مقاله

نام یک شخص در همۀ ملتها- در اصل- معنایی فراتر از یک نشانۀ خاص دارد. نام، غالبا بخشی از هویت شخصِ دارندۀ آن به شمار می رود. این نام تنها او را از دیگران باز نمی شناساند بلکه ممکن است از او حمایت کند، بدو نیرو ببخشد، بیماری را از او دور سازد، برایش خیر و نیکی به ارمغان آورد و هر ناپسندی را از او پس راند. نام اشخاص این نگرش را آشکارا نمایان می‌سازد . در نام قبائل عربی که معمولا به نام اشخاص باز می‌گردد نیزمانندآنچه گفتیم جاری است.

یکى از فیلسوفان معاصر که در باب انسان و جهان بسیار اندیشیده و در این باب داراى ‏رتبه‏ اى شاخص و بارز است، دکتر ابراهیمی دینانى است. گذرى کوتاه بر اندیشه ‏ها و آثار متقدم و متأخر این فلسفى بزرگ، براى اثبات این سخن و حقیقى بودن آن کفایت ‏مى ‏کند. چیزى که در این میان از اهمیتى خاص برخوردار است، سریان و تداوم اندیشه در باب ‏«من» و «جز من» و بنیان‏هاى فلسفى آن است که در مجموع تکاپوها و پویش‏هاى فلسفى دکتر دینانى امرى محسوس و شایان تأمل است.

دوره ساسانیان از دوره‌های اعتلای هنر و تمدن در ایران پیش از اسلام است. در این دوره جایگاه هنر و هنرمند در مقایسه با دوره‌های پیش از خود، از شکوفایی قابل وصفی برخوردار شد. از جمله هنرهای این دوره، هنر موسیقی است که در دربار پادشاهی و درون جامعه مردم جایگاه به‌سزایی داشته است.

در گذشته، اغلب شهرها و روستاهای ایران دارای فضاهای گردهمایی نظیر شربت‌خانه‌ها بودند که مردم برای گفتگو و استراحت موقت در این اماکن گرد هم می‌آمدند، شربتی می‌آشامیدند و در باب موضوعات محلی روز مذاکره می‌کردند.

به رغم گسست‌های تاریخی و نفوذ فرهنگ‌های بیگانه، تحولات نگارگری ایران از پیوستگی و تداوم نسبی برخوردار بوده است و وجوه اشتراکات صوری و مضمونی فراوانی در آثار دوره‌های مختلف مشاهده می‌شود. نمادگرایی به عنوان یکی از ابزارهای بیان تصویری و انتقال مفاهیم، آثار زیادی از نگارگری ایرانی را در صورت و معنا به هم نزدیک کرده است.

نخستین اشاره فروید[۱] به تبیین نظری پیرامون اسطوره[۲]، در نامه‌ای به ویلهلم فلیس[۳] به تاریخ ۱۲/۱۲/ ۱۸۹۷، مطرح می‌شود، که از اسطوره‌های درون روانی سخن می‌گوید. " ادراک درونی ناآشکار خود دستگاه روانی" به ایلوزیونی[۴] می‌انجامد که "طبیعتا" به بیرون برون فکنده می‌شود و باز نمود درون روان انسان می‌گردد

همان طور که جغرافیای وسیع ایران در درازای تاریخ به‌عنوان اصلی‌ترین مسیر تلاقی فرهنگ‌ها و تمدن‌های جهانی مطرح بوده است و بواسطه چنین جایگاهی به فرش هزار نقش و طرح می‌ماند و ترکیب دلنشینی از اقوام مختلف است، سرزمین آذربایجان نیز در جغرافیای پهناور ایران نقش یک شاهراه را ایفا کرده و به همین دلیل بافت جمعیتی این دیار نیز آمیزه‌ای از گروه‌ها و اجتماعات مختلف است، به طوری که می‌توان سرزمین آذربایجان را نمونه کوچک شده‌ای ازایران بزرگ دانست و حتی آن را «ایران کوچک» نامید.

پروین اعتصامی(متولد 25 اسفند 1285ش / 1906 میلادی – فوت 16 فروردین 1320 ش/ 1941 میلادی) فرزند میرزا یوسف اعتصامی (اعتصام الملک آشتیانی) ابن میرزا ابراهیم مستوفی (اعتصام دفتر) ابن ملاحسن ابن ملا عبدالله ابن ملا محمد علی ابن ملا عبدالعضیم آشتیانی است.

در نسبت میان شریعت و عقل، به مناسبت بزرگداشت دکتر ابراهیمی دینانی اشاره: مراسم بزرگداشت دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی ـ فیلسوف و استاد دانشگاه ـ سه‌شنبه پنجم دی ماه در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برگزار می‌شود. به همین مناسبت انجمن آثار کتابی منتشر کرده که متن حاضر پیشگفتار آن است:

دورۀ فرمانروایی دو ایلخان بزرگ غازان خان و اولجایتو دوران طلایی و درخشان عصر ایلخانی به شمار می رود و با وجود حکومت بیگانگان در سرزمین ایران، از لحاظ تأسیس بنیادهای خیر و حوزه های بزرگ علمی و دارالعلمهای معتبر و اعزاز و اکرام و ترفیه حال علماء و متصوفه و تشویق اهل حرفه و صنعت و رونق تجارت و فلاحت و عمران و آبادی بلاد و اعطای آزادی مذهبی و تأمین رفاه مردم و وضع قوانین مفید و مترقی در مسیر تنظیم روابط اجتماعی و اقتصادی و تعدیل مظالم دیوانی و طبقاتی از ادوار استثنایی و منحصر بفرد در تاریخ میهن ما محسوب می شود. جلوس این دو سلطان بر تخت سلطنت بی تردید حد فاصلی بین دو دوره مشخص عصر مغول بلکه نقطه عطفی در تاریخ ایران به شمار می رود.