گفتگو

این پرسش از دیدگاه انسان شناسی جدید، پرسش ساده ای نیست و بسیار مناقشه برانگیز است. در حقیقت تا مدتهای بسیار زیادی یعنی تا نیمه قرن بیستم تصور بیشتر این بود که رابطه انسان و طبیعت یک رابطه «گسستی» است یعنی انسان با ابزرا ساز شدن و زبان از طبیعت «بریده» و مرز روشنی میان آنها وجود دارد. اما داده های مختلف بوم شناختی، رفتار شناسی جانوری، عصب شناسی روانی، باستان شناسی و البته انسان شناسی

پیر مرد با قامتی بلند، دست هایی کشیده و چشم هایی که در تاریخ جاگذاشته بود. روبه رویم ایستاد. او برجسته‌ترین شخصیت فرهنگی -تاریخی روزگار ما بود و من در برابر سایه بلند چشم‌های مهربانش، کلمه های محبت را کم آورده بودم. در 21 تیر 1392 می‌توانستم او را تاریخ زنده ایران بخوانم؛ اسطوره زنده «کرمان» و ناموس ادبیات تاریخی - فرهنگی ایران. او نمایه ای بود از تمدن «جیرفت» و نشانه ای از هشتاد و اندی سال، کار دقیق و ظریف فرهنگی آن هم با تاریخی سخت خوان و دشوار که جز دستان و اندیشه او آن را تحلیل و تحقیق و پژوهش نمی‌توانسته است.

سروش دباغ با اینکه در حوزه فلسفه اخلاق کار می‌کند و دلمشغول تفکر درباره دین و بویژه نسبت دین با اخلاق در جهان جدید است، به سهراب سپهری نیز علاقه‌ای عمیق دارد و در میان شاعران نوپرداز ایرانی، بیش از آنکه مجذوب شاملو و فروغ و اخوان باشد، دچار دنیای نازک و غمناک سهراب است.

ریاست پژوهشکده اسلام و غرب مالزی با تأکید بر ضرورت تعامل ایران و عربستان در کاهش خشونتهای ضدشیعی، ماهیت وقایع امروز جهان اسلام را غیرعقیدتی خواند و گفت: دستگاه دیپلماسی در سطح مقامات عالی مربوطه باید تلاش بیشتری را در این زمینه انجام دهد و کسانی مثل آقای دکتر ولایتی که ارتباط خوبی با دولتمردان گذشته برخی کشورهای دارند و یا آقای دکتر ظریف که وجاهت خوبی در جهان دارند باید ارتباطات گسترده تری ایجاد کنند.

»رفتار موقر، برخورد احترام برانگيز، لبخند مليح و كلام حساب شده» اينها بارزترين ويژگي هاي دكتر «ضيا ءموحد» است، شاعر و منطق دان زاده اصفهان. نوع شعرش منحصر به فرد است، از دهه 40 تاكنون مي نويسد، حضور چشمگيرش از حلقه و سپس «جُنگ اصفهان» آغاز مي شود و چاپ شعرهاي اوليه اش در آن جنگ دهه چهلي. از او تاكنون مجموعه شعرهايي نظير «نردبان اندربيابان»، «مشتي نور سرد»، «غراب هاي سفيد» و... همچنين دو كتاب «شعر و شناخت» و «ديروز و امروز شعر فارسي» در حوزه نقد و تحليل ادبي به انتشار رسيده است.

تازه‌ترین مجموعه‌داستان رضا جولایی با نام «برکه‌های باد»، که از طرف نشر آموت منتشر شده است داستان‌هایی را دربرمی‌گیرد که هم متفاوت از شیوه داستان‌نویسی مرسوم سال‌های اخیرند و هم متفاوت از داستان‌های قبلی خود او. از بین 14 داستان این مجموعه، تنها خود داستان «برکه‌های باد» برگرفته از تاریخ و در پیوند با کارهای قبلی جولایی است و دیگر داستان‌های مجموعه در فضایی متفاوت از شیوه داستان‌نویسی او نوشته شده‌اند.

«سازمان اسناد ملی» 17اردیبهشت‌ماه سال 93، 44ساله می‌شود؛ سازمانی که به موجب قانون، هدف از تشکیل آن گردآوری اسناد رسمی و غیررسمی برای استفاده مورخان و پژوهشگران و حتی برنامه‌ریزان فرهنگی است؛ موضوعی که رییس تازه سازمان اسناد و کتابخانه ملی نیز بر آن تاکید دارد و معتقد است آینده‌پژوهی یا برنامه‌ریزی برای آینده بدون مطالعه تاریخ که بخشی از آن را اسناد ملی تشکیل می‌دهد ممکن نیست. رضا صالحی‌امیری که برای وزارت ورزش‌وجوانان نتوانست رای‌اعتماد مجلس را به‌دست بیاورد چندماهی هست که در ساختمان «زیگورات»شکل کتابخانه ملی ایران در تپه‌های عباس‌آباد مستقر شده است. او معتقد است که در سال‌های گذشته «سازمان اسناد ملی» نتوانسته جایگاه واقعی خودش را به دست بیاورد. یکی از این دلایل شاید موضوع سازمان‌هایی است که به‌طور موازی در حوزه اسناد فعالیت می‌کنند و به گفته رییس سازمان اسناد و کتابخانه ملی قرار است در تشکیلات ستادی به نام مهتاپ ساماندهی شوند.

علی مطهری راه پدر رفته و سبک و سیاق آزادمنشی را در همه جا رعایت می‌کند. سالروز ترور شهید مطهری از سوی گروه فرقان فرصتی برای بازخوانی شهادت استاد مرتضی مطهری است؛ روزی که در تقویم ایران «روز معلم» نام گرفته. گفت‌وگو با او در مرور نوشته‌ها و آثار پدر بر مقاله «مشکل اساسی در سازمان روحانیت» متمرکز است و برخی مواضع انتقادی شهید مطهری نسبت به دکتر علی شریعتی

گفت‌وگوی منتشر نشده تسنیم با مرحوم لطفی یاسر شیخی یگانه: خرداد 1392 بود. باید راس ساعت 11 در آوای شیدا حاضر می‌شدیم. از یک هفته پیش پرسش‌ها را در چند صفحه و چند موضوع مشخص کرده بودم. خوب می‌دانستم که برای گفت‌و‌گو با یکی از بهترین تارنوازان موسیقی ایرانی باید با دستِ پر رفت. از اطرافیانش شنیده بودم که در بحث موسیقی با کسی شوخی ندارد. محمد رضا لطفی ما را به دفتر کارش برد. صحبتمان را آغاز کردیم. گفت‌و‌گو را با سه موضوع پیش بردیم. آن زمان تازه ساز «تار» به نام کشور آذربایجان ثبت شده بود. به همین دلیل مهم‌ترین بخش از پرسش‌هایم را به این ساز اختصاص دادم تا با «تار»، از دیدگاه قلندرِ نوازندگان این ساز آشنا شویم. محمد رضا لطفی با صبر و حوصله و البته گاهی طنزی رندانه به پرسش‌هایمان پاسخ داد. گفت‌و‌گویی که قرار بود در 45 دقیقه تمام شود، نزدیک به 2 ساعت طول کشید.

به اعتقاد برخی، فرهنگ مستعارنویسی پیشینۀ طولانی مدتی دارد و بسیاری استفاده از تخلص را معنای دیگری برای مستعارنویسی قلمداد کرده اند. استفاده از نام مستعار در مطبوعات ایران از همان آغاز که روزنامه به معنای مدرن شکل گرفت جای خود را در میان مولفان باز کرد.