گفتگو

شاید در نگاه نخست عجیب بنماید كه دكتر كریم مجتهدی استاد قدیمی فلسفه در دانشگاه تهران كه سال‌ها فلسفه فیلسوف خردگرای مدرنیته، كانت را تدریس كرده، اثری درباره داستایوفسكی بنویسد. اما كتاب ایشان با عنوان «آثار و افكار داستایوفسكی» نشان از تسلط استادانه بر نوشته‌ها و اندیشه‌های رمان‌نویس نابغه روس است. دكتر مجتهدی در مقدمه كتا‌ب درباره شخصیت‌های آثار داستایوفسكی نوشته «هیچ یك از‌ نویسندگان به اندازه داستایوفسكی به سرنوشت قهرمان‌های خود نه الزاما از نظرگاه نوعی كلام فلسفی بلكه به نحو ماورایی نگاه نكرده و ابعاد غیرمادی آنها را تا این اندازه در نظر نداشته‌اند».

سال گذشته انتشارات آمه کتاب «امپراتوری فراموش‌شده» را منتشر کرد. این کتاب با زیرعنوان «جهان پارسیان باستان» توسط جان کرتیس و نایجل تالیس ویراستاری شده و به کوشش فرخ مستوفی منتشر شد و همزمان ترجمه دیگری نیز از همین کتاب با ترجمه خشایار بهاری از سوی نشر فرزان به بازار آمد. به بهانه ترجمه این کتاب گفت‌وگویی داشتیم با فرخ مستوفی.

دکتر نصرت الله رستگار پژوهشگر بازنشسته انستیتوی ایران شناسی آکادمی علوم اتریش است که سال های زیادی در آکادمی علوم اتریش و در زمینه ایران شناسی و به خصوص شاهنامه کار کرده است. مرکز پژوهشی میراث مکتوب گفت و گویی در خصوص فعالیت های ایشان پیرامون شاهنامه انجام داده است. متن کامل آن را در ادامه می خوانید.

نمایش فیلم «ظهور یک امپراتوری» که به نبرد جنگجویان اسپارت در برابر حملات سپاه خشایارشاه پادشاه هخامنشی اختصاص یافته است بهانه گفتگو نشریه با آقای ماکرویاناکیس استاد تاریخ یونان گردید که متن کامل این گفتگو را می‌خوانید:

این پرسش از دیدگاه انسان شناسی جدید، پرسش ساده ای نیست و بسیار مناقشه برانگیز است. در حقیقت تا مدتهای بسیار زیادی یعنی تا نیمه قرن بیستم تصور بیشتر این بود که رابطه انسان و طبیعت یک رابطه «گسستی» است یعنی انسان با ابزرا ساز شدن و زبان از طبیعت «بریده» و مرز روشنی میان آنها وجود دارد. اما داده های مختلف بوم شناختی، رفتار شناسی جانوری، عصب شناسی روانی، باستان شناسی و البته انسان شناسی

پیر مرد با قامتی بلند، دست هایی کشیده و چشم هایی که در تاریخ جاگذاشته بود. روبه رویم ایستاد. او برجسته‌ترین شخصیت فرهنگی -تاریخی روزگار ما بود و من در برابر سایه بلند چشم‌های مهربانش، کلمه های محبت را کم آورده بودم. در 21 تیر 1392 می‌توانستم او را تاریخ زنده ایران بخوانم؛ اسطوره زنده «کرمان» و ناموس ادبیات تاریخی - فرهنگی ایران. او نمایه ای بود از تمدن «جیرفت» و نشانه ای از هشتاد و اندی سال، کار دقیق و ظریف فرهنگی آن هم با تاریخی سخت خوان و دشوار که جز دستان و اندیشه او آن را تحلیل و تحقیق و پژوهش نمی‌توانسته است.

سروش دباغ با اینکه در حوزه فلسفه اخلاق کار می‌کند و دلمشغول تفکر درباره دین و بویژه نسبت دین با اخلاق در جهان جدید است، به سهراب سپهری نیز علاقه‌ای عمیق دارد و در میان شاعران نوپرداز ایرانی، بیش از آنکه مجذوب شاملو و فروغ و اخوان باشد، دچار دنیای نازک و غمناک سهراب است.

ریاست پژوهشکده اسلام و غرب مالزی با تأکید بر ضرورت تعامل ایران و عربستان در کاهش خشونتهای ضدشیعی، ماهیت وقایع امروز جهان اسلام را غیرعقیدتی خواند و گفت: دستگاه دیپلماسی در سطح مقامات عالی مربوطه باید تلاش بیشتری را در این زمینه انجام دهد و کسانی مثل آقای دکتر ولایتی که ارتباط خوبی با دولتمردان گذشته برخی کشورهای دارند و یا آقای دکتر ظریف که وجاهت خوبی در جهان دارند باید ارتباطات گسترده تری ایجاد کنند.

»رفتار موقر، برخورد احترام برانگيز، لبخند مليح و كلام حساب شده» اينها بارزترين ويژگي هاي دكتر «ضيا ءموحد» است، شاعر و منطق دان زاده اصفهان. نوع شعرش منحصر به فرد است، از دهه 40 تاكنون مي نويسد، حضور چشمگيرش از حلقه و سپس «جُنگ اصفهان» آغاز مي شود و چاپ شعرهاي اوليه اش در آن جنگ دهه چهلي. از او تاكنون مجموعه شعرهايي نظير «نردبان اندربيابان»، «مشتي نور سرد»، «غراب هاي سفيد» و... همچنين دو كتاب «شعر و شناخت» و «ديروز و امروز شعر فارسي» در حوزه نقد و تحليل ادبي به انتشار رسيده است.

تازه‌ترین مجموعه‌داستان رضا جولایی با نام «برکه‌های باد»، که از طرف نشر آموت منتشر شده است داستان‌هایی را دربرمی‌گیرد که هم متفاوت از شیوه داستان‌نویسی مرسوم سال‌های اخیرند و هم متفاوت از داستان‌های قبلی خود او. از بین 14 داستان این مجموعه، تنها خود داستان «برکه‌های باد» برگرفته از تاریخ و در پیوند با کارهای قبلی جولایی است و دیگر داستان‌های مجموعه در فضایی متفاوت از شیوه داستان‌نویسی او نوشته شده‌اند.