اخبار و گزارش

یک نقش برجسته سرباز هخامنشی که ده‌ها سال‌ پیش از تخت‌جمشید ربوده شده بود، قرار بود صبح روز جمعه به وقت محلی در نیویورک آمریکا به حراج گذاشته شود که از این کار جلوگیری شد. آن‌گونه که مسئولان سازمان میراث فرهنگی گفته‌‌اند، با پیگیری سازمان میراث‌فرهنگی از طریق دفتر لاهه (مركز خدمات حقوقی بین‌المللی) دستور دادستان نیویورک برای توقیف این نقش‌برجسته ارزشمند سرباز هخامنشی تخت‌جمشید صادر شد.

روزگاری به خاطر قلعه پرتغالی‌ها شناخته شده بود و چند سالی است که "جزیره سرخ هرمز" را برای خاک‌های رنگی و در نهایت طراحی فرش‌های خاکی‌اش به یکدیگر معرفی می‌کنند، اما امروز همین خاک‌ِ رنگی وسیله‌ای شده برای بستن زنجیره‌های انسانی و تعهداتی که هر چند شاید به آن‌ها عمل کنند، اما از سوی دیگر بخشی از میراث طبیعی جزیره را نابود می‌کنند.

نقش بی‌بدیل علوم انسانی در رفع دغدغه‌های مختلف جامعه اعم از بهبود اخلاق و ارزش‌های اجتماعی،‌ جلوگیری از آسیب‌های اجتماعی، افزایش بهره‌وری، تقویت هویت ملی، اشتغال‌آفرینی و خروج از چرخه تکراری فعلی در دانشگاه‌ها انکارناپذیر است؛ اما با این وجود علوم انسانی در کشور همچنان با چالش‌های عمده‌ای مواجه است.

صفحه اول روزنامه های امروز یکشنبه 7 آبان

دینانی گفت: ورق های کتاب، پرهای شماست برای پرواز، انسان پر و بال پرندگی ندارد، هر ورقی از کتاب پری است برای پرواز ما. وقتی که اندیشه پرواز کند راه درست را از نادرست تشخیص می دهد.

حاج میرزا سید یحیی دولت‌آبادی، شاعر، خوشنویس، نویسنده وقایع مشروطه و پس از آن چهارم آبان‌ماه سال 1318 دیده از جهان فروبست. به‌مناسبت سالروز درگذشت این مبارز مشروطه‌خواه نگاهی به کتاب «حیات یحیی» انداختیم و خاطراتی از زندگی او به نقل از پسرش را روایت کرده‌ایم.

دکتر سید مهدی زرقانی در دومین نشست درس گفتارهای سنایی گفت: هیچ شاعری را نمی‌توانید پیدا کنید که به‌قدرت سنایی ویژگی‌های دوره گذار را تبدیل به نشانه‌های زبانی کرده باشد. همین ویژگی‌هاست که باعث شده تا عده‌ای معتقد باشند که سنایی نماینده‌ای کامل از دوره گذار است.

«اگر در آغاز و در جریان جنگ [جهانی اولُ یك دفعه دوازده یا پانزده هزار از این جهودهای فاسدكننده ملت را زیر گاز سمی می‌گرفتند، یعنی همان بلایی كه در میدان‌های نبرد بر سر صدها هزار از بهترین كارگران آلمانی‌مان از همه قشرها و حرفه‌ها می‌آمد، آن گاه میلیون‌ها قربانی جبهه‌ها بیهوده نمی‌ماند. بلكه برعكس: اگر دوازده هزار آدم رذل به موقع از میان می‌رفتند شاید زندگی یك میلیون آدم‌حسابی آلمانی كه برای آینده ارزشمند بود نجات می‌یافت.»

سوم شهریور هزاروسیصدوبیست- چهارم آبان هزاروسیصدونودوشش. در میانه این دو تاریخ علی‌اشرف درویشیان، نویسنده معاصر و راوی سال‌های ابری و سلول‌ ١٨ و آبشوران و تلخستان، زیست و قریب‌به نیم قرنِ آن را به روایتِ روزگار مردمان فرودست خطه غرب پرداخت. او با نوشتنِ نخستین داستان‌هایش «از این ولایت» در سال‌های نخست دهه پنجاه، دستگیر شد و به زندان افتاد و بعد از این در كرمانشاه و تهران چند بار دیگر در بند شد و از معلمی بركنار، تااینكه همزمان با انقلاب اسلامی با دیگر زندانیان سیاسی آزاد شد و به‌قول خودش «مردم آزادشان كردند.»

هفته گذشته، نویسنده كتاب«نخبه‌گرایی مشاركتی»، در محل پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی حضور یافت و با دعوتی كه پژوهشگاه از چند اندیشمند علوم سیاسی به عمل آورده بود، به سوالات و ابهامات طرح شده از اثر پاسخ گفت. اگر بخواهیم نظرات دكتر پگاه مصلح را در این «كرسی ترویجی» بسنجیم، این پرسش پیش می‌آید كه آیا پدیدآورنده كتاب توانسته مخاطبان خویش را اقناع كند؟ مطالبی كه دراین نوشتارمی آید، تاحدی می‌تواند به این پرسش اساسی پاسخ دهد؛ اما پیش از آن، بهتر آن است كه با نگاه به خود كتاب، مضامین آن، موشكافی شود.