اخبار

محورهای همایش به شرح زیر است: ادبیات معاصر ادبیات انقلاب اسلامی و ادبیات پایداری ادبیات داستانی ادبیات کودک و نوجوان...

این کتاب را می‌توان به نوعی ادامه فَرَس‌نامه‌نویسی دانست که در فرهنگ ما پیشینه دراز دارد. اما نمی‌توان این را کتاب در ستایش اسبان و دست‌نامه‌ای برای اسب دانست، بلکه تلاشی است خرد برای بازنگری رابطه انسان ـ حیوان و در نگاهی جامع‌تر، رابطه انسان ـ طبیعت و اینجا شاید اسب از آن‌نظر که بار تمدن را تا عصر ماشین به دوش کشیده است، نماد مناسبی باشد برای ادای دین انسان به نوع حیوان! از این‌رو، این کتاب سِیری است از سمند رزمگاه و نبرد تا اسبان جان، از انگاره فُرودین نوع حیوان تا اسبان جان، از انگاره فرودین نوع حیوان تا والاترین جایگاه ذهنی آن.

شاید کمتر کسی را از رجال سیاسی و فرهنگی ایران بتوان سراغ کرد که در ثبت وقایع روزانه زندگی خود به اندازۀ محمدعلی فروغی (۱۲۵۶ - ۱۳۲۱) مداومت به خرج داده باشد.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به اینکه هنرهای تجسمی علاوه بر داشتن ویژگی موضوعی و فرمی دارای ویژگی خاص ارتباط بی واسطه زبانی با مخاطب است، گفت: هنرهای تجسمی نیازمند ترجمه زبانی نیستند.

کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ کودتایی نظامی بود که توسط رضاخان میرپنج با هم‌دستی سیدضیاءالدین طباطبایی و مطابق برنامه‌ریزی افسر انگلیسی آیرونساید اجرا شد. کودتایی که به عقیده حسن مدرس هدف از آن به قدرت رسیدن رضاخان بود و طرح آن را نیز انگلیس پایه‌ریزی کرده بود .

به‌یک معنا، هر جامعه لایق همان هنری است که دارد، یکی به‌این دلیل که آن هنر را دوست می‌دارد یا تحمل می‌کند، و دیگر به‌این دلیل که هنرمندان، که اعضای همان جامعه‌اند، آثارشان را مطابق با نوع خاص مناسباتی که با آن جامعه دارند خلق می‌کنند. معنای این سخن آن است که رابطه هنر و جامعه نمی‌تواند چنین باشد که آن دو با هم بیگانه باشند یا بی‌اعتنا، و این دو یا یکدیگر را می‌جویند یا از یکدیگر پرهیز می‌کنند، به‌هم می‌رسند یا از هم جدا می‌شوند، با این همه، هرگز نمی‌توانند یکباره به‌یکدیگر پشت کنند.

زمانی بود که فیلسوفان ایرانی همچون ابن‌سینا، سهروردی، غزالی و... از مهم‌ترین چهره‌های فلسفی دوران خود به شمار می‌آمدند. آن زمان گذشته است. از آن زمان تاکنون، چهره فلسفه نیز تغییر پیدا کرده است. در دوران معاصر، شاید در پرتو تغییر روزگار، بی‌شماری از سؤالات فلسفی تازه پدیده آمده است و گفت‌وگو‌های زیادی درباره پاسخ‌های پیشین در گرفته است. اینک در همه حوزه‌های فلسفی، از دین گرفته تا زبان و متافیزیک چالش‌ها و سؤالات فلسفی‌ تازه‌ای وجود دارد که مورد بحث و کنکاش فیلسوفان قرار می‌گیرد. متأسفانه، سهم ایران در طرح پاسخ به این سؤالات یا لااقل گفت‌وگو درباره آنها تقریبا صفر است. دیگر فیلسوفان ایرانی چهره‌های مهمی در جهان محسوب نمی‌شوند.

«اینک آن انسان» یا «اکسه ‌اومو» آخرین کتاب نیچه و در حقیقت خودنوشتی است که او درست پیش از آنچه بنا به اصطلاحی قراردادی «فروریزی‌اش» نامیده می‌شود نوشته است. هر آنچه مشخصه زندگی پرفرازونشیب نیچه است را می‌توان در این کتاب دید: احساس سرشار زندگی که در کارگاه طولانی تمرین و تجربه به دست آورده، ‌دردهای همیشگی جسمانی ‌معده و صفرا و سردردهای شدید که امان او را می‌برید و ضعف قوا که او را در جزئیات و ویژگی‌ها، تباه‌شده و در مجموع سالم و پرقدرت می‌کرد.

لم جدید در ترجمه دقیق مفهوم science در حكم مهم‌ترین دستاورد و یكی از اركان فرهنگ و تمدن جدید است و با رشد و گسترشی كه از قرن هفدهم میلادی داشته، امروز همه ساحت‌ها و ابعاد زندگی انسان در روی كره خاكی را متاثر ساخته است، به گونه‌ای كه همه گفتارهای دیگر ناگزیرند نسبت خود را با آن روشن سازند و در قبال آن اعلام موضع كنند.

یکی از تمثیل‌های مورد علاقۀ لئو اشتراوس، مقایسۀ «حی‌بن‌یقظان» اثر ابن‌طفیل با «رابینسون کروزوئه» اثر دانیل دفو است. اشتراوس در قالب این تمثیل، دو جهان‌بینی قرون‌وسطا و مدرن را با یکدیگر مقایسه می‌کند. به‌زعم اشتراوس لایت موتیف[۱] هر دو اثر پیش‌گفته، چگونگی مواجهۀ فرد تک‌افتاده با جهان، بدون همیاری جامعه و تمدن و با اتکای صرف به نیروی انسانی است.