صلح امام حسن(ع) با معاویه بن ‏ابی‏ سفیان (41 ق)
|۸:۵۴,۱۳۹۷/۹/۱۳| بازدید : 161 بار

 

پس از شهادت امام علی(ع) شیعیان كوفه با امام حسن مجتبی(ع) پسر ارشد آن حضرت بیعت كرده و او را به خلافت برگزیدند. امام، لشگری دوازده هزار نفری به رهبری قیس بن سعد به جنگ معاویه فرستاد و خود روانه‏ ی مداین شد. هنوز بین سپاه امام و معاویه جنگی روی نداده بود كه شایعه‏ ی كشته شدن قیس بن سعد، شیرازه ‏ی سپاه حضرت را از هم گسیخت. در این میان، جمعی حتی سراپرده ‏ی امام را نیز غارت كرده و یكی از آنان خنجری بر ران حضرت وارد نمود. با این وضع، مسلّم شد كه با چنین مردمی به جنگ معاویه و لشكر منظم او رفتن صلاح نیست. بدین ترتیب، امام حسن با معاویه وارد مكاتبه و مذاكره گردید و قرار بر این شد كه امام از خلافت كناره‏ گیری كند به شرط این كه معاویه پس از خود، فرزندانش را به خلافت معین نكند، از امام علی(ع) به زشتی یاد ننماید و... . امام حسن(ع) علی‏رغم میل باطنی، این صلح را پذیرفت و پس از پنج ماه و نیم، از خلافت كناره گرفت و با اهل بیت خود عازم مدینه گردید.

برچسب ها :


اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما