علوم غریبه

از ناشناس

از سیدعلی حكیم صوفی رومی، كه آن را «تحفه»ی ارباب دین ساخته...

منسوب به شاه نعمت‌الله ولی کرمانی، نورالدین نعمت‌الله فرزند عبدالله، (حلب 731- ماهان 834/1331-1431م). قصیده‌ای‌ست در قافیه «م».

از محمد بن سراج‌الدین سكاكی. رساله‌هایی در علوم غریبه به وی نسبت داده شده است (آصفیه، هندلیست 2/1692«سرالاسرار»، «عزیمت» و «سكاكی»)...

ناشناخته. بخشبندی نشده و در پایان «ختم الکتاب»: هر که این نامه را تمام خواند ـ چون به تقویم بنگرد داند ـ آنچه مکتوب باشد اندر وی ـ مشکلش جمله حل شود بر وی... که نداند شناخت در دو سرای ـ هیچکس علم غیب غیرخدای.

ناشناخته. آغاز و انجام افتاده. با سربندهای درخور: تحبیب، اصلاح بین الزوجین، به جهت وفاق، برای عزت، مطیع شدن، احضار، اخراج چنین، گریزانیدن موش، اخراج دشمن از مکان، باه، یافتن زوج، برای عداوت، دفع صداع، قضای حاجت... .

از ناشناسی كه در پایان نام خود را «هادی» و تاریخ نگارش را با ماده تاریخ گفته

از ناشناس. دارای شرح آیت‌الكرسی و خواص جادویی آن، كیفیت وضع نامها در مربع و ختمها برای برآوردن نیازهای این جهانی، فایده در حروف، تعویذها، نجوم ناشناخته.

از علی مردان بن (محمد) حسن درانی کرمانی، هنگامی که نگارنده به مکران رفته بود، برای محمدابراهیم خان قاجار فرمانروای کرمان، به نام فتح علیشاه قاجار (1250-1264ق). در هنر «ماسه‌بندی» به نام «اسرار الغیب» نگاشته است. ماسه‌بندی هنری ست، در جادوگری و پیشگویی، بر پایۀ پشم شتر و رشته‌ها را گره زدن و به زیر ریگهای روان خاک کردن، و صورتهایی که بعداً از آن به دست آید.

متن از چغمینی (د 745ق/1344م). گزارش از قاضی‌زادۀ رومی، موسی بن محمود.

نام نگارنده در آغاز و انجام نیامده است. نخست طلسمها و وردهاست برای برآوردن نیازهای این جهانی، سپس «باب» و «فصل»هایی در هیمیا و كیمیا و شعبده و صنعت و خواص سنگها و اشیاء. منبعی برای فرهنگ مردم.