اخبار و گزارش

جهانی‌سازی تمدن غرب طی دو قرن گذشته و صدور سبک زندگی، اندیشه و نظامات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی غرب به جهان اسلام تاثیرات فراوانی بر جوامع اسلامی به صورت عام و بر حوزه‌های علمیه به صورت خاص گذاشته است. یکی از این تاثیرات جاری‌کردن سیل جدیدی از موضوعات و سوال‌های جدید به سوی حوزه‌های علمیه بود که درنتیجه منجر به شکل‌گیری جریانی نوگرا در حوزه‌های علمیه شد.

صفحه اول روزنامه های امروز سه شنبه 5 دی

داوود حسینی، مدرس دانشگاه درباره کتاب «فساد آکادمیک» گفت: این کتاب به موضوع تحلیل روایت کنشگران دانشگاهی درباره فساد می‌پردازد و می‌توان گفت این نخستین اثری است که با تحلیل روایت به فساد آکادمیک پرداخته است.

4 دی‌ماه برابر با 25 دسامبر ولادت حضرت عیسی(ع) است. در این گزارش دیدگاه ادیبان و تاریخ‌پژوهان ایرانی را با بهره‌گیری از کتاب‌هایی که در این باره نوشته‌اند بررسی کرده و نکته‌هایی را بیان کرده‌ایم.

عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان این مطلب که کشور از لحاظ بودجه در شرایط انقباضی به سر می‌برد بر لزوم توجه به اهمیت و نقش بسزای کتابخوانی در توسعه اجتماعی ملت‌ها تاکید کرد و گفت: کتابخوانی مادر و مبدا توسعه تمدنی جوامع محسوب می شود.

رضا داوری‌اردكانی، رییس فرهنگستان علوم با تاكید بر اینكه «هرگز داعیه مواجهه با غرب نداشته‌ام» گفت: «من طی سال‌ها مدرنیته را نقد كرده‌ام و هنوز هم به این نقد می‌اندیشم زیرا فكر می‌كنم كار فلسفه معاصر نقد است.»استاد فلسفه دانشگاه تهران در گفت‌وگویی با وب‌سایت «فرهنگ امروز» به برخی سوالات انتقادی در سیر تحولات فكری‌اش پاسخ داده كه بخش‌هایی از آن را می‌توانید در زیر بخوانید.

سال 1385 زمانی كه دانشجوی گروه فلسفه دانشگاه تهران بودم، در دانشكده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران هنوز می‌شد حضور استادانی چون محمدرضا شفیعی‌كدكنی، محسن جهانگیری، محمد‌ابراهیم باستانی‌پاریزی و جلیل تجلیل را درك كرد؛ نام‌هایی بزرگ از نسل دوم استادان دانشگاهی ایران كه حضورشان در این نماد آموزش عالی ایران همچون پشتوانه‌ای برای جوانانی تلقی می‌شد كه نخستین گام‌های تحصیلی خود را بر می‌داشتند.

تازگی نشر نوپای «بان» (تأسیس 1395) کتابی با نام «وزن چیزها؛ فلسفه و زندگی خوب» نوشته جین کازز را با ترجمه مترجم شهیر ایرانی، عباس مخبر راهی بازار نشر کرده است. این کتاب که به پیشنهاد خشایار دیهیمی برای ترجمه انتخاب شده است، با وجود نام اندکی پرطمطراق خود، شبیه آن دسته کتاب‌هایی است که دیگر نشر نوظهور ایران، «گمان» (تأسیس 1391) طی چند سال اخیر با نام «تجربه و هنر زندگی» به چاپ رسانده است و هدف کلی آنها را می‌توان تلاش برای فهم فلسفی امور و تجربه‌های روزمره زندگی انسان‌ها و طی طریق در مسیر اندیشیدن انسان به مقولاتی دانست که چه‌بسا بسیاری آنها را نه چندان مهم یا بدتر از آن، مبتذل می‌دانند.

ردی با محاسن سپید و نگاه غمگین و ردایی بلند بر تن و پاپوش‌هایی پاره بر پا و زنجیری بر گردن؛ این تصویری به شمار می‌آید که از حاج سیاح، جهانگرد ایرانی تاریخ معاصر ثبت شده است. او گاه در کنار میرزارضا کرمانی دیده می‌شود؛ همان شورشی پرآوازه که ناصرالدین‌شاه را به سود رعیت‌ها ترور کرد. این همنشینی گویا از آن‌رو بوده است که حاج سیاح نیز در روزگاری از زیست و تکاپوهای سیاسی و فکری خود کوشیده بود یک منتقد باشد و از همین‌رو زمانی را در تبعید گذراند. پاره‌ای تاریخ‌پژوهان البته با این رویکرد او بسیار منتقدانه رویارو شده‌اند. علی دهباشی در مقدمه سفرنامه حاج سیاح که بخشی از این رویکرد تند منتقدانه را در برابر کارنامه سیاسی و فکری حاج‌سیاح دربرمی‌گیرد، در روایت زندگی او می‌نویسد «محمدعلی سیاح (تولد ١٢١٥ مرگ ١٣٠٤ هجری شمسی) نزدیک صد‌سال زندگی کرده، و بیست‌سال از عمر را خارج از ایران بوده است.

خانواده در فرهنگ و تاریخ ایران، جایگاهی مهم به خود اختصاص داده است. توجه به حفظ و تداوم ساختار خانواده، یک سنت پایدار در فرهنگ ایرانی به شمار می‌آید که استواری جامعه را در دوره‌های گوناگون و از پس گزندهای روزگار تداوم بخشیده است. بخشی از ماندگار فرهنگ ایران در گذر روزگار پرحادثه، به حضور خانواده در جامعه بستگی داشته است. امروز از دریچه یک گزارش تصویری با عکس‌هایی فوق‌العاده به تاریخ می‌رویم تا اهمیت خانواده و حضور اعضای آن در کنار یکدیگر را به تصویر کشیم.