گفتگو

دوستی جلال‌ستاری، مترجم و پژوهشگر با رضا سیدحسینی هر چند به گذشته‌های دور و پیش از انقلاب بر می‌گردد و منحصر به همان ایام می‌شود اما ستاری از آن دوران به خوبی یاد می‌کند و صادقانه، دوستی‌ با سیدحسینی را به آثارش ترجیح می‌دهد.

کامران فانی، مترجم و نسخه‌پژوه مطرح معتقد است کتاب «مکتب‌های ادبی» رضا سیدحسینی، کتاب دوران‌سازی بود زیرا نسل جوان آن روزگار را با ادبیات غرب، سبک‌ها و مکتب‌ها و جریان‌های شاخص قرن آشنا کرد و روی چند نسل از نویسندگان و منتقدان جدی ادبیات تاثیرغیر قابل‌انکاری گذاشت.

اهل طالقان است. گویی صفا و مناعت طبعش را از موطنش وام گرفته است. 1321 به دنیا آمد و از آن زمان ‌که دیپلمش را در سال 1342 از دبیرستان مروی گرفت به تحصیل، تألیف و تدریس پرداخت. شاید آنچه او را از همقطارانش متمایز می‌کرد، گذر از بن‌بست‌ها و اصرار بر علایقش بود. از این رو در چندین شاخه همچون ادبیات، جامعه‌شناسی، مدیریت، ارتباطات و... حرف‌ها برای گفتن دارد و از جمله کسانی است که دانشی میان رشته‌ای را به نام خود ثبت کرد تا آنجا که او را «پدر مدیریت رسانه» لقب داده‌اند. به سراغ دکتر علی اکبر فرهنگی، ‌استاد بازنشسته دانشگاه تهران و مدیرفعلی گروه رشته مدیریت رسانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، رفتیم تا از سال‌های دانشجویی‌اش، دغدغه‌ها و مسیر احتمالاً پرتلاطمی که طی کرده، جویا شویم. آنچه در ادامه می‌آید، ماحصل این گپ و گفت است که می‌خوانید.

نسبت فلسفه و تئاتر از آغاز تاریخ فلسفه مشهود و درعین‌حال پرتنش بوده است. رساله‌های افلاطون فرمی تئاتری داشتند و گفت‌وگوهای سقراط با معاصران خویش را با معیارهای امروزی به‌سختی می‌توان رساله‌هایی فلسفی به‌شمار آورد. از سوی دیگر، تئاتر نیز همواره فیلسوف را به سخره گرفته و شیوه غالب برای نمایاندن او در تئاتر کمدی بوده است.

توجه به مباحث حقوق بین‌الملل یكی از مهم‌ترین موضوعات جهان امروز است كه متخصصان این امر سعی دارند از دیگر موضوعات و روش‌ها و رشته‌های مطالعاتی دیگر برای اجرای دقیق‌تر حقوق بین‌الملل بهره ببرند. یكی از این روش‌ها استفاده از منابع و متون اسلامی برای قوام و دوام بیشتر حقوق بین‌الملل است. چرا كه بیش از 40 كشور جهان با مبانی اسلامی حكومت می‌كنند و در دنیای امروز نیز نیاز است كه اصول حقوق بین‌الملل با اصول تعالیم یا فلسفه اسلام سازگاری داشته باشد.

همانطور که می دانید مولفان برای این که اثرشان را به چاپ برسانند، باید قراردادی را با ناشران امضا کنند. در اغلب موارد مولفانی که با ما (اهالی رسانه) مصاحبه کرده‌اند از متضرر شدن منافعشان در این قراردادها گله‌مند هستند و ابراز ناراحتی می کنند که در این قراردادها، بیشتر کفه ترازو به سمت ناشران است.

پاتریک مودیانو، نویسنده فرانسوی پس از ماه ها رایزنی به عنوان صدو هفتمین برنده جایزه نوبل ادبیات معرفی شد. مودیانو را اهالی داستان به خوبی با ترجمه های مترجمان ایرانی می شناسند...

گروه تندروی داعش جنایت‌های زیادی را در خاورمیانه مرتكب شده است كه سیاست رسانه‌یی آنها بر آن بود كه جنایت‌شان را لحظه به لحظه در رسانه‌ها منتشر كنند تا رعب و وحشت بیشتری را در دل مردم بیندازند و به زعم خودشان بیشتر پیشروی كنند. آنها داعیه «دولت اسلامی عراق و شام» را داشتند اما سلاح شان خون اسلام را بر زمین می‌ریخت و در برابر مساله اصلی دنیای اسلام یعنی فلسطین، تلویحا طرف اسراییل را گرفت و كشتار مسلمانان بی‌گناه را به دفاع از مردم غزه ترجیح داد. حالا آش آنقدر شور شده است كه صدای غرب هم درآمده و بعد از روزهای خونین بسیار در سوریه، عراق و كردستان، نیروهای غربی برای مقابله با داعش دست به كار شده‌اند. علیرضا صدرا، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران معتقد است داعش برآمده از مثلث صهیونیسم جهانی، استكبار جهانی و ارتجاع منطقه‌یی است.

پرداختن به مبانی نقد ادبی و کنکاش در تحولات و اتفاقاتی که در بطن شعر شاعران می‌افتد؛ چه شاعران پیشین باشد و چه شاعران امروزی، البته که برای پیشرفت و تعالی شعر ما امری ضروری است؛ اما این هم مهم است که بدانیم این سیر پیشرفت، چه کم و کیفی دارد؛ یعنی کجا بودیم، الان کجاییم و این – به قول قدیمی‌ها- قافله به کدام سمت و سو می‌رود. این دانش، خصوصا در باز‌شناسی تاثیر و تاثر شعر مدرن و پیشرو نسبت به جامعه و از سوی دیگر؛ مسیرِ درستی که باید در آن پیش برود، بسیار مهم است. یکی از بارزه‌های اهمیت در این شناخت، درک شرایط بازار نشر شعر است.

احمدرضا طهوری، ناشر «هشت‌کتاب» سهراب سهپری درباره حسن رفتار این شاعر می‌گوید: مردی بود که بسیار ساکت و آرام می‌آمد و همان‌طور ساکت و آرام می‌رفت. هیچ‌وقت ندیدم که خودنمایی بکند یا به‌صورتی وارد فروشگاه شود که نوعی اعلام حضور باشد. به‌وضوح می‌دیدم و دقیقاً یادم هست که از گوشه‌ای وارد می‌شد و در گوشه‌ای می‌ایستاد، کارش را انجام می‌داد و از گوشه‌ای خارج می‌شد.