«شما بیشتر از خود ما به فکر ترویج فرهنگ ما در جهان هستید.» این جملهای است که رسول درسخوان عضو شورای شهر تبریز در دیدار با جیمز ویسکات به او گفت. ویسکات محقق، پژوهشگر و استاد دانشگاه امآیتی ایالات متحده آمریکا به دعوت جمعی از استادان و دانشجویان دانشگاه تبریز به ایران آمد تا ضمن بررسی وضعیت باغهای شهری و همچنین بازدید از دریاچه ارومیه در دانشگاه امآیتی در این مورد کارگاه برگزار کند. ویسکات افزون بر شهرسازی، در رشتههای معماری و جغرافیا تحصیلات آکادمیک دارد و در کشورهای هند و پاکستان سالهای زیادی را برای پژوهش روی آب سپری کرده است. وقتی از او پرسیدیم چرا در این رشتهها تحصیل کرده،گفت: من شهرساز هستم، وقتی به کویت و امارات رفتم فهمیدم که باید از جغرافیا اطلاعات داشته باشم، وقتی به مشکلات بیآبی برخوردم تازه فهمیدم که روی مسائل بنیادی مثل آب هم باید مطالعه کنم.
هترا شهری باستانی در استان نینوای عراق در میانه راه بغداد و موصل و در منطقه بین رودهای دجله و فرات است که زمانی در نزدیکی پایتخت آشور باستان قرار داشت. در این شهر باستانی میشد سه نوع معماری از تمدن ایرانی، یونانی و رومی را دید. هترا یکی از معدود آثار به جا مانده از دوران اشکانی بود. سرستونها و سنتوری یونانی به جا مانده در این بنا میتوانست نشانه صلح ایران و یونان و تاثیرپذیری اشکانیان از فرهنگ یونانی باشد.
سهراب سپهری اکنون گرانقیمتترین هنرمند ایرانی است؛ نقاش تحصیلکردهای که به گفتهی دوستانش از همان جوانی تابلوهایش خریدار داشتند. این چهرهی دوستداشتنی معاصر بیشتر به خاطر شعرهایش مشهور است تا نقاشیهایی که چند سال برای آنها درس خواند، سفر رفت و نمایشگاه گذاشت.
شهر ویرانه پالمیرا بر میانه صحرای سوریه نشسته است. این شهر یک زمانی توسط درختهای خرما محاصره شده بود و برای قرنها توقفگاه کاروانها در مسیر جاده ابریشم بود. این شهر مرکز ثروت و تجارت بود. به مرور دوران طلایی به پایان رسید و این شهر زیر ریگ و خاک شد. بعدها این منطقه حفاری شد و ویرانههای این شهر در سال 1980 در فهرست میراث جهانی جای گرفت. پالمیرا یا تدمر را اشکانیان در زمان حکومت وسیع خود که تا صحرای شامات گسترده شده بود بنا کردند ولی خیلی زود به دلیل حملههای رومیان این شهر از خاک ایران جدا شد و در اختیار رومیان قرار گرفت.
به منظور کاهش تخریبهای ناشی از خشکی دریاچه ارومیه که منجر به بروز مشکلات فراوانی از جمله وقوع طوفانهای نمکی خواهد شد، کاشت یک میلیون نهال در اراضی اطراف این دریاچه بینالمللی که این روزها شرایط مساعدی ندارد، پاییز امسال شروع میشود.
با بررسی ریشههای پیدایش و سیر تکوینی و تکاملی سازها در هر قوم و ملتی -که مبحث مهم کرونولوژی سازها را در برمیگیرد- ناخودآگاه با تاریخ تمدن، دیرینه فرهنگی، آداب و رسوم اجتماعی و روحیات آن قوم و ملل آشنا شده و تبادلات و تعاملات فرهنگی هنری آنها بیش از پیش آشکار خواهد شد. بررسی تاریخ موسیقی یک قوم، در حقیقت بررسی تاریخ تمدن و فرهنگ آن قوم بوده و بیتردید، «تکامل سازها بر تاریخ فرهنگ ملل مبتنی است.» (مسعودیه، محمدتقی- مبانی اتنوموزیکولوژی- ص 227) در ملل متمدن و پیشرفتهتر، مختصات تصویری ساز و آلات و اساساً نظام ساختار حاکم بر موسیقی آنها تکامل یافته و پیچیدهتر است. این پیچیدگی در سازهای ایرانی در نهایتِ سادگی است.
دکتر یوسف اباذری، برادر و همکار دانشگاهی بزرگوارم و استاد دردمند و برجستة جامعهشناسی کشور، در هفتم اردیبهشت ماه امسال، در همایش «هشت دهه علوم اجتماعی در دانشگاه تهران» به ظاهر حملاتی را به فلسفه داشتند و اظهار کردند که چگونه فلسفه و تلاش به منظور کشف یا برساخت مقولات تازه، در کنار روانشناسی، جامعهشناسی تجربی را به حاشیه راندهاست.
مسعود بُربُر: «ای الهه من! هر کس نقش مرا خراب کند یا اسم مرا پاک نماید، و اسم خود را به جای آن بنویسد، به بنایی که من در اینجا ساختهام وارد شود و پیشکشها را برای خود بر دارد و این هدایای مقدس را سرقت کند، او را به نفرین خدای هومبان الهه کریشا سرور مقدس که آب و زمین را آفریده است دچار گردان و در اینجا از دعای خیر و شفاعت الهه پارتی این مادر خوب خدایان بینصیبش گردان و نسل او را در زیر آفتاب و ماه مقطوع کن تا فرزندی از او به جهان نیاید.»
محسن آزموده|از ميانه سده نوزدهم و حتي پيش از آن يعني از زماني كه مواجهات ما با فرهنگ و تمدن جديد در سطوح مختلف سياسي، فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي اجتنابناپذير شده، به وضوح شاهد تكاپويي در ذهن و ضمير انديشمندان و اهالي فكر و انديشه ايران هستيم كه هر يك به نحوي از انحا و با رويكردها و رهيافتهاي گوناگون درباره علل عقبماندگي ما و چرايي وضعيت ايران ميپرسند و متناسب با پيشينه و نحوه تقربشان به موضوع، پاسخ يا پاسخهايي به اين پرسش بنيادين ارايه ميكنند.
«محمدرضا درویشی»- آهنگساز و پژوهشگر موسیقی- اینها را در افتتاحیه جشنواره موسیقی آیینهدار گفت تا ضرورت و اهمیت جشنواره «آیینهدار» را كه دبیریاش را برعهده دارد، یادآور شود. او میگوید: اگر جشنوارههای اینچنینی وجود نداشتند، آخرین نفسهای موسیقی نواحی خاموش میشد یا از بین میرفت.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید