اخبار و گزارش

نخستین سال‌های سده چهاردهم خورشیدی را که با اواخر دوره حکومتگری قاجارها بر ایران همزمان می‌شود، روزگار دگرگونی‌های جدید اجتماعی در ایران می‌توان در نظر گرفت. ورود پدیده‌های تازه به جامعه ایران چهره فرهنگی و اجتماعی ایران به‌ویژه پایتخت را به‌عنوان مرکز این دگرگونی‌ها، دگرگون کرد. خیابان‌ها و گذرهای خاکی شهر آسفالت شدند، اتومبیل به شکل‌های گوناگون شخصی و همگانی در این خیابان‌ها به راه افتادند، آب لوله‌کشی به خانه‌ها راه یافت و بسیاری دگرگونی‌های دیگر که تصویری تازه از ایران ارایه می‌کرد

صفحه اول روزنامه های امروز شنبه 11 آذر

نشست بررسی کتاب «هگل و فیلسوفان اسلامی» نوشته «سیدحمید طالب زاده» با حضور رضا داوری اردکانی، سیدمحمدرضا بهشتی و سید حمید طالب زاده برگزار شد.

گودبرداری برای اجرای طرح فواره آب در میدان امام شهر همدان و استفاده از این فرصت توسط باستان شناسان موجب شد تا آثار و شواهد مهمی از دوره مادها در این بخش از شهر همدان برای اولین بار کشف شود.

جواد مجابی در نشست بررسی آثار نخستین دوره مسابقه «آینده نشر کاغذی» با اشاره به جایگاه جهانی نشر الکترونیک گفت که باید به ارزش‌های این نوع نشر توجه کرد و ادامه داد: نشر الکترونیک و کاغذی در برابر هم قرار ندارند.

اشرف بروجردی، رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در چهارمین نشست روسای کتابخانه‌های عضو اکو در دوشنبه پایتخت تاجیکستان با اشاره به اهمیت انتقال تجربیات هر یک از کشورهای عضو اکو در زمینه‌های مختلف برجایگاه کتاب و کتابخانه در شکل‌دهی به اندیشه و دانش بشری تاکید کرد.

محمدعلی موحد در نشست «مثنوی معنوی و تاریخ مردم» گفت: به اعتقاد من قصه تاریخ نیست اما می‌توان از قصه تاریخ آموخت، قصه و تاریخ هر دو یک نوع وقایع‌نگاری است.

فکوهی در نشست نقد و بررسی کتاب «دانشگاهی که بود» گفت: دانشگاه ما در یک حرکت تدریجی روبه‌نابودی و خودکشی آرام است و این نظام با انواع داروهای مسکن مانند مقالات I.S.I شرکت در کنگره‌های بین‌المللی، افزایش بدون توجیه دانشجو و ... خود را تسکین می‌دهد.

وقف‌نامه‌هایی از گذشته برجای مانده‌اند که گاه ما را به دنیایی می‌برند که گویی فراتر از باورهای امروزی‌مان است. این سندهای تاریخی، گرچه از نیک‌اندیشی و نیکوکاری واقفان در تاریخ ایران نشان دارند، اما برخی‌شان به اندازه‌ای انسان‌دوستانه‌اند و نیت شایسته واقف را در پیشرفت مردمان و جامعه و نیز دست‌گیری از تنگدستان و افتادگان بیان می‌دارند، که جز شگفتی، چیزی دیگر به جای نمی‌ماند.

عبارت «پیوستن به كپی‌رایت جهانی» هیچ‌هم عبارت تازه‌ای نیست و سال‌هاست درباره آن سخن می‌گوییم و از مزایایش داد سخن می‌رانیم. گاه نویسندگان زنده از انتشار غیرقانونی آثارشان گله می‌كنند و گاه بازماندگان آنان شكایت دارند كه چرا این حق و حقوق رعایت نمی‌شود. گاه مترجمی شكایت می‌كند كه اثر ترجمه شده‌اش بدون اجازه او به صحنه برده شده یا بر اساس آن فیلمی ساخته شده است و... اگر بخواهیم در این زمینه مثال بیاوریم، می‌شود گزارش‌هایی دور و دراز نوشت و صفحه‌های زیادی را سیاه كرد.