اخبار و گزارش

یک تهران‌پژوه معتقد است: تعزیه‌ امروز خصوصیات تعزیه‌های سال‌های گذشته را ندارد و نمی‌توان در تعزیه‌هایی که برگزار می‌شود، راه و منش تعزیه‌های گذشته را به درستی دید.

وامداری برخی از آیین‎های تعزیت ایرانی به خاستگاه، جغرافیا، اقلیم و فرهنگ یک قوم چنان عمیق است که به هیچ وجه امکان جداسازی برگزاری، انتقال و یا تغییر شیوه برگزاری آن آیین از آن منطقه و اقلیم در جغرافیا و اقلیم دیگری از سرزمین پهناور ایران تقریبا غیرممکن است.

برگزاری سنت‌ها و شیوه‌های عزاداری نزد ایرانیان دارای سبقه و سابقه‌ای همپای تاریخ تمدن ایران است؛ اینچنین است که شاهدیم برخی از آیین‌‌هایی که امروزه ساخت اجرایی آن را در مراسم سوگ مذهبی می‌‌بینیم، ریشه در گذشته‌های دور تاریخی ایرانیان دارند.

کتاب «تصوف ایرانی و عزاداری عاشورا» یکشنبه، 25 شهریور با حضور افشین داورپناه، معاون فرهنگی پژوهشی موسسه خانه کتاب و انسان‌شناس و محمد مشهدی نوش‌آبادی، مولف اثر در سرای اهل قلم موسسه خانه کتاب نقد و بررسی شد.

زنده‌یاد عبدالحسن نوایی در مقدمه‌ کتاب «یادداشت‌های ملک المورخین و مرات الوقایع مظفری» می‌نویسد: «سفرنامه‌های مظفری از سفرنامه‌های ناصری چندان سست‌تر و بی‌محتواتر نیست. این پدر و پسر گویی تعمد یا تعهد داشتند كه یك كلمه حرف حسابی كه به درد اهل تاریخ بخورد و روشنگر مطالبی در سیاست داخلی و خارجی باشد، ننویسند.»

زنده‌یاد استاد شهریار در بین شاعران معاصر جایگاهی بلند دارد. شعر و زندگی او برای میلیون‌ها ایرانی دوست‌داشتنی بوده و است. محبوبیت مرکب شعر و زندگی در هر دوره برای تعداد انگشت‌شماری پیش می‌آید. ترکیب این دو، شاعر را از محافل ادبی و دانشکده‌ها و مجلات ادبی بیرون می‌برد و برای یک ملت به یک‌نماد تبدیل می‌کند؛ از این‌رو شهریار از شعرای ملی ایران است.

تندیس مرد «شَمی» در سال 1315 خورشیدی در «کَل‌چَندار» یا چنار در 34 کیلومتری شمال باختری شهر باستانی ایذه در استان خوزستان و در هنگامی که روستاییان سرگرم ساخت خانه بودند، کشف شد. جنس این تندیس از مِفرغ است. نزدیک به 79 سال پیش «اِشتاین» در پروژه «راه های باستانی» از سوی باغ مَلک به مالمیر آمد.

استان چهارمحال‌وبختیاری به انگیزه طبیعت زیبا و همواره سرسبز آن در کنار رودها و تالاب‌ها و چشمه ها شناخته و نامدار شده است. این استان در بخش جنوب غربی ایران جای گرفته و از موقعیت راهبردی ویژه ای برخوردار است.

تعزیه شمر و حضرت عباس(ع) یکی از تعزیه‌های مطرح و پرکشش است که در دهه اول محرم و عموماً در روز تاسوعا اجرا می‌شود. موضوع این تعزیه وعده امان نامه از طرف شمر و رد آن از طرف عباس است و در نهایت به شهادت عباس ختم می‌شود.

شبیه خوانی مهم‌ترین و رادیکـال‌ترین گونه نمایشی در بین گونه‌های نمایش های ایرانی است و بواسطه موضوع و محتوای آیینی و مذهبی خود، همواره مورد استقبال و توجه مردم بوده است. نمایشی که فرم و شیوه اجرایی آن، چنان با درون مایه‌اش گره خورده که بیش از چند قرن تماشاگر ایرانی را با خود همراه کرده است.