اخبار و گزارش

به‌یک معنا، هر جامعه لایق همان هنری است که دارد، یکی به‌این دلیل که آن هنر را دوست می‌دارد یا تحمل می‌کند، و دیگر به‌این دلیل که هنرمندان، که اعضای همان جامعه‌اند، آثارشان را مطابق با نوع خاص مناسباتی که با آن جامعه دارند خلق می‌کنند. معنای این سخن آن است که رابطه هنر و جامعه نمی‌تواند چنین باشد که آن دو با هم بیگانه باشند یا بی‌اعتنا، و این دو یا یکدیگر را می‌جویند یا از یکدیگر پرهیز می‌کنند، به‌هم می‌رسند یا از هم جدا می‌شوند، با این همه، هرگز نمی‌توانند یکباره به‌یکدیگر پشت کنند.

زمانی بود که فیلسوفان ایرانی همچون ابن‌سینا، سهروردی، غزالی و... از مهم‌ترین چهره‌های فلسفی دوران خود به شمار می‌آمدند. آن زمان گذشته است. از آن زمان تاکنون، چهره فلسفه نیز تغییر پیدا کرده است. در دوران معاصر، شاید در پرتو تغییر روزگار، بی‌شماری از سؤالات فلسفی تازه پدیده آمده است و گفت‌وگو‌های زیادی درباره پاسخ‌های پیشین در گرفته است. اینک در همه حوزه‌های فلسفی، از دین گرفته تا زبان و متافیزیک چالش‌ها و سؤالات فلسفی‌ تازه‌ای وجود دارد که مورد بحث و کنکاش فیلسوفان قرار می‌گیرد. متأسفانه، سهم ایران در طرح پاسخ به این سؤالات یا لااقل گفت‌وگو درباره آنها تقریبا صفر است. دیگر فیلسوفان ایرانی چهره‌های مهمی در جهان محسوب نمی‌شوند.

لم جدید در ترجمه دقیق مفهوم science در حكم مهم‌ترین دستاورد و یكی از اركان فرهنگ و تمدن جدید است و با رشد و گسترشی كه از قرن هفدهم میلادی داشته، امروز همه ساحت‌ها و ابعاد زندگی انسان در روی كره خاكی را متاثر ساخته است، به گونه‌ای كه همه گفتارهای دیگر ناگزیرند نسبت خود را با آن روشن سازند و در قبال آن اعلام موضع كنند.

مولانا در مقاله دوم فيه ما فيه آورده است: «آدمي اسطرلابِ حق است؛ اما منجمي بايد كه اسطرلاب را بداند. تره‌فروش يا بقال اگرچه اسطرلاب دارد اما از آن چه فايده گيرد و به آن اسطرلاب چه داند احوال فلك را و دوران او را و برج‌ها را و تاثيرات آن را و انقلاب را الي غير ذلك؟ پس اسطرلاب در حق منجم سودمند است كه من عرف نفسه فقد عرف ربه.

استاد اسفندیار احمدیه، نقاش روایات مذهبی، ماجراهای حماسی، كار و معیشت مردمان كوی و برزن، ابعاد متعددی از نگاه به جهان را از خود به یادگار گذاشته است. ازجمله، به مناظر طبیعی متعدد از چشم‌اندازهای اطراف تهران و سایر نقاط ایران پرداخته است؛ مناظری گاه واقع نمایانه و اغلب خیالی.

واقعیت این است که امروزه «زنان» بدل به مسأله شده‌اند. به‌ لحاظ فلسفی «مسأله» زمانی به‌وجود می‌آید که امری بدیهی، بداهت خود را از دست بدهد و به پرسش گذاشته شود.

بخشی مهم از جریان علم‌اندوزی و دانش‌گستری در تاریخ دیرینه ایران تا روزگار کنونی، به کارهای واقفان و کنشگران حوزه اقدامات عام‌المنفعه بستگی داشته است. تاریخ، روزگاری را به یادمان می‌آورد که مدرسه‌های نظامیه، برآمده از اندیشه بزرگ خواجه نظام‌الملک توسی، در سراسر پهنه جغرافیایی دودمان سلجوقی با بهره‌گیری از موقوفات گوناگون، علوم زمانه را رواج می‌دادند و دانشجویانی بسیار می‌پروراندند. باز در دوره‌های دیگر از این‌گونه کوشش‌های علمی برآمده از آیین وقف، سراغ داریم.

آفت بزرگ دام چگونه روستاییان و کشاورزان ایران را در سال‌هاي نخستينِ پس از جنگ یکم جهاني زمین‌گیر کرد

صفحه اول روزنامه های امروز شنبه 5 اسفند

خسرو باقری گفت: نظریه ساختنی است یا یافتنی؟ پروژه است یا پروسه؟ همین سوال درباره تمدن سازی نیز وجود دارد. پاسخ این است که نظریه پردازی آمیزه ای از پروسه و پروژه است.