اخبار

به‌نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، سید احمد محیط طباطبایی رئیس ایکوم ایران این مطلب را در نشست «میراث طبیعی و میراث‌فرهنگی» که به همت گروه میراث طبیعی پژوهشگاه برگزار شد مطرح کرد. او با اشاره به تفاوت میان میراث طبیعی و منابع طبیعی ، میراث طبیعی را بخشی از طبیعیت دانست که در تعامل با انسان است و گفت: «زمانیکه این رابطه شکل گرفت آن بستر را میراث طبیعی می نامیم و طبیعت فارغ از انسان جز این شمرده نمی شود.»

توکل دارایی، مدیر روابط عمومی و امور بین‌الملل بنیاد علمی و فرهنگی بوعلی سینا در یادداشتی به کم‌کاری در معرفی جهانی بوعلی‌سینا و سوء استفاده ترکیه از این روند پرداخته است:

شماره صد و چهارم فصلنامه علمی ـ پژوهشی کلام اسلامی به صاحب امتیازی آیت‌الله سبحانی، مدیر مسئولی علی ربانی گلپایگانی و سردبیری عبدالرحیم سلیمانی بهبهانی منتشر شد.

سازمان جهانی یونسکو در گزارش جدید خود در مورد تامین منابع آب، از روش حفاری تونل‌های آبرسانی موسوم به قنات در ایران باستان، به عنوان یکی از قدیمی‌ترین مهندسی‌های هوشمندانه و یک روش خردمندانه برای تامین آب مورد نیاز در فهرست میراث جهانی یاد کرد.

مراسم رونمایی از پوستر و فراخوان عمومی همایش بین‌المللی هزاره خواجه نظام الملک طوسی، روز دوشنبه در محل باشگاه مفاخر و پیشکسوتان دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد. دانشگاه فردوسی مشهد همزمان با هزارمین سال تولد خواجه نظام الملک طوسی سیاستمدار، اندرزنامه نویس و ادیب نامدار ایران زمین میزبان 'همایش بین المللی هزاره خواجه نظام الملک طوسی' است.

سرپرست هیأت باستان شناسی محوطه کله کوب آیسک خراسان جنوبی گفت: گمانه زنی به منظور لایه نگاری در این محوطه شواهد جدیدی را از آغاز دوره شهرنشینی در شرق ایران آشکار کرد.

تأثیر آیین مهری و مزدیسنا در ادبیات فارسی نتیجۀ تأثیر آن در فرهنگ ایرانی است. نظامی، منظومه سرای برجستۀ ایرانی(535 – 607 هـ . ق.) هم هنگام آفرینش داستان دربارۀ دو پادشاه دورۀ ساسانی، یعنی خسرو پرویز در منظومۀ خسرو و شیرین و بهرام گور در منظومۀ هفت پیکر، از بن مایه های آیین هایی چون آیین مهری و آیین زرتشتی به صورتی استعاری و رمزی سود برده است.

بسیاری از واژه های زبان فارسی به جهت نامشخص بودن ریشه و پیشینه آنها، باید سیر تحول آوایی شان، مورد بررسی قرار گیرد تا ریشه واژه ها، حتی به صورت فرضی معلوم گردد. واژه دهیو، یکی از واژه هایی است که از دیرترین ایام، یعنی از هندواروپایی تا فارسی نو، معانی متفاوتی در طول زمان به خود گرفته و در هریک از دوره ها، معنی خاصی داشته است. در این مقاله، کاربرد این واژه در متون تاریخی و فرهنگ واژگان، بر اساس منابع کتابخانه ای، ذکر شده، آنگاه برای دستیابی به شکل آغازین واژه و ریشه آن، تحول آوایی و سیر تحول آن از هندواروپایی تا فارسی نو، مورد بررسی قرار گرفته است. در پایان هم، از میان ریشه های ارائه شده، بر حسب معنی و سیر تحول آوایی واژه، محتمل ترین ریشه را برای آن بازسازی کرده ایم.

کیومرث در متون اسطوره ای ایران به عنوان نخستین انسان، نخستین پیامبر و نخستین پادشاه معرفی شده است. در متون فارسی و عربی بجا مانده از سده های نخستین پس از اسلام، اغلب کیومرث به عنوان نخستین پادشاه معرفی شده است. بنظر می رسد این وجه از شخصیت کیومرث بازماندة روایت ها و خدای نامه های غیر رسمی و غیر حکومتی پیش از اسلام بوده باشد که بیش تر در مناطق شرقی فلات ایران رواج داشته است و نسخه ای از آن در دسترس ما نیست.

مرتضی مردیها، پژوهشگر فلسفه، اندیشه سیاسی، ادبیات و عضو سابق هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی،از انتشار کتاب جدید خود با عنوان «اندک گستاخ و بیش مودب در حضرت مثنوی» خبر داد