در حال حاضر تنها صفحات ابتدا و انتهای نسخه قابل نمایش است.
از محمد بن حسین مدعو به اسماعیل مازندرانی ]دیباچه[، كه همان ملااسماعیل بن محمدحسین بن محمدرضا بن علاءالدین محمد مازندرانی اصفهانی معروف به خواجویی، كه در خواجوی اصفهان میزیسته است (د 11شعبان 1173ق/1760م) میباشد. گفتاری ست دربارۀ نظریۀ میرداماد (د 1041ق/1631م) در آنباره. در آن از «السید السند الداماد ق» و «الفاضل المجلسی ره» و «الفاضل الالمعی محمدطاهر بن محمدحسین ق» و رسالۀ این یكی «بهجة الدارین» یاد میكند. آغاز: بسمله. بعد حمدالله المنفرد بالقدم و الازلیة، المتوحد بالبقاء و الدوام و الابدیة... محمد بن حسین المدعو باسماعیل المازندرانی. لما تأملت فیما استدل به السید السند المحقق الداماد علی ابطال القول بالزمان الموهوم... انجام: و ارشدنا الی ما فیه صلاحنا فی البدایة و النهایة، و صلی الله علی محمد و اله معدن الرسالة و منبع الهدایة و الحمدلله اولاً و آخراً قد تمت...
خرید فایل اسکن
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید