اخبار

داود دشتبانی: موضوع قومیت در تاریخ معاصر ما از مباحث مطرح و چالش برانگیز بوده که در عین حال آنگونه که شایسته است مورد توجه قرار نگرفته و بیش از آنکه موضوع تحقیقات و بررسی های علمی و بی طرفانه باشد دستاویزی برای رقابت ها و منازعات سیاسی قرار گرفته است که نمونه روشن آن را می توان در سالهای ابتدایی پس از انقلاب مشاهده کرد.

کتاب «نقد باورهای مغرب‌زمین» که به نظریات اسلاوی ژیژک می‌پردازد با ترجمه کیوان آذری منتشر شده است. به گفته مترجم، این کتاب نگرش‌های کسی است که به «خطرناک‌ترین فیلسوف در غرب» شهرت دارد و تلاش می‌کند تمام شالوده‌های اعتقادی مغرب‌زمین را در هم بشکند.

مفهومِ جامعه‌شناسی مردم‌مدار رهاورد «مایکل بوراووی» (Maichael Buraw) جامعه‌شناس انگلیسی‌الااصل امریکایی است، کسی که خود می‌گوید مسأله‌اش جامعه‌شناسی امریکا و مسائلی است که این جامعه‌شناسی به آن مبتلا است. آسیب جامعه‌شناسی امریکا این است که بسیار حرفه‌ای و تخصصی است. از این رو، این جامعه‌شناسی بیشتر با خودش گفت‌وگو می‌کند یعنی یک جامعه‌شناسی بسته است. بر این پایه است که بوراووی می‌کوشد جامعه‌شناسی را به بیرون منتقل کند و حوزه آگاهی را به بیرون آکادمی بکشاند.

روزگاری در تپه‌های دارآباد تهران به‌دلیل فعالیت مسلحانه علیه سلطنت پهلوی بازداشت و محکوم به اعدام شده بود؛ امروز در همان مکان یکی از بزرگ‌ترین نهاد‌های فرهنگی ایران را پایه‌گذاری کرده است و از مناسبات حاکم بر دنیای نوین سخن می‌گوید. سیدکاظم موسوی‌بجنوردی فرزند آیت‌الله سیدحسن بجنوردی و برادر آیت‌الله سیدمحمد موسوی‌بجنوردی را بیشتر به‌دلیل فعالیت‌های فرهنگی و اصلاح‌طلبانه‌اش می‌شناسند.

سید فرزام حسینی: «غاد السمان» شاعره سوریایی – متولد دمشق- تمام عمرش را، تا همین حالا كه زنده است، از عشق و آزادی نوشته است. السمان اهل سوریه، گرچه به قول خودش در تبعید پاریس به سر می‌برد و سقف آسمانش از آهن است، اما دل در گرو جهان عرب دارد و رویای سوریه‌ای آزاد را در سر می‌پروراند. السمان شاعری كه كلماتش متعهد به آزادی اعراب است، حتی گاهی كه از عشق می‌سراید، «عاشق آزادی» است و دمی از حقوق ملت عرب و فلسطین كوتاه نمی‌آید. السمان را به نوعی می‌توان جزو شاعران «مقاومت» دسته‌بندی كرد، در كنار شاعر بزرگی همچون «محمود درویش».

در بخش نخست این مطلب، دیدیم که دست یافتن به محتوای ذهن و اندیشه مردمان باستان امری است محال، چون برای کسب اطلاع درمورد آن منبعی در اختیار نداریم جز بخشی – شاید بسیار اندک – از فرآورده های فرهنگی تولیدشده با استفاده از آن محتوا. فرآورده های پیش روی ما، مثلن یک لنگه پای تقدیمی یا یک گلدان آتنی که روی آن تصویر موجودی بالدار نقش بسته، هرچند زمینه ای غنی و گسترده برای ژرف اندیشی و گمانه زنی به دست می دهند اما، مثلن به نسبت سفال همان گلدان که قابل تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی است، واقعیت های بسیار کمتری درمورد چند و چون پیدایش و سرگذشت خود در اختیار می گذارند. نوشته های گذشتگان درباره این گونه فرآورده ها نیز، با تمام مزیت هایی که در خود دارند، اغلب بیش از آن که روشنگر باشند بحث انگیز از آب درمی آیند.

…‎می‌پسندم که در آغاز یک مسمط از ملک الشعرای بهار در این فراز آورم که تاثیر‎ ‎فروردین و آخر زمستان و بوی بهار و نشاط شکوفه‌ها و ابر و آب و نغمه هزار و‎ ‎جنبش شگفت طبیعت در شعرش به وضوح و شوریدگی، خودنمایی می‌کند‎:

بحث ما راجع به تأدیب و تربیت بود. عرض شد اگر شخصی بخواهد دیگری را مؤدّب به آداب الهی کند، باید قبل از آن خود را در تمام ابعاد وجودی (عقلی، نفسی، جوارحی و…) مؤدّب نماید. در بحث «تأدیب قلب» گفتیم: انسان باید قلبش را به «ادب الهی»، ادب کند؛ یعنی اجازه ندهد «حبّ ماسوی الله» در آن نفوذ کند و اگر چیزی از این محبت در قلب وجود دارد، باید آن را «تخلیه» نماید.

راجر بيكُن، فيلسوف و مدرس معروف انگليسي در 11 آوريل سال 1214م در انگلستان به دنيا آمد. او سپس در دانشگاه‏هاي آكْسْفورد انگلستان و پاريس به تحصيل و سپس تدريس پرداخت. بيكن از آن پس به عنوان كشيش به خدمت مشغول گرديد. او در اين زمان در زمينه علم كيميا مطالعاتي نمود و دريافت كه چگونه مي‏توان باروت ساخت.

نيكولا بوالو دِسپرو، شاعر و منتقد برجسته فرانسوي در 27 اوت 1636م در پاريس به دنيا آمد وي در ابتدا در رشته حقوق فارغ التحصيل شد و به وكالت دعاوي پرداخت. اما به زودي از اين شغل دست كشيد و بر حسب ذوق و استعداد خويش راه ادبيات را در پيش گرفت و به سرودن شعر و نقد هنري و هجو پرداخت.