ستاره ی فروزان شعر و ادب

1392/12/25 ۱۰:۱۱

بیست و پنجم اسفند سالروز بزرگداشت ستاره ی آسمان شعر و ادب، پروین اعتصامی شاعر معاصر ایران است؛ نخستین بانویی که در شعر با ارایه سبکی خاص، لقب ملک الشعرای زن را از آن خود کرد.

به مناسبت بزرگداشت پروین اعتصامی؛

 بیست و پنجم اسفند سالروز بزرگداشت ستاره ی آسمان شعر و ادب، پروین اعتصامی شاعر معاصر ایران است؛ نخستین بانویی که در شعر با ارایه سبکی خاص، لقب ملک الشعرای زن را از آن خود کرد.

پروین اعتصامی مشهور به رخشنده از شاعران برجسته که با ثبت موضوع های متنوع شعری، ره گشای شاعران پس از خود شد. این ستاره ی فروزان شعر و ادب در 25 اسفند 1285 هجری خورشیدی در تبریز دیده به جهان گشود و از همان دوره ی کودکی در کنار پدر ادیب و نویسنده ی خود، یوسف اعتصامی رشد و پرورش یافت.

پدر پروین اعتصامی او را برای فراگیری زبان و ادبیات فارسی و عربی نزد استادهای بنامی چون دهخدا و ملک الشعرای بهار فرستاد و او به یادگیری دیوان های مختلف شاعران برجسته ی فارسی چون فردوسی، نظامی، انوری، مولوی و... پرداخت.

وی نخستین شعرهایش را در هشت سالگی سرود و به دلیل زیبایی و تنوع خاص سبک شعری او، اثرش در مجله ی بهار منتشر شد.

پروین اعتصامی به همراه خانواده راهی تهران شد و برای ادامه ی تحصیل به مدرسه ی آمریکایی رفت.

این شاعر فرهیخته پس از پایان تحصیل، اندوخته های خود را صرف آموزش زبان فارسی و انگلیسی کرد و در کنار آن با استفاده از تجربه های پدر، سفر به کشورهای مختلف و آشنایی با ادیبان برجسته ی آن عصر، بر دانش خویش افزود.

پروین اعتصامی نخستین مجموعه ی شعرهایش را در قالب دیوانی با پیش درآمد ملک الشعرای بهار منتشر کرد.

ملک الشعرای بهار پس از انتشار دیوان وی به دلیل مشاهده ی دید و اندیشه ی متفاوت پروین اعتصامی و با توجه به اینکه او در آن هنگام از بنام ترین شاعران زن ایران شناخته شده بود، نام «ملک الشعرای زن» را برای او برگزید.

دیوان این شاعر پیشکسوت دارای 248 قطعه شعر در قالب های قصیده، مثنوی، قطعه و 2 سبک خراسانی و عراقی با محتوای فرهنگی، اجتماعی و دیدی انتقادی است.

او بیشتر شعرهایش را به صورت مناظره و جدل میان 2 شخصیت، حیوان و اشیا سروده که شعرهای وی دنباله رو سبک ناصرخسرو، سعدی، سنایی و انوری است.

پروین اعتصامی در شعرهایش به انتقاد از ناپایداری دنیا، نصیحت های اخلاقی ظلم و ستم به مظلومان و غنیمت شمردن وقت اشاره کرده است.

شعرهای وی با نگرشی زنانه سروده شده و تنها بانویی محسوب می شود که زیباترین شعرهای انتقادی- سیاسی خود را به چاپ رسانده است.

پروین اعتصامی با سرودن شعرهایی ناب، گام های خود را فراتر از مرزهای این سرزمین برداشت و نام خود را برای همیشه به عنوان شاعری پیشکسوت در تاریخ این مرز و بوم ثبت کرد.

سرانجام پروین اعتصامی در پانزدهم فروردین 1320 هجری خورشیدی چشم از این دنیای خاکی فروبست.

در پایان با بخشی از یک مثنوی 46 بیتی از دیوان او همراه خواهیم شد:

گویند عارفان هنر و علم کیمیاست

و آن مس که شد همسر این کیمیا طلاست

وقت گذشته را نتوانی خرید باز

مفروش خیره، کاین گهر پاک بی بهاست

گر زنده ای و مرده نه ای، کار جان گزین

تن پروری چه سود، چو جان تو ناشتاست

زان راه بازگرد که از رهروان تهی است

زان آدمی بترس که با دیو آشناست

جان را بلنددار که این است برتری

پستی نه از زمین و بلندی نه از هواست

جمشید ساخت جام جهان بین از آن سبب

کآگه نبود از اینکه جهان جام خود نماست

برگرفته از:کتاب جاودانه پروین اعتصامی


 

منبع: ایرنا