عمارت مسعودیه این روزها باز هم به یکی از خبرسازترین بناهای تاریخی تهران تبدیل شده است. هر از گاه خبری درباره این بنای قاجاری منتشر میشود که بیم و امیدهایی را در دل دوستدارانش زنده میکند. پس از انتشار خبر فسخ قرارداد بین صندوق احیا و گروه عظام و همچنین تحویل بنا از سوی عظام به صندوق، در تازهترین تحول، گمانهزنیهایی درباره احیای کاربری عمارت مسعودیه مطرح شده است.
مراسم بزرگداشت سپیده كاشانی شاعر انقلاب اسلامی دیروز در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در حضور جمعی از اهل فرهنگ و ادب برگزار شد.
یین وقف در فرهنگ ایرانیان درخششی ویژه دارد. بخشندگی و نیکوکاری در روزگاران پیدرپی تاریخ آنچنان گسترده و مورد اقبال مردمان این سرزمین بوده که نهادی با موضوع وقف و اوقاف برای نظارت بدان شکل گرفته است. سخنان و مطالبی بسیار درباره جنبه مذهبی گفته و نوشته شده است
ایرانیان امروزه برای شناخت هرچه بیشتر هویت فرنگی خود نیازمندند گذشته ملی و مذهبی خویش را با دقتی بیشتر مطالعه و بررسی کنند تا از این منظر، بتوانند سنتهای اصیل ایرانی- اسلامی را در جامعه امروز حفظ کرده، به کار برند. بررسی تاریخ اجتماعی از این رهگذر، موضوعی است که نه تنها همواره مورد توجه جامعهشناسان و تاریخنگاران بوده، که در زندگی روزمره مردم نیز قابل درنگ است. در اینباره باید توجه داشت دگرگونیهای اجتماعی مانند تحولات سیاسی به سرعت و یکباره یا در مقطعی خاص شکل نمیگیرند.
صفحه اول روزنامه های امروز دوشنبه 28 تیر
مدیرعامل شرکت پست جمهوری اسلامی ایران گفت: تمبر طلای فردوسی شاعر شهیر ایرانی به عنوان سومین تمبر از این نوع مرداد ماه امسال وارد مجموعه تمبرهای یادگاری ایران می شود.
مدیر بنیاد فردوسی شاخه توس گفت: هدف ما شناساندن زادگاه فردوسی و فرهنگ شاهنامه است.
انسیه خزعلی، رئیس دانشگاه الزهراء در آیین نکوداشت استادان پیشکسوت مطالعات قرآنی اظهار کرد: امیدوارم این رفعت درجه را که برای صابرین و اصحاب علم است، ارج بگذاریم. این درجه ویژه کسانی است که علم و ایمان را به هم پیوند زده و در مسیر تعلیم و تعلم حرکت کردهاند.
محمدعلی اکبری در نشست «مشروطه و زیست ایرانیان» گفت: مشروطه پروژه ناتمامی است که در تقابل تمدن جدید با جهان زیست ایرانی به دست میآید که هنوز کامل نشده و با ما دست به گریبان است و هنوز این دست به یقه شدن تمام نشده است و این حالت باعث شده در زمانی جهان زیست ایران را به تعلیق ببریم و بگوییم میخواهیم همرنگ و هم شکل جهان جدید بشویم. حال آنکه این اتفاق روی نداد.
فلسفه نان و آب نمیشود و از این حیث به راحتی میشود گفت كه به هیچ دردی نمیخورد. اما با پرسشهای فلسفیمان چه كنیم؟ آیا میتوانیم به راحتی سوال از اول و آخر جهان و هستی را فرونهیم؟ فراتر از آن، آیا بدون مبنایی فلسفی نه فقط سایر علوم كه اساسا هرگونه معرفتی ممكن است؟ آیا در نهایت به همان موضع سقراطی نمیرسیم كه برای رد فلسفه، باید كاری فلسفی كرد؟ به نظر میرسد گریز از فلسفه، با وجود آنكه در طول تاریخ بشر بسیاری بر طبل آن كوفتهاند، غیرممكن باشد و فیلسوف همچون خرمگسی حتی اگر از همه درها بیرون رانده شود، از پنجره بازمیگردد و حضور انكارناپذیر خود را تحمیل میكند
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید