صفحه اصلی / مقالات / دائرة المعارف بزرگ اسلامی / ادبیات فارسی / آفرین لاهوری /

فهرست مطالب

آفرین لاهوری


نویسنده (ها) :
آخرین بروز رسانی : چهارشنبه 29 آبان 1398 تاریخچه مقاله

آفَرینِ لاهوری، شاه فقیرالله (1070-1154ق / 1660-1741م)، شاعر فارسی‌سرای پنجاب. در لاهور زاده شد و ظاهراً به خاندانی شیعی از قبیلۀ گُجر متعلق بود. در سالهای نوجوانی پس از آموختن مطالب متداول دوران خویش، به شعر فارسی علاقۀ بسیار یافت و از سروده‎های شاعران بزرگ این زبان بسیار حفظ کرد. بعدها به تدریس مثنوی مولوی پرداخت.
آفرین با مأموران محلی مغولان که بر هندوستان فرمان می‎راندند آشنایی و معاشرت داشت و از امکان تأمین زندگی مرفه برخوردار بود، اما از رفاه پرهیز جست و زندگی پارسایانه را برگزید. وی طبعی صوفیانه داشت، اما به هیچ‌یک از سلسله‎های صوفیان متعلق نبود. شعر او پر از احساسات عارفانه است. او از پیامبر اسلام(ص) و ائمّۀ اطهار(ع) و شهیدان کربلا با احترام و شیفتگی بسیار سخن گفته است؛ مفتون جاذبه‎های معنوی است و به زیباییهای ظاهری توجه چندانی نشان نمی‎دهد. شعر او از عیوب عروضی خالی نیست (خوشگو، 3 / 240). اما مضامین و اندیشه‎های تازه، فراوان دارد. از آثا مشهور وی 3 مثنوی راز و نیاز یا هیرورنجها، انبان معرفت، ابجد فکر و تعدادی قصیده و غزل است که مجموعاً تحت عنوان کلیات آفرین، در 2 بخش از 1386ق / 1967م به بعد در لاهور چاپ شده است.

مآخذ

ایرانیکا؛ خوشگو، بنْدر ابن داس، سفینه، به کوشش محمد عطاءالرحمن عطا کاکوی، پتنه، ادارۀ تحقیقات عربی و فارسی، 1959م، 3 /  238-242؛ سدارنگانی، هرومل، پارسی‌گویان هند و سند، تهران، بنیاد فرهنگ ایران، 1355ش، صص 156-159؛ صدیق حسن خان، محمد، شمع انجمن، به کوشش مولوی محمد عبدالمجیدخان، 1293ق، ص 34؛ فرهنگ سخنوران؛ گوپاموی، محمد قدرت‎الله، تذکرۀ نتایج‎الافکار، به کوشش اردشیر بنشاهی، خاضع، بمبئی، 1366ق، صص 51-61.

محمدعلی مولوی

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: