جواهر الاسرار مشاهده نسخه

در حال حاضر تنها صفحات ابتدا و انتهای نسخه قابل نمایش است.

از محمد فرزند محمود دهدار (د 1016ق/1607م) که نام او به دو گونه محمدمحمود و محمودمحمد یاد شده است. نخست مثنوی ست بلند با سربندهای: توحید، توضیح، مناجات، نعت پیامبر، منقبت ولی و تنبیه. که در پایان می‌گوید: گوهر نظم به این کافی نیست ـ نظم را وسعت اوصافی نیست. آنگاه می‌پردازد به نثر، در 1 «فاتحه» و 5 «فصل»: فاتحه در رموز و کیفیت اعداد. فصل 1. در قواعد تکسیرات و خواص آن، 2. در قوانین بسط حروفات، 3. در ذکر بعضی از کیفیات حروف و خواص آن، 4. در استخراج اسماءالهی روحانی از اسم شخص معین، 5. در ضابطۀ اسماء الهی به طریق جفر. خاتمه در ذکر بعضی از قواعد وفقیات.
در آغاز آن گوید: که آن را از «ذخایر الاسماء» کمال‌الدین حسین اخلاطی گزیده است. 
آغاز مثنوی:   
احمدالله که این تازه کتیب      دارد از جلوۀ بسم‌الله زیب

آغاز نثری:   بدان ایدک الله که آنچه در این نسخۀ نفیسه که مسما به جواهر الاسرار است و از جمله تالیفات این کمینۀ بی‌مقدار این محمدمحمود [چنین] دهدار است در باب بعضی از علوم غریبۀ جفریه. (انجام این رساله در نسخه‌ها یکسان نیست). 
انجام نسخۀ در دست:
ای عیانی بمدد کاری حق
گفتی از «جوهر اسرار» سبق
پس از 40 بیت: 
نبود غیر تو با کس فکرش
غیر نامت نبود در ذکرش
باشد این ذکر زبان و دل او
که ازین به نبود حاصل او
منابع دیگر:   ذریعه، 5/262 «جواهر الاسرار»؛ اعلام، 3/2081؛ مشترک، 1/6 «الف انسانیت»؛ نفیسی، 1/397، همانجا، 807: که دربارۀ دهدار سخنی دارد؛ ذریعه، 9/777، همانجا، 18/157: دربارۀ همان نظر. 
(1)1986،   نستعلیق روشن (1060ق)، آغاز و انجام برابر نمونه (ص 2-129).     شمث‍ 252211

خرید فایل اسکن

اشتراک گذاری:

مشخصات

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: