مقاله

معتقدی از شاعران شناخته شده کشورمان در یادداشتی که در اختیار ایبنا قرار داده به بررسی نگاه زنده یاد آتشی در اشعارش پرداخته و او را شاعری معرفی کرده که سعی می‌کرد انسان را در همۀ ابعاد خودش به نمایش شاعرانه ببرد

یکی از عوارض زیستن در وضعیت رکود، همسان‌پنداری اکنون و گذشته بر حسب تناظر جزء به جزء لحظه‌ها است. ضعف فضای عمومی و ناتوانی از ایجاد تغییرات مطلوب در زندگی خصوصی، آدم‌های این زمانه را دست به دامان گذشته کرده است. واقعیتش این است که زندگی روزمره بر خلاف سابق محمل مناسبی برای خلق روایت نیست. از این رو «ماجرا» در بازنمایی محیط پیرامونی بروز نمی‌کند. در نتیجه، گفتمان غالب، با تکیه بر محافظه‌کاری پرهیاهوی خود، ماموریت تازه‌ای برای خود تعریف کرده است: گفتنی کردن همه ناگفته‌های گذشته.

شناخت هويت ايرانيان در آغاز ورود اسلام به ايران‌زمين و پذيرش آن در مسير زمان، بي‌ترديد با شرايط تاريخي و موقعيت جهاني آن روزگار(جنگهاي امپراتوري روم و ايران) و عوامل ريشه‌دار اجتماعي و مذهبي عصر ساسانيان در پيوند بوده است. به زبان يكي از محققان ايراني: «اعراب مسلمان بر خلاف مغولان در دوران بعدي، به قصد نابودي غارت منابع اقتصادي و زيربنايي و به غنيمت بردن ثروتهاي موجود در ايران به اين سرزمين يورش نياورده بودند، بلكه هدف اصلي آنها گسترش دين نوين اسلام در حوزه فرهنگي ايران و از اينجا به سراسر جهان بود. آنها بيشتر خواستار پذيرش دين اسلام از سوي ايرانيان بودند و شعار و برنامه‌هاي كشورگشايي‌شان اين بود؛ اسلام بياوريد و در پناه حكومت اسلامي به زندگي عادي و پيشينتان ادامه دهيد

نويسنده بايد تصميم بگيرد فراخناي بيشتري را ببيند. نخواهد كه هميشه در حياط بماند و فقط به چارديواري اطرافش نگاه كند، بلكه بكوشد به پشت بام برود و دنياي بزرگ تري را پيش روي خود داشته باشد. بخواهد كه آدمي بلندتر، بزرگ تر و ممتازتر باشد. البته در اين راه، سختي هاي بسياري پيش روي او قرار خواهد گرفت كه بايد تحمل كند و ادامه بدهد. بارها و بارها به او ظلم خواهد شد، اما اگر كمربند را سفت به كمر ببندد و صبور باشد، به نتيجه مي رسد و پاداش تلاشش را خواهد گرفت.

دبا: به مناسبت روز 21 سپتامبر (برابر با سی‌ام شهریور) ــ‌ كه «روز جهانی صلح» نام گرفته است‌ ــ مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی با همکاری نمایندگی سازمان ملل در ایران، همایش روز جهانی صلح با حضور و سخنرانی تعدادی از استادان متخصصِ حقوق و حقوق سیاسی برگزار کرد. متن زیر مشروح سخنان دکتر مجتهد شبستری است که در این همایش بیان شد.

این سخنرانی بر اساس چند پرسش مطرح شده از سوی دکتر مصطفی معین، رییس موسسۀ رحمان (رشد، حمایت و اندیشه)، در هفتمین نشست سالانه این مؤسسه در روز شنبه، بیست و یک تیرماه ۱۳۹۳ ارائه شده است.

انسان‌شناسی رشته‌ای در مجموعه علوم اجتماعی و انسانی است که مشخصه‌ها و وضعیتی منحصر به‌فرد و ویژه دارد. درک خاص بودن رشته انسان‌شناسی صرفاً در سطح شناختی رخ نمی‌دهد و به همین دلیل دشوار بتوان آن را از مسیرهای شناختی و ذهنی همچون سخن گفتن درباره آن توضیح داد. فهم خاص بودگی این رشته و به طور کلی فهم خود رشته انسان‌شناسی فقط برای کسانی میسر است که «انسان‌شناسی را تجربه کرده باشند». تجربه کردن انسان‌شناسی به معنای خواندن متون علمی انسان‌شناختی نیست، به معنای تدریس دروس انسان‌شناسی هم نیست. تجربه کردن انسان‌شناسی به معنای «انجام دادن» کار انسان‌شناختی است. این رشته‌ای است که بشدت با تجربه خودش پیوند خورده است و آن زمانی است که رشته در وجود جسمانی و غیرجسمانی فرد تجلی می‌یابد.

روز اول ماه مهر، سوای مناسک و تشریفات گاه کسالت‌آورش، برای همه ما به‌گونه‌ای خاطره‌انگیز است: سالیان سال است که این روز شاهد حضور میلیونی دانش‌آموزان در سراسر کشور در مدارس است؛ حضوری که هرچند بیشترین لذتگاه در آن، برای همه کنشگرانش، روزهای تعطیل و نبودش است، اما به‌هرحال گویای آغازی جدید و امیدی تازه در سال نیز هست؛ آغازی تازه زیرا هیچ‌وقت برای ازنوشروع‌کردن و تغییر در زندگی، در اندیشه و در عمل به‌ویژه در حوزه فرهنگ، دیر نیست و اگر انگیزه، اراده و انرژی لازم را داشته باشیم، دگرگونی برای بهترشدن هر حوزه‌ای ولو در حدی اندک، همیشه وجود دارد. امید نیز از همین‌جا ریشه می‌گیرد: امید به اینکه شاید کودکان و نوجوانانی که امسال برای نخستین‌بار پا در محیط مدرسه می‌گذارند، یا آنها که رتبه‌ای را با موفقیت پشت‌سر گذاشته و بالاتر می‌روند، بتوانند بهتر از پیشینیان خود باشند و پدیدآمدن فرهنگ و ذهنیت‌ها و رفتارهایی انسانی‌تر و شایسته‌تر را برای همه ما فراهم کنند.

نقاشی‌های بسیاری هستند که نگاه به آنها ما را به تحسین وا می‌دارد و بر زیبا بودن آنها تأکید می‌کنیم ولی در یک نقاشی چه عاملی باعث می‌شود که ما آن را زیبا بپنداریم؟ پیش از اینکه بتوانیم به این سؤال پاسخ بدهیم باید دو دسته‌بندی از خصوصیات آثار نقاشی را برشماریم.

درباره شهریار، انشا و خطابه و رپرتاژهای روزنامگی در این شصت سال اخیر كم نبوده است؛ اما حرف سنجیده و مبتنی بر اصول نقد شعر، بسیار كم بوده است. از همان سالهای بعد از شهریور 1320 كه غزلهای او در مطبوعات تهران و شهرستانها با توفیق چشمگیری نشر می‌شد، داستانهای واقعی یا تخیلی درباره او و عشق او در گوشه و كنار روزنامه‌‌ها روز‌به‌روز در تزاید بود. مخصوصاً مجلات هفتگی آن سالها، این قصه‌‌ها را همراه با نمونه‌های شعر و گوشه‌هایی از حوادث زندگی واقعی و بیشتر تخیلی او، در میان توده‌های وسیع علاقه‌مند به شعر فارسی گسترش داده است. این مجموعه متنوع افسانه و خبر در نشر شعر او در میان مردم، تأثیر چشمگیری داشت، البته در كنار ارزش واقعی شعر او، كه این همه قصه و حكایت را برمی‌تافت.