صفحه اصلی / مقالات / دانشنامه ایران / آسینه /

فهرست مطالب

آسینه


نویسنده (ها) :
آخرین بروز رسانی : دوشنبه 12 خرداد 1399 تاریخچه مقاله

آسینه \āsīna\، یا آثرینه، مردی که بی‌درنگ پس از به فرمانروایی رسیدن داریوش اول، شاهنشاه هخامنشی، در ایلام سر به شورش برداشت و خود را شاه ایلام خواند (هینتس، «نخستین ... »، 145). این نام از زمانی که برای نخستین‌بار، در سنگ‌نبشتۀ بیستون (نک‍ : کنت، 118, DB, I, 74-81) بازخوانی شده، به‌ شکلهای گوناگونی ثبت شده است. آسینه در متن ایلامی به‌صورت ha-iš-ši-na، و در اکدی a-ši-na آمده است (هینتس، «راهها ... »، 120). شاید جزء نخست این نام با واژۀ اوستایی ātar- , āθr-، به‌معنی آتش، مرتبط باشد (کنت، 166).
پس از کشته شدن بردیا و افتادن حکومت به‌دست داریوش، در سراسر امپراتوری هخامنشی، شورشهای بزرگ و کوچکی برضد او رخ داد که شاید نخستین این شورشها برخاستن آسینه در حدود 3 یا 4 اکتبر 522 ق‌م (هینتس، «نخستین»، 147) در ایلام بوده باشد. آسینه پسر اوپدرمه بود که به‌گفتۀ داریوش، دروغ زد و خود را شاه خواند و خوزیان به او پیوستند. آن‌گاه داریوش با فرستادن پیکی، دستگیری آسینه را خواستار شد. آسینه کت‌بسته نزد داریوش فرستاده شد و به فرمان او به قتل رسید (کنت، همانجا).
در نگاره‌ای از شاهانِ «دروغ‌زن»، که در حضور داریوش در بیستون به بند کشیده شده‌اند، نخستین تن آسینه است که پس از بدن زیر پا افتادۀ گئومات ایستاده است (لوشای، 77). 

مآخذ

Hinz, W., «Das erste Jahr des Großkönigs Dareios», ZDMG, 1938, vol. XCII; id, Neue Wege im Altpersischen, Wiesbaden, 1973; Kent, R. G., Old Persian, New Haven, 1953; Luschey, H., «Studien zu dem Darius-Relief von Bisutun», Archaeologische Mitteilungen aus Iran, Berlin, 1968, vol. I.

پرویز رجبی

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: