اخبار و گزارش

مرتضی سرهنگی، رئیس دفتر ادبیات مقاومت حوزه هنری، در آئین رونمایی از کتاب «خداحافظ آقای رئیس» با اشاره به اهمیت «ادبیات اردوگاهی» و «ادبیات اسارت» و شرح ابعاد مختلف آن گفت: «ادبیات بازداشتگاهی» یکی از شناخته‌شده‌ترین و انسانی‌ترین نوع ادبیات جنگ است. نویسندگان این حوزه علیه فراموشی می‌نویسند.

دبا: عصر روز سه‌شنبه 13 تیرماه با حضور تنی چند از فرهیختگان و چهره‌های شاخص ایرانی و فرانسوی در خانه فرهنگ ایران در پاریس، جایزۀ بنیاد موقوفات افشار به «ژیلبر لازار»؛ ایران‌شناس برجسته فرانسوی اهدا شد.

با بیان این‌که رونویسی از ترجمه دیگران نوعی دستبرد است، اظهار کرد: چنین پدیده‌ای احتمالا وقتی پیش می‌آید که اقبال به کتاب در جامعه افت کند و کتاب از متن جامعه به حاشیه رانده شود. در آن صورت مانند هر پدیده حاشیه‌ای آسیب‌پذیر می‌شود. چون مخاطبان هنر هستند که هنر را سالم، پویا و به دور از گزند نگاه می‌دارند.

تحجر و تنگ‌نظری البته پیشینه و تاریخی به قدمت عمر انسان دارد و به دلایلی در حوزه‌های علمیه و فضای دینی ظرفیت و خطر رشد تحجر و خودپسندی و تکفیر و تفسیق بیشتر است.

وکیل "شراگیم یوشیج" از اقدام قضایی علیه برخی از ناشرانی که حق مالکیت آثار نیما یوشیج را نادیده گرفته‌اند، خبر داد.

اندیشمندانجوهره تمدن بر مدنیت آن است. تمدن بدون مدنیت فرو می ریزد. آغاز شکل گیری تمدن با بحث از مدنیت است و آغاز فرو پاشی تمدن با انحطاط مدنیت است.

استاد فلسفه دانشگاه شهید بهشتی گفت: تاریخ فلسفه های موجود به هیچ وجه نمی تواند چهرهٔ حقیقی فیلسوفان مسلمان را نشان دهد، چرا که پیش‌فرض این تاریخ فلسفه، عدم استقلال حکمای اسلامی است.

امروز، روز ادبیات کودکان و نوجوانان و یادآور تلاش‌ها و خدمات مرحوم استاد مهدی آذریزدی است؛ شخصیتی که کتاب‌هایش و بویژه «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» ماندگار است.

مجموعه شعر «تو را من چشم در راهم» از نیما یوشیج و مجموعه داستان «به کی سلام کنم؟» از سیمین دانشور، به زبان ترکی ترجمه و منتشر شد.

در 40 کیلومتری شمال غربی نطنز استان اصفهان، روستایی کهن به نام «ابیانه» واقع است که به اعتبار آثار و بناهای تاریخی پرتنوعش، آن را باید از زمره استثنایی ‏ترین روستاهای ایران به شمار آورد. شکوه معماری بومی و سرشار از زیبایی این روستا، آن را در شمار نمونه‏‌های کم نظیر دیدنی‏‌های جهان درآورده است. ساختمان‌های کهن روستا با پوششی از «خاک سرخ رنگ» است که خاصیتی در بردارد، هر چه باران بخورد، محکم‌تر می‌شود.