چشمۀ فیض مشاهده نسخه

در حال حاضر تنها صفحات ابتدا و انتهای نسخه قابل نمایش است.

از طغرای مشهدی (د 1100ق/9-1688م). نثر آمیخته به نظم. نامه‏ ای است از زبان 66 تن از درباریان، در پاسخ دستخط شاه حیدرآباد دكن. در دیباچه می‏نویسد: چون بیشتر درباریان نمی ‏توانستند پاسخ شایسته‏ ای به دستخط‌های شاه نویسند، من بدین كار دست زدم. و آن را «چشمۀ فیض» نامیدم. 
از این نامه نام و نشان كسانی از درباریان هند آشكار می‏شود.
چاپ: نولكشور، 1885م (ص؟15-192) رسایل طغرا.
آغاز:   چشمۀ فیض طغرا نام این تازه مقال است، كه از تری لفظ خشكی نخواهد پذیرفت. و تشنۀ راه انشا... ای ملك وجود بر درت مأوایی/ اقلیم عدم ز كشورت صحرایی... حمد اكبر پادشاهی كه لشكر نور ذاتش در هر جانب.
انجام:   هستم امیدوار كه یاوری كند علی. تمام شد مخمس ملا طغرا.
منابع دیگر:   نسخه ‏ها، 3552/5 (5 نسخه)؛ مشترك، 174/5 (8 نسخه)، همانجا 616، برای نسخه‏ها و منابع بیشتر؛ ذریعه، (2)649/9 «دیوان طغرا…»؛ اعلام، 1235/2؛ فهرستواره، 151/5 طغرا (نمایه).
(24)200،   نستعلیق تحریری، سدۀ 12ق. در مجموعه «رسایل» او، (ص 312-386).    شمث‍ 316477
اصل نسخه:   گنج‌بخش، ش 2086 (گنج، 1262/3).

خرید فایل اسکن

اشتراک گذاری:

مشخصات

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: