اخبار

هوالباقی؛ داریوش شایگان درگذشت. خبر کوتاه و ساده بود. گویی همه انتظار شنیدن آن را داشتند زیرا از هفته ها پیش او در بیهوشی تمام به سر می برد و کمتر به بهبودش امید داشتند. اما خبر در حقیقت، خبرِ ضایعه و مصیبتی بزرگ بود. برای کسی که از پنجاه سال پیش او را می شناخته و سال ها با او انس و الفت و دوستی و همدمی و همزبانی داشته است، تحمل شنیدن این خبر دردناک بود. در این دو سه دهه اخیر ما کمتر یکدیگر را می دیدیم ولی هرگز عهد دوستی را نگسستیم.

یک وجه مشترک همه متفکران و رهبران فکری ما، در شش دهه پیش از انقلاب، اظهار نظر در باره غرب بود. ما از مشروطه به بعد، مجبور بودیم در این باره اظهار نظر کنیم. در مشروطه، این تقسیم، به صورت مستبده ـ مشروطه بود. اندکی بعد که مشروطه سلطنتی غلبه کرد، روشنفکران دو بخش شدند، لیبرالیست و کمونیست. هر دو متولد غرب بودند، اما بر ضد هم. کمونیستها منتقد غرب سرمایه داری بودند و تبلیغات شدیدی علیه غرب و تمدن سرمایه داری راه انداختند

هوالباقی با کمال تأسف و تاثر درگذشت پدر عزیزمان دکتر داریوش شایگان را به اطلاع دوستان و آشنایان می رسانیم. مراسم تشییع و بدرقه آن شادروان در ساعت نه صبح دوشنبه ششم فروردین در سرسرای مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی واقع در نیاوران، کاشانک، نرسیده به سه راه آجودانیه برگزار می شود.همچنین قبل از ظهر همین روز مراسم تدفین در قطعه هنرمندان بهشت زهرا انجام می شود.

اِنّالله و اِنّااِلیه راجعون درگذشت استاد ژرف نگر فرزانه دکتر داریوش شایگان، عضو شورای عالی علمی مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی موجب تألم اینجانب و همه اعضای شورای عالی علمی مرکز گردید.ضمن عرض تسلیت به خاندان معظم شایگان، باید بدین حقیقت نیز اشاره نمود که این خواجه از دست رفته عمر پر برکت خود را «زیر آسمان های جهان» در جستجوی حقیقت گذراند.او در طول شصت سال انواع و اقسام فرهنگ ها و تمدن های جهانی را کاوید تا نقطه های مشترک انسانی را به بهترین وجه فرا چشم فرهنگ و تمدن معاصر قرار دهد.واقع آن است که شایگان سطح روشنفکری ایرانی را بسیار ارتقا داد و آن را بر جایگاهی بس بلند و جهانی نشاند و اعتبار نوینی بدان بخشید.از خداوند متعال برای این دانای خاموش شده علوّ درجات را مسئلت دارم.

ستاره ای دیگر از بزرگان علوم انسانی ایران و شورای عالی علمی مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی خاموش شد. داریوش شایگان بامداد روز دوم فروردین ماه ۱۳۹۷ به یاران نازنین از دست رفته خود در شورای عالی علمی مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی پیوست.یاران بزرگ و درخشانی چون ایرج افشار، عبّاس زریاب خوئی، عبدالحسین زرّین کوب، قمر آریان، احمد تفضّلی، شرف الدّین خراسانی، محمد ابراهیم باستانی پاریزی، عنایت الله رضا، محمّدحسن گنجی و بسیاری دیگر از نام آوران و ستارگان بی بدیل علوم انسانی که شورای عالی علمی و مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی را بدرود و به دیار ابدی شتافتند.حال در آغازین روزهای بهاری، اندیشمند بزرگ معاصر، استاد دکتر داریوش شایگان از میان ما رفت.

انتشار روزنامه قانون از سوی میرزاملكم‌خان یكی از اقدامات سیاسی و حربه‌ای بسیار قوی برای انجام اصلاحات در ایران آن روز می‌باشد. توسل وی به‌ روزنامه‌نگاری درواقع معلول عزل و مغضوبیت او بود. احتمال می‌رود ملكم‌خان برای جلب توجه بیشتر خوانندگان به این روزنامه و توسعه آن، آن را به‌طور رایگان در اختیار مخاطبان قرار می‌داده است.

جشن نوروز یکی از کهن ترین آداب نژاد ایرانیست و هرچند که در اوستا تصریحی بدان نیست ولی از قراین پیداست که چون نوروز در روز هرمزد از ماه فروردین واقع می شود و نام آن روز نام بزرگترین مبدأ مذهب زرتشت است جشن نوروز از آئین های قدیم مذهب پدران ما بوده است و چون اطلاعات دقیقی که از ایران قدیم داریم منحصر به دورۀ ساسانیان است نمی دانیم که در زمانهای پیش از آن و مخصوصاً در عهد هخامنشیان آئین نوروز در دربار ایران چه بوده است....

شاهنامه یادگار جاویدان فردوسی، دریایی زرف و منبعی بس بزرگ برای پژوهش در زمینه های مربوط به زبان و فرهنگ و معنویات قوم ایرانی است. در این اثر عالیقدر همه جا عشق سرشار فردوسی به آئین و سنتهای اصیل باستانی جلوه گر است. آیین و سننی که تار و پور آن با احساس و اندیشۀ مردم این مرز و بوم پیوند ناگسستنی دارد و ریشه های آن در اعماق روح نسلهای ایرانی نهفته است. سنتهایی چون نوروز و سده و مهرگان که هر یک در خلال سخن دلنشین فردوسی مقامی بس ارجمند است...

حاجی فیروز، در آخرین روزهای هر سال، به شهرها می‌آیند تا از آمدنِ نوروز به مردم خبر دهد. او یک مرد لاغراندام و سیاه‌چهره، با کُلاهِ دوکی، گیوه‌های نوک‌تیز و لباس سُرخ است که با دایره زنگی و دنبک، به خیابان‌ها می‌آید و به رقص و آواز می‌پردازد. گویی از غم سنگینی رهایی پیدا کرده و اولین کسی است که از به‌پایان رسیدن سرما و غم زمستان باخبرشده و با رقص و پایکوبی به خیابان آمده و مدام همه را به سربلندی و شادی دعوت می‌کند.

ابراهیمی دینانی با بیان اینکه اساس این عالم بر مهر و کین استوار است، گفت: هستی عین عشق است. حق تعالی عین عشق است. حق تعالی عین محبت است و کسانی که این مطلب را نمی دانند توحید را نمی دانند. غلامحسین ابراهیمی دینانی، عضو انجمن حکمت و فلسفه ایران و چهره ماندگار فلسفه در برنامه معرفت که از شبکه چهار سیما پخش می شود، درباره مسأله اختیار اظهار داشت: انسان وقتی زندگی می کند برای چیزهایی ارزش قائل است و برای چیزهایی ارزشی قائل نیست