درست در 155 سال پیش جهان کسی را از دست داد که دیگر هیچ وقت نتوانست کسی را چون او باز بزاید. او وقتیکه در کمال صحت صبحانهاش را در صبح بیستویکم سپتامبر ۱۸۶۰ در شهر فرانکفورت به آرامی میخورد، ناگهان دار فانی را وداع گفت. باید گفت که او برای زمانه خود بسیار زود بود و در زمان مرگ نابهنگامش جهان هنوز ورود او را به خوبی درک نکرده بود و این بود که ارزش گوهری را که از دست میداد نمیدانست. او در زیر سایه فردریش هگل میزیست و کلاسهای درسش را در دانشگاه برلین درست همزمان با هگل قرار داد. هگل مورد ستایش اکثریت زمانهاش بود و همین موضوع باعش شد کلاسهای «آرتورشوپنهاور» با مخاطب کمی برگزار شود.
دستنوشتههای «رمضانعلی شاکری» پژوهشگر و رئیس پیشین کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی درباره زندگی اجتماعی مردم در روزگار پهلوی اول (بخش چهارم) روایت سختگیری و تنبیه دانشآموزان، جو ارعاب در مدرسه و تربیت کودکان براساس خشونت در عصر پهلوی اول
اثر مهم اعلام مشروطه و تأسیس مجلس این شد که از بانیان مدارس جدید و پیشقدمان معارف تازه که تا آن زمان مورد تحقیر و اهانت و ایذاء جهال و متعصبین و مرتجعین بودند تجلیل و قدردانی بهعمل آمد و موفقیت ملیون را در تأسیس حکومت ملی تا حدی مرهون فداکاری و زحمات آنان دانستند و عدهای از آنان را بنمایندگی مجلس و تصدی امور انتخاب کردند. تنها قدمی که مجلس اول در راه نشر افکار و پیشرفت معارف نمود وضع قانون مطبوعات بود که در محرم ١٣٢٦ به تصویب رسید و آزادی جراید را تأمین کرد. در نتیجه بر عده روزنامهها در تهران و ولایات افزوده شد و بیشتر آنها به بیداری مردم و ترویج اشعار جدید با مضامین تازه و پیدایش سبک نوین در روزنامهنگاری کمک بزرگ کردند. در مدت سهسال مذکور چند مدرسه ملی مانند زردشتیان و قاجاریه و تدین و ثروت و اشراف و یکی دو مدرسه دخترانه در تهران بهوجود آمد.
رویدادی که در تاریخ معاصر ایران از آن با عنوان جنبش مشروطیت نام برده میشود، بیش از آنکه دگرگونی در حوزه سیاست و ساخت سیاسی کشور باشد، تحولی در ساحت فرهنگ و ساخت اجتماعی شمرده میشود. این دگرگونی در آرمانهای خیزش مشروطهخواهان نیز تجلییافته است؛ تحولی که بیتردید دستاورد کار فرهنگی گروهی از نخبگان فرهنگی- سیاسی کشور بوده و ریشههای آن را میتوان در دوران فتحعلیشاه قاجار نیز بازشناخت.
روایتی از یکصدسال کوشش ایرانیان در برچیدن بساط یک بیماری همهگیر ماجرای پایتختنشینانی که برای فرار از ماموران آبلهکوبی در آبانبارها پنهان شدند زمانی که از آبله و آبلهکوبی در ایران سخن میرود، نام میرزا تقیخان فراهانی(امیرکبیر) صدراعظم ناصرالدینشاهقاجار بیتردید به ذهن پژوهشگران میآید؛ سیاستمداری که به روایت تاریخ، آنگاه که مردم سرزمینش در برابر تلقیح آبله ایستادند، گریست. جدا از اینکه رخداد یادشده تا چه اندازه درستی تاریخی داشتهباشد اما بیان چندباره آن، خود، وجود مخالفتهایی برای رواج آن را نشان میدهد.
رساله «مسائل تاریخی و قدرت سیاست» اثر دکتر رضا داوری اردکانی به عنوان ضمیمه شماره پنجاه و چهارم نشریه فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران منتشر شد. این رساله دربرگیرنده سه عنوان مقاله است که به تلویح از دانشمندان دعوت شده است که به شرایط و مشکلات و موانع «توسعه علم و جامعه» بیندیشند تا اساسی برای تدوین یک سیاست و برنامه جامع و هماهنگ فراهم شود. شیرازه مشترکی که در این سه مقاله میتوان جست وضع علم و نسبت آن با فرهنگ و سیاست و اخلاق و فلسفه است.
سازمان ملل متحد، 21 سپتامبر برابر با 30 شهریور را «روز جهانی صلح» نامگذاری کرده است. برقراری صلح در عرصه بینالملل و نفی هر گونه خشونت، همواره یکی از مهمترین دغدغههای بشر بوده است و سطحی از این دغدغه نیز کمابیش در ادبیات سیاسی ما به چشم میخورد. شاید نخستینبار در دوره اصلاحات و با طرح «گفتوگوی تمدنها» بود که به مفهوم صلح به شکلی نهادمند و رسمی پرداخته شد و نظریه «جهان عاری از خشونت» دکتر روحانی مجدداً توجه به صلح را در مشی سیاسی فرهنگی ما برجسته کرد.
هر چه زمان میگذرد سایه سنگین خشونت و افراطیگری و ناامنی بر جهان سنگینتر میشود و نیاز به گفتوگو و بازاندیشی در مفهوم و کارکردهای آن نیز بیشتر به چشم میخورد، وقتی مرگ، جنگ و آوارگی جان انسانها را میگیرد و به چهره مدارا و محبت در دین و فرهنگ، خون و خشم میپاشد، باید درباره ضرورت گفتوگوی فرهنگها و تمدنها سخن به میان آورد که نخستین بار در شهریور 1377 (سپتامبر 1998) با تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد وارد حوزه سیاست شد و نام جمهوری اسلامی ایران را با این واژگان پرآوازه کرد. از آن روز 17 سالی میگذرد ولی این مفهوم همچنان در جهان پیش رو معنا دارد، پس بیمناسبت نیست که چند نکته در این باب
سیام شهریور بنا به پیشنهاد جمهوری اسلامی ایران به نام روز گفتوگوی تمدنها نامگذاری شد و در سازمان ملل متحد به تصویب جهانیان رسید. این روز مبارک در تقویم ایران نیز گنجانده شد تا روز فخر ایرانیان در میان ایرانیان نیز خانهای داشته باشد.
خداد غمانگیز 11 سپتامبر در آغاز قرن بیستویکم، تاریخی را رقم زد که اگر بر اساس نظریه «برخورد تمدنها»ی ساموئل هانتینگتون به آن نگاه کنیم گریزناپذیر بود و اگر سخن مشهور آندره مالرو (قرن بیستویکم یا وجود نخواهد داشت یا اگر وجود داشته باشد قرن معنویت است) را در نظر داشته باشیم، باز هم گریزناپذیر بود! زیرا در جهانی که روز به روز کوچکتر میشود و با تشدید روزافزون روابط اجتماعی در آن مواجه هستیم، از یک سو، رقابتهای اقتصادی و تلاش برای دستیابی به توسعه اقتصادی، بزرگترین هدف پنداشته شده و در این مسیر خسارتهای روزافزونی به محیط زیست وارد میشود که گاهی جبرانناپذیر است و از سویی، رقابتهای سیاسی و برتریجوییهای قدرتهای جهانی و منطقهای نیز توسعه نظامی را در محور تلاشهای این قدرتها قرار داده است و ساخت و تولید روزافزون سلاحهای کشتار جمعی نیز محصول نهایی این رقابتها است که در نهایت، جان و جهان انسانها را تهدید میکند.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید