمین شب شاعر پاسداشت بانوی شعر انقلاب اسلامی، سیمین دخت وحیدی عصر دیروز سه‌شنبه ۳ مردادماه در نخلستان سازمان اوج و با حضور اهالی فرهنگ و ادب برگزار شد.

کتاب «ارابه‌های موفقیت» بر این اعتقاد است که در کانون هستی ما انسان‌ها جوهری بالفعل و حرکت‌دهنده وجود دارد که می‌‌تواند در ما انرژی و اراده‌‌ای عظیم برای تغییر و تحول ایجاد کند.

محمدرضا جعفری در دومین نشست تاریخ شفاهی از مصیبت‌ها و مشکلاتی گفت که در این کار داشت و مشقاتی که برایش ایجاد کردند اما او کوتاه نیامده و به هر روشی که ممکن بود کار نشر را ادامه داده است.

تشیع که در آغاز به صورت یک جریان اجتماعی بروز کرده بود، پیش از آنکه شاهد قوام کامل مکتبی خود باشد، شاهد شروع تفرق در وی بود و این ناشی از حضور سیاسی و اجتماعی بود که آن را از جریان های فکری محض متمایز می کرد.